Linnendag

Linen Weavers' Guild meeting.

Veertig jaar geleden werd in Nederland de linnenkring opgericht. Een van de dames, die daar verantwoordelijk voor was, Phyllis Thöne, vroeg me lid te worden. Het is precies wat voor je, zei ze. En dat was het waarschijnlijk ook. Ik beloofde erover na de denken. Dat deed ik. Veertig jaar lang. Vorig najaar, op de landelijke weefdag in Barneveld, liet ik me eindelijk overhalen en bezweek voor de verleiding: ik werd lid.
Op de woensdag voor Pasen was mijn eerste linnendag, de bijeenkomst voor linnenwevers. Ik was benieuwd.

Forty years ago the Linen Weavers'Guild was founded here in the Netherlands. Ane of the founding ladies, Phyllis Thöne, asked me to join. It would be just something I'd like, she said. Probably it would be. So I promised to think about it. Which I did. For forty years. Last autumn, on the annual meetin of weavers in barnevelt, I finally let myself be persuaded and joined.
On the Wednesday before Easter it was my first Linen Day: the meeting for linen weavers. I was excited.

De bijeenkomst was in een zaaltje in Nijkerk. De stoelen stonden klaar, met daarop een paar (oude) tijdschriften, die de eigenaresse van Schering en Inslag (aanwezig met materialen, evenals Maria van der Meer) op zolder had gevonden bij haar verhuizing naar Drenthe en nu had verdeeld. Ze wilde ze niet nog eens op haar nieuwe zolder een aantal jaren ouder laten worden. Leuk binnenkomertje!
(Schering en Inslag zit nu in Valthe in Drenthe, website is hier. Er staat nog niet veel op de site, maar het is goed te weten, dat zij het materiaal van Endendijk - Dozijtje Ambacht - verkopen)

The meeting was in Nijkerk. Chairs were waiting, on top a few old magazines, put there for us by one of the two shopowners who were present with weaving materials. She had moved and found the magazines in her attic. She didn't want them to grow older yet on her new attic, so she gave them to us. Nice start of the day! Their website is here. There isn't much on the site yet, but they do sell beautiful yarns.

Op een tafel voor in de zaal legde iedereen meegebracht werk mee, dat zou later besproken worden tijdens een show and tell.

On a table in front everyone put work they had brought and which would be shown during a show and tell.

Maar eerst was er een (korte) vergadering, waarin ik wat hoorde over de gang van zaken in de kring.

But first there was a (short) meetin where I heard some things about what I could expect from this Guild.

En toen een van de hoogtepunten van de dag: de show and tell. Wat een mooi werk was er gemaakt. Wat ook leuk, om iedereen haar verhaal te horen vertellen, zodat ik een idee kreeg, wie er allemaal lid was. Velen kende ik, zodat het ook weer een kleine reünie was, anderen kende ik via Facebook, en het was erg leuk een gezicht te hebben bij de bekende namen.

And then one of the highlights of the day started: the show and tell. Such beautiful work had been made. It was great to hear everbody's story about what was made, how and why. I got an idea of who the members of the group were. Many of them I'd known for years, others were my friend on Facebook, but it was the first time we met IRL. It was nice to see the faces belonging to the well known names.

Op de vorige linnendag, waarop het veertig-jarig bestaan was gevierd, waren linnen lapjes versierd met kleurig draden, met het thema veertig. De resultaten waren hier te zien.

Last year, when the 40th anniversaty of the guild was celebrated, everybody decorated linen pieces of material with coloured yarns. Theme: 40. Here the results.

Een paar complete projecten.

A few complete projects.

Na de show and tell kon alles nog eens bekeken worden, vragen konden worden gesteld, foto's gemaakt. En natuurlijk werd er gepraat.

After the show and tell all could be seen close up, questions could be asked, pictures taken. Of course there was a lot of talking

Damast van Bonnie Horjus

Bonnie Horjus' damask

Sjaal van Ina Hop

Scarf by Ina Hop

Twee proeflappen, met tientallen weefvariaties op een schering, gemaakt volgens het boek van Janet Phillips

Two samplers with many different structures, woven on one warp, from the book by Janet Phillips

's Middags was er een interessante lezing over de textielindustrie in Twente, door Liesbeth Hassink van het Bussemakerhuis in Borne, een museum, waar we na het horen van de lezing allemaal onmiddellijk naar toe wilden.

In the afternoon there was an interesting talk by Liesbeth Hassink, from the Bussemakershuis in Borne, a museum where we all wanted to go straight away after hearing it.

Een weeffeest - dat was het!

It really was a party for weavers!

