Weer even terug/Back again

Er komen allemaal berichtjes via email en telefoon, omdat mensen zich zorgen beginnen te maken over mijn afwezigheid in dit blog. De zorgen zijn ditmaal niet onterecht, want ik was ziek.

I receive all kind of messages on email or telephone, from people who wonder where I've gone, since I never write in this blog. The worries did have a good reason because I was ill.

Ik slikte pillen tegen hoge bloeddruk, nadat ik twee en een half jaar geleden plotseling moest worden opgenomen met een torenhoge bloeddruk. De pillen werkten, maar ik voelde me nooit echt goed, sinds die tijd. Bovendien had ik moeite met eten: mijn maag deed pijn en mijn eten wilde niet zakken. Alles rook vies en ik had nergens trek in. Rond de kerst werd het allemaal wat heviger en oudejaardag hoestte ik de hele dag enorm. Ik was er moe van en was blij naar bed te kunnen, toen het vuurwerk was opgehouden.

I took pills against high blood pressure since I suddenly had to go into hospital two and a half years ago. The pills did their work, but I never felt well since that time. Besides I had trouble eating: my stomach hurt and my food didn't want to go down as it should. I hated the smell of everything and didn't like to eat. During Christmas it all got a bit worse and on New Year's Eve I kept coughing all day. It made me tired and I was glad to be able to go to bed after the fireworks had quietened.

Toen ik om vier uur 's nachts even mijn bed uit moest, ben ik op het toilet flauwgevallen, en met mijn hoofd op de rand van het bad terechtgekomen. Bewusteloos lag ik daar een poosje en begreep niet, toen ik bijkwam, waarom ik daar lag. Dat werd snel duidelijk. Ik had een enorme bult op mijn hoofd, mijn linkeroog zat helemaal dicht. We belden de huisartsenpost, nadat we eerst mijn bloeddruk hadden opgenomen voor de zekerheid. Die bleek dramatisch laag te zijn

When I had to get up at four o'clock in the night, I fainted on the toilet and landed with my head on the edge of the bath. I was unconscious for a while and when I came to I didn't understand what I was doing there on this cold floor. It was soon clear: there was a bump on my head as big as a chicken's egg, my left eye was closed tight. We called the doctor after taking my bloodpressure fitrst. That was dramatically low this time.

Om kort te gaan: ik had een hersenschudding, bronchitis/griep/maagklachten, waarvoor ik werd doorverwezen naar een diagnostisch centrum in Almere, waar maagonderzoeken gedaan worden en moest het maar even kalm aan doen. Dat was niet moeilijk: de eerste dagen van het jaar bracht ik slapend door.
Het maagonderzoek wees uit, dat ik geen dreigende kwalen had, maar toch pillen moest gaan slikken.
De pillen tegen hoge bloeddruk werden drastisch verminderd, maar toen steeg die weer zo hevig, dat ik er weer een aantal bij moest nemen. Daarmee wordt nu nog geëxperimenteerd.

In short: I had a concussion, bronchitis/fly, stomach complaints for whish I needed to go to a diagnostic centre in Almere, where they only do stomach check ups, and I was advised to take it easy for a while. Which was easy: I spent the first days of the year sleeping. The stomach tests showed nothing really bad, but I have to take more pills to keep things quiet. The pills against high blood pressure were diminished drastically, but it rose so fast again and so high, that I got a few more again. This means more experimenting again, until it stays low enough.

Van handwerken komt niet zoveel. Daarover zal ik meer schrijven als ik weer energie genoeg heb,

I don't do much crafting. About that I'll write as soon as I have the energy.

Update

Het is nauwelijks te geloven, maar ik ben alweer veertien dagen thuis.
Het gaat eigenlijk erg goed (nog steeds), maar ik doe, wat iedereen me aanraadt: kalm aan! Erg veel zin in het doen van allerlei dingen heb ik nog niet, maar gelukkig zijn er nog veel boeken, die ik wil lezen.
Slapen is ook nog steeds een heerlijke bezigheid, waar ik veel tijd mee doorbreng. Een mens zou er lui van worden.

Er zijn dus ook geen dingen om hier te laten zien. Voor mij wat bijzonder.
Maar de afgelopen nacht lag ik alweer aan weefsels, die ik wil maken te denken. Spinsels en kanten kwamen ook voorbij. Ik heb zo het idee, dat er snel weer wat meer leven in me komt.

