Gezondheidsupdate en toch ook weer textiel

Health update and textiles again

Hoewel er niet echt wat te melden valt, toch even een update van de gezondheidstoestand, omdat ik weet, dat mensen hier kijken voor meer info.
Donderdag was het laatste (voorlopig) onderzoek, een scan van het hart. Ik zag er nogal tegenop, want je weet nooit, wat daarna nog weer volgt.
Maar soms valt het mee: ondanks dat me vooraf werd aangekondigd, dat er waarschijnlijk nog een tweede, latere scan nodig zou zijn, kon ik na afloop gewoon naar huis en hoef pas in maart terug te komen bij de cardioloog.

Although there isn't really much to tell I want to write an update about my health here, because I know people look here to know more.
Last Thursday I had the last test (for the moment): a heart scan. I was worried about it, because once you go to the hospital you never know when they let you out again and with what kind of appointment(s).
But sometimes things go better than expected: although I was told at the beginning of the test, that it was likely that I had to have another scan later in the week, I could go home after this one and I have to go back and see the heart specialist again in March.

Natuurlijk moest het nog wel even spannend zijn: er was een reusachtige computerstoring in het ziekenhuis en de meeste operaties en onderzoeken moesten worden afgezegd. Gelukkig kon bij moij alles handmatig worden ingevoerd en ging het onderzoek gewoon door. Het duurde misschien iets langer, maar dat neem je dan graag voor lief.

Of course there had to be some excitement: a computervirus had made, that all computers in the hospital didn't work any more and operations and tests had to be cancelled. Fortunately for me all could be done 'by hand', and the test went on. Perhaps it took a little longer, but at such a moment you couldn't care less.

Meer opwinding overigens: mijn schoonmoeder moest ook het ziekenhuis in, met hartritmestoringen. Toch ook spannend, voor iemand van boven de negentig. Ze zou op donderdagochtend weer naar huis mogen, maar dat ging niet door: computerstoring! Later die dag kwam ze wel thuis.

More excitement: my MIL had to go to hospital, having heartproblems. Worrying for a person over 90 years old. On Thursdaymorning she was going to be allowed to go home again, but no: computer problems in the hospital! She came home later that day.

Zo, en nu gaan we het maar weer eens hebben over vezeltjes, draadjes en lapjes. Het is wel genoeg geweest, vind ik (en hoop ik)
Heel veel is er niet te vertellen: ik brei aan de sjaal die ik al eerder liet zien, van gesponnen angora/zijde. De lila sjaal is af en moet nog opgespannen worden. Een handgesponnen alpaca (van de alpacaberg) vest is te zwart om te fotograferen: er komt niet van uit. Ik zal het binnenkort nog eens proberen.
Het kanten vestje is nog niet af - het is wel een erg groot project.
Op de kantschool volg ik een cursus Brugs Bloemwerk en nu maak ik dus iedere week een bloemetje. Foto's volgen ongetwijfeld.
Het weefsel met de zwarte schering en de blauwe handgesponnen merino inslag is nog niet erg gevorderd. Af en toe moet je toch thuis zijn, om aan weven toe te komen.

Well, let's talk again about fiber, yarn and cloth. It's been enough about healthproblems I think (and hope)
There isn't much to tell, though. I'm still knitting the handspun angora/silk shawl I showed earlier. The lilac sjawl is done, but has to be blocked still. An alpaca (of the handspun alpaca mountain) sweater is too black to see much when I take a photo. I'll soon try again.
The lace vest isn't done yet - it's really a very big project.
At the lace school I do a course on 'Flowerwork from Bruges' (I don't know what it's called in English) so now I make a lace flower every week. No doubt there will be photos soon.
The weaving of the black warp and the handspun blue merino weft 'hasn't got much further. For weaving it's good to be at home so now and then.

Laten we hopen, dat ik hier weer wat regelmatiger schrijf. Ik zal mijn best doen!