Bezigheden

Activities

Na zo'n lange tijd is het niet eenvoudig te bedenken, waarover ik als eerste ga schrijven.
Ik blogde dan wel niet, maar was druk bezig met van alles. Misschien was dat ook wel de reden, dat het hier wel erg rustig was.
Met de komst van het nieuwe jaar nam ik me voor mijn leven op bloggebied te beteren. Helaas: de eerste maand is al weer om, zonder dat hier iets te lezen of te kijken viel.

After such a long time it is not simple to decide what to write about first. 
I may not have blogged for a long time, but still was busy doing lots of things. Perhaps that was one of the reasons that it was really quieet here.

Om te beginnen deed mijn lijf vervelend. Het lopen ging me moeilijk af. De fysiotherapeut moest hulp bieden. Dat gebeurde en daarom begin ik nu iedere week met een sportieve uitspatting, waar ik erg moe van word, maar die ook echt helpt. Hoera: ik loop weer beter en verder. De vierdaagse is nog wat overdreven, maar ik kan in elk geval weer meer dingen doen, die ik wil.

To begin with my body was giving problems. Walking was difficult. Physiotherapy should help. This happened en now I start every week with doing sports. (People who know me also know that that is a miracle) It makes me real tired, but it also helps a lot. I walk again better and further. No longdistance walks, but in any case I can do the things I want again (more or less)

Met de Tour de Fleece won ik een pre-yarn, een dunne lont om te spinnen. Dat herinnerde me eraan, dat ik zelf ook nog zo'n lontje moest hebben. Vijf jaar geleden kocht ik dat in Finland, toen we daar met de caravan door trokken. In een klein, toeristisch winkeltje, in de middle of nowhere vond ik dit.

In the Tour de Fleece this year I won a pre-yarn: a thin roving to be spun. That reminded me that I had something similar in my stash. Five years ago I bought that in Finland when we were travelling through that country with our caravan. In a little shop, in the middle of nowhere, I found this.

Het was moeilijk kiezen, maar ik nam dit wolletje met me mee naar huis.

Choosing was hard, but in the end I took this home with me.

Het paste prachtig bij mijn prijs. Die prijs ligt hier in het midden, tussen mijn al gesponnen Finse wol, en het deel dat nog gesponnen moest worden. De wol was als lont opgewonden met twee lontjes tegelijk, dus eerst moest ik die uit elkaar halen en apart opwinden, voor ik kon spinnen.

It lookes great with the prize I'd won. Here the prize is in the middle, between the Finnish wool I'd already spun and the part, that still had to be done. The thin roving had been wound with two at a time, so that I had to take those apart and wind them into balls before I could spin them

 Samen twijnde ik de beide singles en hier is het resultaat:

I plied prize and Finnish wool together and here is the result:

Voor het eerst in jaren weefde ik weer kerstkaarten. Hier een deel van de productie. Ik zal even zoeken of ik nog wat meer foto's heb van het weefsel. Deze sterretjes lagen er nog van een vorige keer, toen deze de kerst niet haalden. Ik weef vaak in broché, met naaigaren als ondergrond en splitzijde als patrooninslag.

For the first time in years I made Christmas cads. Here a part of the production. I'll have a look if I can find more pictures of what I did this year. These stars we left from a few years bach, when these weren't finished in time for Christmas. I weave them in brocade, with sewing thread as tabby and warp and embroidery floss as pattern weft.

Na het weven borduur ik vaak nog lijntjes langs het weefsel, zodat het 'plaatje' beter uitkomt.

After weaving I often embroider lines alongside the pattern, to make the 'picture' is more visible.

Het weven gebeurt met de achterkant boven.

Weaving is done upside down.

 Een hele sliert kerstkaarten in wording

A long row of Christmas cards-to-be

Het eindresultaat

End result

Nog één keer: week van het weven

One more time: Week of weaving

Soms gaan dingen niet helemaal zoals gepland. Ik was van plan dit verslag over mijn bezoek aan dit evenement zo snel mogelijk af te maken, maar gister was het al veertien dagen geleden, dat ik die bezoeken afrondde. Toch nog maar even, want zovelen waren niet in de gelegenheid zelf ergens te kijken. Heel veel foto's maakte ik niet, want ik had het vaak te druk met kijken en praten.

Sometimes things don't work out as planned. I intended to finish my report of the Week of weaving as soon as possible, but yesterday it was a fortnight ago since my last visits. I'll tell about it anyway, because so many people couldn't go and have a look themselves. I didn't take too many photos, because I was so busy looking and talking.