Ik kijk weer op Facebook (had ik tijden niet gedaan - ontdek allerlei leuke dingen, zoals een groep voor weefsters met 4 schachten waarvoor ik me natuurlijk meteen heb aangemeld) en zie daar veel inspirerende dingen.

Hopelijk ga ik ook zelf weer wat meer schrijven. Nu verwaarloos ik mijn vrienden en heb zelfs niet bedankt, voor alle goede wensen die ik na mijn vorige bericht kreeg. Toch deden ze me goed. Dank jullie allemaal! Het is fijn om te zien, dat zoveel mensen zich om je bekommeren.

It's hard to believe I'm back home for more than a fortnight now.
Actually I'm still doing quite well, but I do what everyone advised: I keep quiet and take it easy. I'm not in the mood to do much, but fortunately there are many books I want to read, which I do a lot.
I love sleeping and spend many hours doing just that. It could make me lazy!


So there isn't anything to show you all here. Special for me!
But last night I was thinking of weaves I want to make and yarn and lace. I have the feeling I'll be more active soon.


I'm looking at Facebook again (didn't do that any more for ages - now I discover many fun new things, like a group of 4-shaft-weavers, which I joined right away) and see many inspiring things.


Hopefully I'll write a little more again as well. Now I neglect my friends and didn't even thank everybody for their good wishes which I received after my last message. But I loved receiving them. Thank you, thank you a lot! It's great to see that so many people are thinking of you when you're not felling well.


Wat ik nog wel doe, zo nu en dan, is breien. De SPF sjaal schiet al aardig op. Maar ook daarvan kan ik niet veel laten zien. Nadat mijn lange rondbreinaald onder mijn elleboog terecht kwam, en ik op die elleboog even lekker leunde, brak deze in tweeën. Helaas. Nu brei ik op een naald met een kabel, die aan de korte kant is (voor de ruim 600 steken) Als ik daar een foto van zou maken, komt het patroon niet echt goed uit. Wie weet een volgend keer.

One thing I still do is knitting. The SPF shawl is getting on nicely. But again I can't show much. Since my long circ somehow landed under my elbow and I leaned on that with my full weight (more than enough) it broke. Now I'm using a circ hat actually is a bit too short for the more than 600 stitches. If I'd take a picture, you wouldn't see much of the pattern. Perhaps a next time.


Terug naar de breinaalden dus (of het boek, of toch nog even de oogjes dicht?)

Back to the needles (or the book or perhaps shut my eyes again for a minute?)

Weer terug

Back again

En zo zie ik er nu uit. Een groot wit verband siert mijn hals en daaronder zit een enorme snee.


And this is what I look like now. A big white plaster around my neck and underneath there is a huge slash.


Tot mijn grote verbazing mocht ik vanmorgen al naar huis. Alles was zo voorspoedig gegaan, pijn had ik nauwelijks, mijn bloed was in orde, ik liep al bijna meteen weer rond, dus was er geen noodzaak om langer in het ziekenhuis te blijven.
Nu maar hopen, dat het zo goed blijft gaan!

I was  very surprised that I could go home already this morning. All went so well, I had hardly any pain, my blood was ok, I could walk about nearly immediately, so there was no need to keep me in hospital.
Now let's hope it will keep on going so well!

Even weg

Ik zal waarschijnlijk even weg zijn van dit blog. Donderdagochtend word ik verwacht in het ziekenhuis en 's middags volgt een operatie, waarbij de rechterhelft van mijn schildklier verwijderd wordt. Beetje spannend.
Hopelijk ben ik weer snel terug.

I'll be away from this blog for a while, I expect. Next Thursdaymorning I have to be in hospital and will have surgery in the afternoon, where the right half of my thyroid will be removed. It makes me a bit nervous. 
Let's hope I'll be back soon!

Gezondheidsupdate en toch ook weer textiel

Health update and textiles again

Hoewel er niet echt wat te melden valt, toch even een update van de gezondheidstoestand, omdat ik weet, dat mensen hier kijken voor meer info.
Donderdag was het laatste (voorlopig) onderzoek, een scan van het hart. Ik zag er nogal tegenop, want je weet nooit, wat daarna nog weer volgt.
Maar soms valt het mee: ondanks dat me vooraf werd aangekondigd, dat er waarschijnlijk nog een tweede, latere scan nodig zou zijn, kon ik na afloop gewoon naar huis en hoef pas in maart terug te komen bij de cardioloog.