Let's hope I'll write a little more regular here again. I'll certainly do my best!

Wild

Ik blijf het proberen: foto's te laten zien. Deze week hadden we namelijk namelijk nogal wat 'wild' in onze tuin.

I keep trying to show some photos. This week we had some visitors in our garden. Here's our 'wildlife'.

Deze kleine spitsmuis probeerde een gang in het beton te maken. Ging wat moeilijk, maar het was een volhouder. Hij vond het dan ook helemaal niet erg, om intussen geaaid of gefotografeerd te worden. Hij bleef proberen. Maar uiteindelijk koos hij er toch voor uit te rusten in het zonnetje.

This little mouse tried to make a hole in the concrete. Was a bit hard, but het kept trying. And he didn't mind when he was petted or photographed in the mean time. He went on and on. But in the end he had a nice rest in the sunshine.

En dat was het dan weer voor vandaag: meer mag niet.... vervelend. Weet iemand een oplossing/

And that was all for today. Not allowed any more. Does anybody know a solution?

Herfst (2)

Autumn (2)

Ik ga het nog maar een keer proberen: foto's laden naar Blogger. Misschien lukt het vandaag wel.

I'll try again: loading pictures to Blogger. Perhaps I can today.

Gister schreef ik het al: het is echt herfst nu. De noten op ons notenveldje zijn klaar. Dat veld is een van mijn favoriete delen van onze tuin. Zie foto rechtsonder. De bolsters scheuren eerst, dan blijven de noten nog even hangen, maar tenslotte belanden ze dan toch op de grond. Tijd voor ons om te rapen!
De bolsters heb ik weer een weekje in koud water gezet, toen wat spinwol erbij en nu ligt er een bruine lont te drogen. Het geeft altijd wel een mooie kleur, vind ik. Binnenkort zal ik een foto maken, maar nu laat Blogger me al weer slechts 1 foto laden en niet meer. Vreemd.

Yesterday I wrote, that it's really autumn now. The walnuts on our little nutfield are ready. That field is one of my favorite parts of our garden. See picture bottom right. The green husks crack first, then the nuts can't decide to leave there old home but finally they land on the ground. Time for us to pick them up!
The husks I put in cold waterfor a week and then added some roving. Now 200 gr. of brown spinnable wool is drying. It's always a rather nice colour, I think. I'll take a picture soon, but now Blogger again lets me load only one picture and no more. Strange.

Herfst

Autumn

Deze vogelverschrikker stond mooi te zijn bij ons in de buurt, aan de waterkant. Het is echt herfst, met dat vage, wazige licht.

This scarecrow was being pretty near the water, not far from our house. It really looks like autumn, with this vague, hazy light.
Omdat ik hoorde, dat een aantal lezers ongerust werden, nu ik al zo lang niets meer heb geschreven, even een update.
De meeste onderzoeken zijn (voorlopig) achter de rug. De internist wil me over een jaar terug zien, de cardioloog over een half jaar, maar eerst moet ik dan woensdag a.s. nog een scan met goed gevolg hebben gehad.
De oogarts vond, dat mijn bril wel wat minder sterk kon, dus ik krijg een nieuwe. Ook niet ongunstig.
Als ik me nu ook nog eens niet zo slapjes zou blijven voelen, ben ik ook tevreden. En die scan van woensdag: met scans en infusen heb ik niet echt een warme vriendschap en daar moet ik nog even doorheen.

Because I heard, that some people started worrying about me, here a little update.
Most tests have been done for the moment. One specialist wants to see me again after a year and another in half a year, but first I need a scan next Wednesday and when that's ok I have half a year's peace (I hope)
The eye specialist found my glasses were a bit too strong, so I had to go and buy new ones. Not bad either.
But first I have to have next Wednesday's scan: I'm not really fond of scans or needles and it seems I have to go through that first.