Op zaterdag kozen we ervoor, de overzichtstentoonstelling in Halfweg te bezoeken. Van iedere deelnemer aan het evenement was minstens een werkstuk te zien, dus dan kreeg je in elk geval een indruk van alles wat er gebeurt in de drie deelnemende provincies.

On Saturday we decided to visit the exhibition in Halfweg, where every participant of this event showed at least one of their weaving. In that way visitors got an impression of what is happening in these three provinces that took part this year.

Ik ben geen gobelinweefster. Hoewel ik het geprobeerd heb, het ook wel leuk vond om te doen, mis ik het talent ervoor. Daarom besloot ik het atelier van Jo-Anna Meijer niet te bezoeken: een mens moet keuzes maken, nietwaar. Zodra ik binnenkwam in Halfweg, had ik er spijt van. Wat een prachtig werk maakt ze. Ik had er graag meer van gezien en ben in elk geval blij haar werk dat hier hing gezien te hebben.

I don't weave tapestries. Although I did try a few times, rather enjoyed it, I lack the necessary talent for it. Therefore I decided not to visit Jo-Anna Meijer's workshop in Bergen. One must make choices, isn't it? As soon as I entered the exhibition in Halfweg I was sorry about that decision. Such  beautiful work! I'd have loved to see more and at least I'm happy to have seen what was on show here.

Intrigerend waren de wafelweefseltjes.

The waffle weaves were fascinating.

Anna van Eijk, eigenaresse van het pand, waar deze tentoonstelling was opgesteld, toonde twee aquarellen uit haar Griekse tijd: Jaren woonde ze in Griekenland. Nu is ze terug en het luisteren naar haar verhalen, de kennismaking met haar, maakten dit bezoek al tot een feest. Zo hartelijk, zo gastvrij en zulk mooi werk. Ze is gespecialiseerd in raamweefsels en de aquarellen weefde ze op die manier uit. Ze hingen ernaast, om de hoek. Ik bleef ernaar kijken.

Anna van Eijk, owner of the building where she lives and works, showed two watercolour paintings from her time in Greece. Se lived there for years, but now she's back in the Netherlands.. Listening to her stories, getting to know her, made this visit very special for me. So kind, so welcoming, such lovely work. She specialised and taught frameweaving and she wove the watercolours in that technique. The result was there, hanging next to the paintings. I kept looking at them.

Ik vond het mooi, dat ze de weefsels in het raam liet zitten en ze zo presenteerde.

I liked it, that she kept the weavings in the original frames and presented them like that.

Veel te lang bleven we hier, keken boeken, tijdschriften, wisselden ervaringen uit. En maakten nog weer een rondje langs de weefsels.

Far too long we stayed here, looked through books and magazines, and exchanged experiences. And had another look at all the wovewn work.

We moesten toch verder en reden naar Driehuis, waar Weefkring Het Heem onderdak had gevonden in een heel verleidelijke kledingzaak. Ze hadden er een prachtige ruimte achter de winkel, waar ze hun werkstukken konden laten zien. Ik denk altijd meteen aan geverfde garens en mooie kledingstukken bij deze weefkring, en die waren er ook volop te vinden. Helaas hadden we de modeshow van donderdag gemist (ik hoorde dat et bezoek groot en enthousiast was geweest), maar gelukkig hing alles er nog wel.

We had to move on and drove to Driehuis, where weavers guild Het Heem had found room at a fashion shop. Some lovely things they sold there! The guild had a nice place at the back of the shop, where they could show there work. I always think of dyed yarns and lovely clothing when I think of this guild and I wasn't disappointed. It was a pity to have missed the fashion parade of the day before (I heard many people had come and enjoyed the show a lot) but fortunately everything that had been showed was still waiting for us.

Op een 'buitendag' had ieder lid een schering geverfd, die later thuis als sjaal werd geweven. Hier een paar van de resultaten.

On an 'outdoor day' every member had dyed a warp, which was woven later, at everybody's own place. Here a few of the results.

 

Een van de schitterende jassen van Jany.

One of Jany's beautiful coats

Tenslotte een overzicht van de ruimte.

Finally an impression of the room.

Natuurlijk was er veel meer te zien, maar het was, en is, mooi geweest. Letterlijk. Ik heb genoten, ik zei het al eerder. Was er dan helemaal geen kritiek? Nauwelijks - of het moet zijn de grootte van het gebied, waar men nu, in deze week, samenwerkte. Het was veel, en dan niet een beetje veel, maar heel veel, te groot.  Zoveel mensen tegelijk in touw. Zij allen konden niet bij elkaar kijken, maar dat niet alleen, het was ook voor de niet deelnemers (en daar hoorde ik deze keer bij, omdat ik hiervoor al vreesde en ondanks aandringen van allerlei kanten besloot mijn atelier (huis) niet open te stellen voor bezoek) onmogelijk meer dan een fractie van de adressen te bezoeken. Een provincie per jaar lijkt me ruim voldoende! Dan krijgt iedere deelnemer de aandacht die de meesten nu ook verdiend hadden.