Although there isn't really much to tell I want to write an update about my health here, because I know people look here to know more.
Last Thursday I had the last test (for the moment): a heart scan. I was worried about it, because once you go to the hospital you never know when they let you out again and with what kind of appointment(s).
But sometimes things go better than expected: although I was told at the beginning of the test, that it was likely that I had to have another scan later in the week, I could go home after this one and I have to go back and see the heart specialist again in March.

Natuurlijk moest het nog wel even spannend zijn: er was een reusachtige computerstoring in het ziekenhuis en de meeste operaties en onderzoeken moesten worden afgezegd. Gelukkig kon bij moij alles handmatig worden ingevoerd en ging het onderzoek gewoon door. Het duurde misschien iets langer, maar dat neem je dan graag voor lief.

Of course there had to be some excitement: a computervirus had made, that all computers in the hospital didn't work any more and operations and tests had to be cancelled. Fortunately for me all could be done 'by hand', and the test went on. Perhaps it took a little longer, but at such a moment you couldn't care less.

Meer opwinding overigens: mijn schoonmoeder moest ook het ziekenhuis in, met hartritmestoringen. Toch ook spannend, voor iemand van boven de negentig. Ze zou op donderdagochtend weer naar huis mogen, maar dat ging niet door: computerstoring! Later die dag kwam ze wel thuis.

More excitement: my MIL had to go to hospital, having heartproblems. Worrying for a person over 90 years old. On Thursdaymorning she was going to be allowed to go home again, but no: computer problems in the hospital! She came home later that day.

Zo, en nu gaan we het maar weer eens hebben over vezeltjes, draadjes en lapjes. Het is wel genoeg geweest, vind ik (en hoop ik)
Heel veel is er niet te vertellen: ik brei aan de sjaal die ik al eerder liet zien, van gesponnen angora/zijde. De lila sjaal is af en moet nog opgespannen worden. Een handgesponnen alpaca (van de alpacaberg) vest is te zwart om te fotograferen: er komt niet van uit. Ik zal het binnenkort nog eens proberen.
Het kanten vestje is nog niet af - het is wel een erg groot project.
Op de kantschool volg ik een cursus Brugs Bloemwerk en nu maak ik dus iedere week een bloemetje. Foto's volgen ongetwijfeld.
Het weefsel met de zwarte schering en de blauwe handgesponnen merino inslag is nog niet erg gevorderd. Af en toe moet je toch thuis zijn, om aan weven toe te komen.

Well, let's talk again about fiber, yarn and cloth. It's been enough about healthproblems I think (and hope)
There isn't much to tell, though. I'm still knitting the handspun angora/silk shawl I showed earlier. The lilac sjawl is done, but has to be blocked still. An alpaca (of the handspun alpaca mountain) sweater is too black to see much when I take a photo. I'll soon try again.
The lace vest isn't done yet - it's really a very big project.
At the lace school I do a course on 'Flowerwork from Bruges' (I don't know what it's called in English) so now I make a lace flower every week. No doubt there will be photos soon.
The weaving of the black warp and the handspun blue merino weft 'hasn't got much further. For weaving it's good to be at home so now and then.

Laten we hopen, dat ik hier weer wat regelmatiger schrijf. Ik zal mijn best doen!

Let's hope I'll write a little more regular here again. I'll certainly do my best!

Herfst

Autumn

Deze vogelverschrikker stond mooi te zijn bij ons in de buurt, aan de waterkant. Het is echt herfst, met dat vage, wazige licht.

This scarecrow was being pretty near the water, not far from our house. It really looks like autumn, with this vague, hazy light.
Omdat ik hoorde, dat een aantal lezers ongerust werden, nu ik al zo lang niets meer heb geschreven, even een update.
De meeste onderzoeken zijn (voorlopig) achter de rug. De internist wil me over een jaar terug zien, de cardioloog over een half jaar, maar eerst moet ik dan woensdag a.s. nog een scan met goed gevolg hebben gehad.
De oogarts vond, dat mijn bril wel wat minder sterk kon, dus ik krijg een nieuwe. Ook niet ongunstig.
Als ik me nu ook nog eens niet zo slapjes zou blijven voelen, ben ik ook tevreden. En die scan van woensdag: met scans en infusen heb ik niet echt een warme vriendschap en daar moet ik nog even doorheen.