Ik wilde nog een paar foto's toevoegen, maar Blogger heeft vandaag niet zoveel zin en het lukt niet. Volgende keer beter!

I wanted to add a few photos, but Blogger won't let me. Hopefully it will work again another time!

Bedankt! (En wat lopende zaken)

Thank you (And some WIPs)

Om te beginnen wil ik iedereen van harte bedanken voor alle reacties op mijn vorige bericht. Dat geeft echt steun en moed. Op het moment wacht ik op uitslagen van vorige onderzoeken en volgende onderzoeken staan op het programma. Er valt verder weinig te melden. Eigenlijk voel ik me wel goed.

To begin with I want to thank everyone for the reactions to my last message here. It really helps a lot to know so many people are thinking of me and it gives me courage for the things to come. At the moment I'm waiting to hear the results of tests and waiting for more tests. Not much an be said yet. Actually I feel pretty well.

Daarom wat foto's van de dingen, waarmee ik me bezig houd. Want gelukkig zijn er nog altijd vezeltjes, draadjes en zo meer. Ook boeken zijn nog steeds heerlijk: de meeste tijd breng ik breiend of lezend door. Niet echt een straf!

Therefore a few pictures of what I've been doing. For I'm happy to say there are always fibers, yarns, thread etc. Books are great as well: most of the time I spend knitting or reading. Not a bad thing!

Deze tas breide ik naar een patroon van Cat Bordhi. Het begin is een moebiusstrook, de tas is er daarna aangebreid. Garen: resten handgesponnen wol. Het ging me vooral om het systeem. Het vilten is niet echt gelukt: de wol is nauwelijks veranderd bij het wassen in de wasmachine.

This bag I knit after a pattern by Cat Bordhi. First I knit a moebius strip, the bag itself was knit on afterwards. Yarn: bits of handspun wool. I really wanted to understand how it was done. Felting wasn't really successful: the wool hardly changed when I put it in the washing machine.

Mijn kanten vest groeit. Het is een megaproject en duurt maar door. Nog steeds ben ik niet op de helft, maar de middenachternaad (die niet zal bestaan, overigens) komt in zicht.

My lace vest is growing. It's a megaproject and seems to take forever. I'm still not halfway, but centre back is getting near.

Omdat ik nog wol overhad van de Windbraut Padua, heb ik gelijk een nieuwe Windsbraut opgezet: de Windsbraut Magelhaes. De meerderingen worden hier niet in het midden gemaakt, maar net als bij de pi-sjaal wordt af en toe het aantal steken verdubbeld, door 1r-1 omslag afwisselend te breien. De eerste meerdering zit hier ongeveer in het midden.

Because some yarn was left of knitting Windsbraut Padua I immediately cast on for another Windsbraut: the Magelhaes. Increases aren't made in the middle of this shawl, but just like with the pi-shawls the number of stitches is doubled now and then by knitting k1-yo alternatively. The first increase is in the middle of the knitting in the picture.

Hoewel ik de wol (Zitron, Filigran) wel mooi vind, vind ik hem toch vaak een beetje aan de dikke kant. Op mijn werktafel lag nog een streng handgesponnen angora/zijde (een draad van ieder, getwijnd) Dat zag er dunner uit. En de glans was zo mooi!

Although I think the wool (Zitron, Filigran) is pretty, I find it a bit on the thick side. On my worktable was a skein of handspun angora/silk (one end of each, plied). That looked thinner. And it was so beautifully lustrous!

Het patroon van de Windbraut Pirat lag er nog. Even proberen, dus.

The pattern of Windbraut Pirat was waiting. Just start, of course.

Maar als ik brei, brei ik aan mijn Noro vestje. De kleuren van deze wol vrolijken je toch echt wel op. Hier heb ik de zijnaden genaaid, zodat ik de strook langs onder- en voorkanten kan aanbreien. Er zijn mensen, die er niet van houden, dat de kleuren bij de zijnaden niet doorlopen. Mij stoort het niet.