Of course there was a lot more to see, but it was, and is, enough. I had a great time, I sais so before. Didn't I have anything to criticise? Hardly - or it could be the fact, that the area where all the participants lived, was too big. Not just a little too big, but far, far, too big. So many people working and showing at the same time. They all had no opportunity to have a look at what the others did and had done. It was what I feared from the beginning and the reason why I didn't take part and opened my workshop/home for visitors. It was impossible to visit more than a few of the 44 different addresses. One province a year seems enough to me. In that way  every participant gets the attention that most have them should also have had this year.

Toch hoop ik volgend jaar op het vervolg, in een of meer van de zuidelijke provincies. Ik heb er nu al zin in.

Yet I hope this will be continued next year, in one or more of the southern provinces. I am already looking forward to it.

Week van het weven (vervolg)

Week of weaving II

Nadat we dinsdag met de trein naar Haarlem waren gereisd (we hadden nog een kaartje om vrij te reizen en dat moest opgemaakt worden), pakten we op woensdag toch maar de auto. We wilden naar het meest noordelijke adres van de lijst: naar Gerbregt Noorman in Anna Paulowna. In de trein hadden we het afschuwelijk koud gehad, omdat de airco op volle toeren werkte en niet uitgezet kon worden, maar nu stroomde de regen naar beneden. Ongezellig en donker.

After travelling by train on Tuesday we decided to go by car on Wednesday. We wanted to visit the most northern address of the list of participants: Gerbregt Noorman in Anna Paulowna. In the train it had been freezing cold the day before: the airco was working full speed and couldn't be turned down, but now the rain was puring down. It was very wet and dark.

Gerrie had alles uitgestald in de tuin. Ze woont in een schattig huisje met een prachtige tuin erom heen, maar helaas: nu moest alles binnen geshowd worden, of onder de veranda. Jammer! Het maakte ons bezoek echter niet minder plezierig. We bekeken het weefwerk en de gevilte werkstukken, die uitgespreid lagen.

Gerrie had made quite a show in her garden. She lives in a lovely little house, with a beautiful garden surrounding it, and now everything had had to be taken indoors or under the veranda, where it was dry. A pity! But it didn't spoil our visit. We had a look at all the weaving and felting on show,

Een van de leerlingen van Gerrie had ook een hoekje gekregen om haar viltwerk te tonen.

One of Gerrie's pupils had a corner in which she could show her felted pieces.

Toen de koffie en de heerlijke vlierbessentaart op was, en toen we uitgepraat waren met Gerrie en het overige bezoek, gingen we verder. Naar Bergen, dachten we. Dat leek aardig in de route. Hoewel er daar twee adressen op de lijst stonden, kozen we voor dat van Sien Ulder. De regen stroomde onverminderd verder - het leek zelfs nog wel harder te gaan. Na alle opstoppingen in Bergen, waar de straat chronisch opgebroken lijkt te zijn, hadden overwonnen,. vonden we het juiste adres. Parkeren leek een probleem: plaats genoeg, maar alleen voor vergunninghouders. We zetten de auto toch maar zo dicht mogelijk bij en liepen naar het juiste huis. Daar werden we ontvangen met het vriendelijke verzoek nog maar even tot half twee (een uurtje later) een wandelingetje door het dorp te gaan maken: men was aan het lunchen! Daarvan stond niets in onze gegevens, maar we keken nog eens veelbetekenend naar de lucht, de regen en de druipende bomen. Wandelingetje? We dachten toch van niet. We vroegen nog wel, hoe dat met parkeren moest? O, een half uurtje kun je hem hier wel laten staan, was het antwoord.
We zijn maar weer ingestapt, hebben opnieuw de opstoppingen doorstaan en reden naar Marion Berkhout in Alkmaar.
Marion had op haar hevelriet getouwtje een kleurige schering opgezet, die bezoekers konden gebruiken om het weven uit te proberen. Die morgen was er al iemand geweest, die zo enthousiast met een zelfgeweven lapje naar huis was gegaan, dat een nieuwe weefster geboren leek te zijn.