Because I heard, that some people started worrying about me, here a little update.
Most tests have been done for the moment. One specialist wants to see me again after a year and another in half a year, but first I need a scan next Wednesday and when that's ok I have half a year's peace (I hope)
The eye specialist found my glasses were a bit too strong, so I had to go and buy new ones. Not bad either.
But first I have to have next Wednesday's scan: I'm not really fond of scans or needles and it seems I have to go through that first.



Ik wilde nog een paar foto's toevoegen, maar Blogger heeft vandaag niet zoveel zin en het lukt niet. Volgende keer beter!

I wanted to add a few photos, but Blogger won't let me. Hopefully it will work again another time!

Bedankt! (En wat lopende zaken)

Thank you (And some WIPs)

Om te beginnen wil ik iedereen van harte bedanken voor alle reacties op mijn vorige bericht. Dat geeft echt steun en moed. Op het moment wacht ik op uitslagen van vorige onderzoeken en volgende onderzoeken staan op het programma. Er valt verder weinig te melden. Eigenlijk voel ik me wel goed.

To begin with I want to thank everyone for the reactions to my last message here. It really helps a lot to know so many people are thinking of me and it gives me courage for the things to come. At the moment I'm waiting to hear the results of tests and waiting for more tests. Not much an be said yet. Actually I feel pretty well.

Daarom wat foto's van de dingen, waarmee ik me bezig houd. Want gelukkig zijn er nog altijd vezeltjes, draadjes en zo meer. Ook boeken zijn nog steeds heerlijk: de meeste tijd breng ik breiend of lezend door. Niet echt een straf!

Therefore a few pictures of what I've been doing. For I'm happy to say there are always fibers, yarns, thread etc. Books are great as well: most of the time I spend knitting or reading. Not a bad thing!

Deze tas breide ik naar een patroon van Cat Bordhi. Het begin is een moebiusstrook, de tas is er daarna aangebreid. Garen: resten handgesponnen wol. Het ging me vooral om het systeem. Het vilten is niet echt gelukt: de wol is nauwelijks veranderd bij het wassen in de wasmachine.

This bag I knit after a pattern by Cat Bordhi. First I knit a moebius strip, the bag itself was knit on afterwards. Yarn: bits of handspun wool. I really wanted to understand how it was done. Felting wasn't really successful: the wool hardly changed when I put it in the washing machine.

Mijn kanten vest groeit. Het is een megaproject en duurt maar door. Nog steeds ben ik niet op de helft, maar de middenachternaad (die niet zal bestaan, overigens) komt in zicht.

My lace vest is growing. It's a megaproject and seems to take forever. I'm still not halfway, but centre back is getting near.

Omdat ik nog wol overhad van de Windbraut Padua, heb ik gelijk een nieuwe Windsbraut opgezet: de Windsbraut Magelhaes. De meerderingen worden hier niet in het midden gemaakt, maar net als bij de pi-sjaal wordt af en toe het aantal steken verdubbeld, door 1r-1 omslag afwisselend te breien. De eerste meerdering zit hier ongeveer in het midden.

Because some yarn was left of knitting Windsbraut Padua I immediately cast on for another Windsbraut: the Magelhaes. Increases aren't made in the middle of this shawl, but just like with the pi-shawls the number of stitches is doubled now and then by knitting k1-yo alternatively. The first increase is in the middle of the knitting in the picture.

Hoewel ik de wol (Zitron, Filigran) wel mooi vind, vind ik hem toch vaak een beetje aan de dikke kant. Op mijn werktafel lag nog een streng handgesponnen angora/zijde (een draad van ieder, getwijnd) Dat zag er dunner uit. En de glans was zo mooi!

Although I think the wool (Zitron, Filigran) is pretty, I find it a bit on the thick side. On my worktable was a skein of handspun angora/silk (one end of each, plied). That looked thinner. And it was so beautifully lustrous!

Het patroon van de Windbraut Pirat lag er nog. Even proberen, dus.

The pattern of Windbraut Pirat was waiting. Just start, of course.

Maar als ik brei, brei ik aan mijn Noro vestje. De kleuren van deze wol vrolijken je toch echt wel op. Hier heb ik de zijnaden genaaid, zodat ik de strook langs onder- en voorkanten kan aanbreien. Er zijn mensen, die er niet van houden, dat de kleuren bij de zijnaden niet doorlopen. Mij stoort het niet.