But most of the time I knit my Noro vest. The colours of this wool always cheer me up. Here I've sewn the side seams, so that I can start knitting the bottom and fronts. Some people don't like it, that the colours don't match at the side seams, but I don't mind.

Zo gaat het her ongeveer uitzien. De stroken zijn inmiddels bijna af en alleen de kraag moet nog gebreid worden.

This is what it's going to look like. The strips are almost done and I've just the collar left to knit.

Gistermorgen heb ik eindelijk ook weer geweven. Een tijdje ontbrak me de energie darvoor. Maar nu voelde het toch wel weer heel prettig. De schering is lang, dus ik kan nog even vooruit.

Yesterday I finally wove again. For a while I didn't have the energy for that. But now it did feel good again. The warp is long, so I can enjoy weaving for a while yet.

Nu maar hopen, dat de doktersbezoeken van de komende dagen ook goede berichten opleveren. Duim voor me!

Now just hope the visits to different doctors of the coming days will give good results. Keep your fingers crossed for me!

Nog (weer) thuis

Still (again) at home.

Toen ik in mijn vorige bericht schreef, dat ik een paar weken niet in de buurt van een computer zou zijn, deed ik dat al met het nodige voorbehoud en voorgevoel.
De bedoeling was, dat we weer naar Zuid Frankrijk zouden gaan, om daar te genieten van de laatste warme nazomerdagen. Hier was het grijs, nat, somber en koud.
Huisje besproken, hotelletjes voor heen- en terugreis, koffer gepakt. En toen ging het mis: De avond voor we zouden vertrekken, alles was daar klaar voor, kreeg ik een reusachtige bloeding, 's avonds om zes uur. Naar de huisartsenpost dus.
Daar schrok de dienstdoende arts van mijn huizenhoge bloeddruk. Hij probeerde contact te ktrijgen met een internist, wat pas na lange tijd lukte. Uren later mocht ik toch weer naar huis, met een doos pillen en de opdracht de volgende morgen een afspraak met de huisarts te maken.

When I wrote in the message before this that I wouldn't be near a computer for a few weeks, I already felt unsure and had some premonitions.
We intended to go to the south of France again, to enjoy the last warm sunny days of this late summer. Here it was grey, wet, sombre and cold.
We booked a cottage, hotels for the drive up and down, packed our suitcases. And then things went wrong. The evening before we were going to leave and had done everything for that, I started to bleed heavily. We had to go to the hospital, because it was already six o'clock and our doctor's practice was closed for the day.
The doctor on duty was shocked by the hight of my blood pressure. He tried to contact a specialist, but it was hours before he was successful. I was allowed to go home, with a box of pills and the promise, that I would go to my own doctor first thing in the mornng.

De huisarts stuurde me rechtstreeks terug naar het ziekenhuis, naar de spoedeisende hulp. Daar bracht ik de hele dag door in een bed, en kreeg allerlei onderzoeken. Het zag ernaar uit, dat ik opgenomen moest worden.
Uiteindelijk mocht ik toch naar huis, met afspraken voor alle mogelijke specialisten. Vrijdag was het eerste onderzoek, er zullen nog vele volgen.
Zo werd mijn vakantiebestemming plotseling nogal anders. Niet fijn. Onzekerheid is altijd nogal vervelend. De pillen (ik kreeg er nog het een en ander bij) helpen zo te voelen wel, maar veel zin om dingen te doen heb ik niet echt. Het spelen van het spelletje Farm Ville op Facebook vrolijkt me nog wat op en leidt me af. (Ik kan nog wel wat 'buren' gebruiken ;-))
Ik zal wel af en toe in mijn blog schrijven, maar het kan ook zomaar even duren. Voorlopig doe ik het maar even rustig aan.