When we had drunk the coffee and eaten the lovely elderberry pie, we went on again. We planned to go to Bergen. It seemed a logical address to continue our way. Although there were two addresses in that village we decided to visit Sien Ulder. The rain was still pouring down - it even seemed worse than before. After managing to get past the road works in the village (and the lots of traffic standing still tere), we reached the right place. We were received with the kind request to go for a walk a bit, until half past one (an hour later) because they were having lunch. This was not mentioned in our information about the different places to visit. We looked up at the dark clouds, the rain and the dripping trees. A walk? We didn't think so. It had been a problem to park the car in that road, and we asked if it was ok where it was now. The answer was, that it would certainly be, for half an hour or so.
We went back into our car and drove to Marion Berkhout in Alkmaar. Marion had put a colourful warp on her rigid heddle loom, which visitors could use to try out weaving. Earlier that morning somebody had tried it and had left full of enthusiasm with a small woven piece. A new weaver seemed to have been born.

Dit had Marion op haar eigen, geleende, getouw staan. Leuk weefsel.
Ook hier was het weer erg gezellig, met aanloop van ook voor mij diverse bekenden. Dat maakt zulke bezoeken extra leuk.

This is what Marion had on her borrowed loom. Nice work.
Here too, people went and came. Many people I also knew. This makes these visits such fun.

Vermoeiend is al dat gekijk en gepraat wel. Twee bezoeken op een dag bleken het maximale te zijn op een dag, dus we gingen weer terug naar huis.

All this admiring and talking is pretty tiring, though. Two visits on one day turned out to be enough, so we went home.

Op donderdag, hemelvaartsdag, hadden we even een rustdag. Vrijdag stapten we weer in auto en reden naar Hoorn, waar in Centrum Ouderenzorg Avondlicht een tentoonstelling was ingericht met werk van de weefkring Hoorn, de kring waarvan ik jarenlang lid ben geweest. De ruimte die beschikbaar was was licht en ruim, het werk was mooi en tentoongesteld met de nodige zorg en respect voor zowel werk als maakster. Heel plezierig was het, dat bij ieder werkstuk ook de naam van de weefster hing of lag. Omdat ik bijna iedereen van deze kring ken werd het een leuk spel, om te raden wat van wie was.

On Thursday we decided to take a day off. On Friday we went on and drove to Hoorn, where the local weavers' guild had their exhibition. For years I've been a member of this group.
The space they had was nice and light, the work was beautiful and showed with the necessary attention and respect for work and weaver. It pleased me to see the names of the weavers added to every piece. Because I know almost every member of this guild it became a nice game to guess who was the maker of which piece.

Een kussen/A pillow

 Een sjaal/A scarf.

Diverse jasjes/Several jackets

Om dit verhaal niet te lang te maken morgen (hoop ik) nog een vervolg, met daarin mijn belevenissen op de zaterdag, voor mij de laatste dag van deze weefweek.

This post will be too long when I add my report of the Saturday: my last visits during this weaving week. They will follow tomorrow (I hope)

Week van het weven

Vandaag begon voor mij de Week van het weven, of, zoals dat dit jaar heet: West Weeft. Ik was in Haarlem, bij Ineke Elsinga en haar collega Jessica in hun nieuwe winkeltje. Het was meteen weer genieten! We waren een beetje vroeg in Haarlem, deden eerst een rondje sightseeing, dronken koffie in het cafė van het Noord-Hollands Archief, maar om elf uur meldden we ons als eerste bezoekers van Tissien.

Today was the first day (for me) of the Week of weaving, or, as it's called this year: West Weaves, because you can visit weavers, see their work, see them weave, at 44 different locations in three provinces in the west of the country. I was in Haarlem, at Ineke Elsinga and her colleague Jessica in their new shop. I loved it! We were a little early, so we walked around Haarlem sightseeing, had coffee, but at eleven sharp we were Tissien's first visitors.

Een kleine indruk van de nieuwe ruimte en van het getoonde werk:

A small impression of the new space and the work shown:



Voor- en achterkant van dezelfde sjaal. Als detail

Front and back of the same scarf. Detail


en het geheel

and as a whole


Mooi kleurverloop, mooi weefsel!

Beautiful colours, beautiful weave!


Een overzicht

A general view



Een van mijn favorieten

One of my favorites



Nog meer moois

More beautiful work

Natuurlijk kon ik het niet laten ook bij de buren te kijken: Meervilt. Zij verkopen prachtige kleuren merino om te spinnen. Het bleef niet bij kijken. Ik hoef me voorlopig niet te vervelen! Maar eerst nog een paar dagen met nieuwe bezoeken aan andere deelnemers aan West Weeft.

Of course I couldn't resist visiting the neighbours' shop: Meervilt. They sell merino wool for spinning in splendid colours. I didn't just look. The coming summer I needn't be bored. But first a few more visites to other participants of West Weeft.