But most of the time I knit my Noro vest. The colours of this wool always cheer me up. Here I've sewn the side seams, so that I can start knitting the bottom and fronts. Some people don't like it, that the colours don't match at the side seams, but I don't mind.

Zo gaat het her ongeveer uitzien. De stroken zijn inmiddels bijna af en alleen de kraag moet nog gebreid worden.

This is what it's going to look like. The strips are almost done and I've just the collar left to knit.

Gistermorgen heb ik eindelijk ook weer geweven. Een tijdje ontbrak me de energie darvoor. Maar nu voelde het toch wel weer heel prettig. De schering is lang, dus ik kan nog even vooruit.

Yesterday I finally wove again. For a while I didn't have the energy for that. But now it did feel good again. The warp is long, so I can enjoy weaving for a while yet.

Nu maar hopen, dat de doktersbezoeken van de komende dagen ook goede berichten opleveren. Duim voor me!

Now just hope the visits to different doctors of the coming days will give good results. Keep your fingers crossed for me!

Nog (weer) thuis

Still (again) at home.

Toen ik in mijn vorige bericht schreef, dat ik een paar weken niet in de buurt van een computer zou zijn, deed ik dat al met het nodige voorbehoud en voorgevoel.
De bedoeling was, dat we weer naar Zuid Frankrijk zouden gaan, om daar te genieten van de laatste warme nazomerdagen. Hier was het grijs, nat, somber en koud.
Huisje besproken, hotelletjes voor heen- en terugreis, koffer gepakt. En toen ging het mis: De avond voor we zouden vertrekken, alles was daar klaar voor, kreeg ik een reusachtige bloeding, 's avonds om zes uur. Naar de huisartsenpost dus.
Daar schrok de dienstdoende arts van mijn huizenhoge bloeddruk. Hij probeerde contact te ktrijgen met een internist, wat pas na lange tijd lukte. Uren later mocht ik toch weer naar huis, met een doos pillen en de opdracht de volgende morgen een afspraak met de huisarts te maken.

When I wrote in the message before this that I wouldn't be near a computer for a few weeks, I already felt unsure and had some premonitions.
We intended to go to the south of France again, to enjoy the last warm sunny days of this late summer. Here it was grey, wet, sombre and cold.
We booked a cottage, hotels for the drive up and down, packed our suitcases. And then things went wrong. The evening before we were going to leave and had done everything for that, I started to bleed heavily. We had to go to the hospital, because it was already six o'clock and our doctor's practice was closed for the day.
The doctor on duty was shocked by the hight of my blood pressure. He tried to contact a specialist, but it was hours before he was successful. I was allowed to go home, with a box of pills and the promise, that I would go to my own doctor first thing in the mornng.

De huisarts stuurde me rechtstreeks terug naar het ziekenhuis, naar de spoedeisende hulp. Daar bracht ik de hele dag door in een bed, en kreeg allerlei onderzoeken. Het zag ernaar uit, dat ik opgenomen moest worden.
Uiteindelijk mocht ik toch naar huis, met afspraken voor alle mogelijke specialisten. Vrijdag was het eerste onderzoek, er zullen nog vele volgen.
Zo werd mijn vakantiebestemming plotseling nogal anders. Niet fijn. Onzekerheid is altijd nogal vervelend. De pillen (ik kreeg er nog het een en ander bij) helpen zo te voelen wel, maar veel zin om dingen te doen heb ik niet echt. Het spelen van het spelletje Farm Ville op Facebook vrolijkt me nog wat op en leidt me af. (Ik kan nog wel wat 'buren' gebruiken ;-))
Ik zal wel af en toe in mijn blog schrijven, maar het kan ook zomaar even duren. Voorlopig doe ik het maar even rustig aan.

Our GP sent me straight back to hospital. There I spent another day and got all kind of tests. It looked as if I'd have to stay in hospital, but in the end I was allowed to go home again. Appointments to see many different specialists had been made for me.
The first one was last Friday (another day in a hospitalbed) and many will follow.
Thus my holiday destination was suddenly completely different. Not much fun. Incertitude is always a bad thing. The pills (I got more again) seem to help, but I'm not in the mood to do much. I play Farm Ville on Facebook, which somehow cheers me up (I could use a few more 'neighbours' ;-)).
No doubt I'll write in my blog so now and then, but it may take a while as well. For the moment I take it easy as much as possible.