Our GP sent me straight back to hospital. There I spent another day and got all kind of tests. It looked as if I'd have to stay in hospital, but in the end I was allowed to go home again. Appointments to see many different specialists had been made for me.
The first one was last Friday (another day in a hospitalbed) and many will follow.
Thus my holiday destination was suddenly completely different. Not much fun. Incertitude is always a bad thing. The pills (I got more again) seem to help, but I'm not in the mood to do much. I play Farm Ville on Facebook, which somehow cheers me up (I could use a few more 'neighbours' ;-)).
No doubt I'll write in my blog so now and then, but it may take a while as well. For the moment I take it easy as much as possible.

Windsbraut Padua

Even snel nog een blogberichtje: vanaf morgen ben ik waarschijnlijk twee weken lang niet in de buurt van een computer. De afgelopen week kwam er ook al niet veel van, dus ik moet nu even laten zien, wat ik kort geleden afgemaakt heb (een van de dingen, tenminste)

Just a quick blog message: from tomorrow I probably won't be near a computer for about two weeks. The past week there wasn't much time either, so now I have to show what I made recently (one of the things, at least)

Ik ging naar de winkel om wol te kopen voor een sjaal: de nieuwste KAL van Monika Eckert op haar klabauter yahoo groep. Het zou de Windsbraut Pirat moeten worden. In de winkel wordt de Filigran Lace wol van Zitron verkocht, en daarbij krijgen de kopers het patroon cadeau van een ander patroon van Monika: de Windsbraut Padua. In de winkel zouden ze graag een gebreid voorbeeld hebben van deze sjaal, maar helaas, de breister die eraan was begonnen, kwam er niet uit. Ik bood aan dan wel eerst 'even' die sjaal te breien. En hier ligt hij dan, opgespeld.

I went to the LYS to buy wool for another shawl: the latest KAL by Monika Eckert at her klabauter yahoo group. It was going to be the Windsbraut Pirat. In the shop Zitron's Filigran Lace wool is sold and with the wool buyers get another pattern of Moni's free: the Windbraut Padua. In the shop they told me they'd like to have a knit Pdua to show people, but the knitter who had started trying to make it, didn't understand the pattern. I offered to knit this first for them then. And here it is: blocking.

De puzzelblokken schijnen nog door het breiwerk heen, maar wel is het model te zien: niet alleen maar een driehoek, maar de bovenkant loopt rond, zodat de sjaal beter hangen blijft.

The puzzleblocks are still very visible through the knitting, but the shape of the shawl is visible: it isn't a real triangle, but the top is rounded, so that the shawl will stay on the shoulders better.

En zo ziet de Padua er dan echt uit.

And this is what Padua looks like.

Het volgende project is ook al weer begonnen: Monika verveelde zich en ontwierp de Windsbraut Magalhaes, genoemd naar de ontdekkingsreiziger en daarom ook met nieuwigheden in het patroon: de meerderingen worden gemaakt op de manier van de (ronde) pi-sjaals, waarvan ik er al verschillende gemaakt heb. Toch zal deze sjaal ook (ongeveer) driehoekig worden, verwacht ik.

I've already started knitting the next project: Monika felt a little bored and designed the Windsbraut Magelaes, named after the explorer and therefore filled with novelties in the design. The stitches are added like in the round pi-shawls, of which I've made a few, but this one will still be (more or less) triangular, I expect.

Twee andere breisels, die ik deze week tussen de bedrijven door opzette: een bolero van Noro en een vestje van handgesponnen zwarte alpaca (ja, inderdaad: van de alpacaberg, die nu een gesponnen alpaca berg begint te worden) Binnenkort meer hierover, nu ben ik even weg! Tot over een poosje!

Two more knits I cast on this past week, in all the hectic: a bolero (?) of Noro (pattern and wool) and a jacket of handspun black alpaca (yes indeed, made of the alpaca mountain, which is changing in an alpaca yarn mouintain now) Soon you'll no doubt hear more about it here, but for now I'll be gone for a while. Till later!