Ontwerpgeheimen

Design secrets

Op 1 mei schreef ik over mijn plannen om een bepaald ontwerp verschillende malen en in verschillende technieken uit te voeren.
In 1987 deed ik dat al eens, maar nu ben ik op andere manieren bezig met spinnen, weven, breien enz.

On May 1 I wrote about my plans to work out one design in different ways and techniques. 
I did that in 1987, but now I work in different ways in spinning, weaving, knitting, etc.

Ik had het voorgesteld aan de spingroep, tijdens de laatste bijeenkomst. Zodra ze vertrokken waren, ging ik op zoek naar een goed ontwerp.

I had introduced my idea in our spingroup meeting in April. As soon as they'd left I went to find a design.

Natuurlijk had ik ook iets nieuws kunnen tekenen, maar ik bladerde door mijn map met oude 'ontwerpen' en keek nog eens goed naar de allereerste tekening, die ik maakte tijdens de cursus waarover ik al eerder schreef. Het was maar simpel, maar ik zag er mogelijkheden in.

Of course I could have drawn something new, but I was leafing through my old drawings and saw the very first ´design´ I made during the course I wrote about earlier and saw some possibilities.

Opdracht was: teken een aantal horizontale en vertickale lijnen, evenwijdig aan elkaar en op gelijke afstanden. Voor mijn ogen zie ik dan gelijk het woord 'ruitjesblaadje' verschijnen. Maar goed, ik was gehoorzaam en tekende mijn eigen ruitjesblaadje.

The assignment was to draw a number of vertical and horizontal lines, parallel to each other and in equal distances from each other. Immediately I had the notion of 'squared paper' in my mind. But well, one aims to please and I drew my own squared paper.

 Nu moesten we een aantal lijnen of lijnstukken overtrekken en de rest uitgummen. Het resultaat was ons ontwerp!

Now we had to make a few lines or pieces of lines thicker and rub out the rest. The result was our 'design'.

 Dat ontwerp kon je vervolgens kantelen, spiegelen, schakelen of wat verder nog bij je opkomt.

You could mirror, flip, repeat this design or whatever else you migt fancy

Wat deed ik hier nu mee op mijn weefgetouw?
Ik was in december al bezig met het weven van zakjes in Double Two-tie Unit Weave, en was daar nog steeds gefascineerd van. Dat werd dus mijn eerste plan: ik ging een sjaal weven in die techniek en gebruikte dit ontwerp als een blokpatroon. Mijn Megado was in gebruik voor iets anders (ook DTTUW) dus het moest op mijn tafelgetouw. Dat had twaalf schachten. Als de bindschachten 1 en 2 daarvan werden afgetrokken, bleven er 10 schachten over voor de blokken. Ieder blok had twee patroonschachten nodig (twee bindschachten en twee patroonschachten: vandaar double two-tie) dus ik kon vijf blokken weven.

What did I do on my loom? In December I was busy weaving DTTUW-bags and I was still fascinated by this technique. This would be the first plan: I was going to weave a scarf in DTTUW. My Megado was in use (also with a DTTUW), so I had to use my table loom. That has twelve shafts. For the ties I needed shaft 1 and 2, so 10 patternshafts remained. Every block needed two tie and two patternshafts (hence double two-tie), so I could make 5 blocks.

Het ontwerp telde zes vertikale kolommen, dus er zouden ook zes blokken gemaakt moeten worden. Geen nood: de derde kolom van rechts kon weggepoetst worden (foto 2).

The design had six vertical columns, so I had to weave six blocks. No problem: I rubbed out the third column from the right (second picture)

Toen was het een kwestie van invullen/Then I just had to fill in the threading
Blok A/Block A: 1-3-2-4
Blok B/Block B: 1-5-2-6
Blok C/Block C: 1-7-2-8
Blok D/Block D: 1-9-2-10
Blok E/BlockE: 1-11-2-12

Een rechte inrijg dus, met een bindschacht tussen iedere patroonschacht.

A straight draw, with a tie up shaft between every pattern shaft.

Maar ik wilde een spits, dus na schacht twaalf ging ik weer naar beneden. Die ene schacht twaalf moest even samen moest doen met het volgende blok, en ik keerde om met (12)-2-11-1 en zo verder. Als je bij schacht 1 bent aangekomen, ga je weer omhoog. Enz. Mijn sjaal kreeg drie zulke spitsen.

But I wanted a pointed twill threading, so after shaft 12 I went down again. That last shaft 12 had to be the start of the downward path and I turned with (12)-2-11-1 etc. When you are back at shaft 1, you go up again. etc. My scarf had three points.

Tot zo ver de rijging. Nu de trapwijze. Op een handbediend tafelgetouw moet je even goed weten, wat je bij iedere inslag moet doen. Ook de inslagen gaan in blokken van vier.
De bindschachten volgen steeds het vaste patroon van 1-2-2-1. Alleen op een keerpunt wordt soms eenmaal 1 geweven, en daarna gaat de inslag weer naar 2.
Als je nu een keper naar rechts wilt weven, volgt tweemaal de oneven schacht van een blok, daarna tweemaal de oneven schacht. Je krijgt dan: 1-3-2-3-2-4-1-4. Ieder blok waar de keper naar rechts moet gaan krijgt deze zelfde volgorde, natuurlijk met de betreffende even of oneven schacht ervoor in de plaats.
Bij een keper naar links komt eerst tweemaal de even patroonschacht, gevolgd door tweemaal de oneven patroonschacht: 1-4-2-4-2-3-1-3

This was the threading. Now the treadling. On a tableloom you have to know quite well witch handles to use for every weft. 
The weft also works  in blocks of four.  The ties follow the set pattern of 1-2-2-1. Only when the pointed twill turns back, shaft 1 is only used once.
When the twill line in a block has to go to the right the ties are followed by using the odd patternshaft twice, and then the even pattern shaft twice: 1-3-2-3-2-4-1-4. Every block where the twill line leans to the right gets this order, of course with the pattern shafts of that block.
For a left leaning twill the even pattern shaft is used twice, followed by the odd pattern shaft: 1-4-2-4-2-3-1-3

Voor iedereen die hier allemaal niets van snapt, maar toch dit patroon wil weven, een rapport van het weefsel.

For everybody who thinks this is clear as mud, but would love to have this pattern: here it is:

Inmiddels heb ik een derde sjaal geweven, maar daarover een volgende keer meer.

By now I have woven a third scarf, but more about that another time.

Weefdrukte

Busy weaving

De hele maand april is voorbijgevlogen, zonder dat ik een blogje geschreven heb. Schande.
Het wil natuurlijk niet zeggen, dat ik stilgezeten heb.

The whole month of April has flown by without me writing a blog post. Of course that doesn't mean I haven't done anything.

Integendeel zelfs.
Toen ik na ons superweekend weer wat uitgerust was, logeerde ik eerst nog een weekend bij dochter Annette en de familie. Heel gezellig.
Meteen daarna kreeg het weefvirus me weer helemaal te pakken

Tijdens het voorgenoemde weekend had ik een gesprek met een van de andere spinsters. Zij vertelde over een plan dat ze had gemaakt om een ontwerp dat ze had gemaakt, te gaan breien en te gaan weven. Ik herinnerde me toen een project, dat ik in 1987 uitvoerde, n.a.v. een cursus van Corrie Ruiper. Naam van de cursus was: Eén ontwerp, zes technieken. De bedoeling was, om hetzelfde ontwerp uit te voeren in verschillende weeftechnieken, te weten: broché, gelijkzijdig - en ongelijkzijdig dubbel, pick-up damast, Moorman, en Beiderwand. Die technieken: daar draaide het om. Die leerden we dan ook in de loop van die cursus.
Van weinig cursussen heb ik zoveel geleerd. Het was een plezier om te doen en nog altijd loop ik rond met plannen om zoiets nog eens te herhalen. Het gesprek tijdens de spinweek sterkte me daarin.

On the contrary, I should say.
After having a rest after our super spin weekend I went for a lovely weekend at daughter Annette's and her family.
Back home the weaving virus got hold of me right away.

During the spinweekend I had a conversation with one of the other spinners. She told about a plan to work out a design she had made in knitting and in weaving. That reminded me of a project I did in 1987, when I took a course with Corrie Ruiper, a weaving teacher in those days. Name of the course was 'One design, six techniques. We would have to weave one design in six different weaving techniques: brocade, doubleweave, Finnweave, pick up damask, Moorman and Beiderwand. These techniques were the main eaching object of this course. We would learn them then and there.
I haven't been at many courses where I learned so much. It was a pleasure to do and even now I have plans to repeat something like it again. The conversation during the spin week made my intention grow.

Ik zocht mijn werkstukken op, die ik gelukkig bewaard had, hoewel ze niet meer allemaal bij elkaar lagen.

I went to search my work of that time, which I fortunately had kept, although they weren't all stored together.

Dit (gelijkzijdig) dubbelweefsel hangt als wandversiering al jarenlang aan de muur. Hieraan is goed te zien, welk ontwerp ik al die keren uitvoerde.
Ik had het getekend op een andere cursus, die ik eerder had gevolgd, over het ontwerpen met rasters en modulen. Ik was er niet zeker van, of ik het nu echt een kunstwerk vond, maar het was voorradig en bespaarde me een nieuwe tekensessie. (tijd was toen ook al schaars)

This doubleweave has been on my wall for all these years. You can see very well, which design I used for all these techniques.
I had made the design at another course, which I took before. It taught us how to design using crossing lines and modules. I wasn't sure it was a real piece of art, but it was on hand and saved me another drawing session. (time was also scarce in these days)

Inderdaad: het zijn een paar uitvoeringen meer geworden. Hierboven staan ze allemaal. Op de eerste foto (met de klok mee vanaf linksboven) Beiderwand, broché, gobelin en nog eens Beiderwand . Op de tweede foto damast, kaartweefsel, ongelijkzijdig dubbel en Moorman. Allerlei garensoorten werden uitgeprobeerd, het een met wat meer geslaagd effect dan het ander, maar nogmaals: ik leerde er veel van en had plezier.

Yes indeed: I made a few more than the six versions. Here they are all. In the first picture (clockwise from top left) Beiderwand, brocade, tapistry and another Beiderwand. Second picture: damask, tabletweave, Finnweave and Moorman. I tried out different yarns, one with a better result than another, but I learned a lot and was enjoying myself.

Na negen van die mannetjes had ik het echter wel gezien. Hoewel ik nog wel het een en ander van plan was, is het er nooit van gekomen en het mannetje begon me toch te vervelen. Nu moet er dus iets anders komen.

After nine of these little men I had enough. Although I intended to use a few more techniques in my repertoire I was fed up with the little men. Now I do need something else.

De spingroep die bij mij thuis gehouden wordt, kwam zoals altijd ook in april. Ik stelde ze voor, om eens na te denken over een ontwerp, dat ze met hun gesponnen garen zouden kunnen uitvoeren. Ze beloofden dat te doen, en ik ben benieuwd, wat ze in mei meebrengen. Omdat ze niet allemaal weven, kan het ontwerp ook in een of meer brei- en haaktechnieken worden uitgewerkt.

The spingroup that meets at my house every month, also came in April and I asked them, to think about a design they could use for a handspun project. They promised to do that and I'm really curious to see what they will bring. Because they don't all weave, the design can also be made in knitting or crochet.

Op weefgebied was ik nog altijd (sinds kerstmis, toen ik zakjes maakte voor alle spinsters en kantklossters in mijn naaste omgeving) bezig met de techniek, die alleen een goede Engelse naam heeft: Double Two-Tie Unit Weave. Een boek daarover had ik al lang op de plank staan, met de bedoeling me daar eens in te verdiepen. De zakjes werden een succes, maar ik wilde er nog meer van weten. Nederlandse weefsters noemden het vlechtkepers. Nu zijn vlechtkepers wel vaak DTTUWs, maar het omgekeerde is niet het geval. Op een dergelijke rijging is veel meer mogelijk en ik leefde me er heerlijk op uit. Ik weefde twee sjaals op mijn 12-schachts tafelgetouw, in hetzelfde ontwerp, in DTTUW.

As for weaving I was still (after Christmas, when I wove little bags for the spinners and lacemakers around me) fascinated by Double Two-Tie Unit Weave. There is no proper Dutch name for it, as far as I know.A book about this had been on my shelves for quite long, and I intended to know more about it. The bags became a succes, but I wanted to know more. Many Dutch weavers call it braided twill, but a braided twill very often is a DTTUW, but not every DTTUW is a braided twill. Much more is possible on a threading like that and I tried out several things. I wove two scarves on my 12-shaft tableloom, both in the same design, in DTTUW.

Hier de eerste sjaal, schering is van een rest machinebreigaren, inslag is handgeverfde en -gesponnen BFL.

Here is the first scarf. Warp is some leftover machine knitting yarn, weft is handdyed, handspun BFL.

Voor de tweede sjaal gebruikte ik Jamieson's Spindrift, een Shetlandgaren, dat te koop is bij Wilbert Schouten en er erg veelbelovend uitzag. Het is in heel veel prachtige kleuren te koop. Toen beide sjaals van het getouw kwamen, waren ze beide bijna even lang en breed. Na het wassen bleken beide sjaals nauwelijks gekrompen. Maar de tweede sjaal was bijna 50 gram lichter dan de eerste! Opmerkelijk.

The second scarf I made with Jamieson's Spindrift, a Shetlandyarn sold by Wilbert Schouten and looking very promising. It is available in many beautiful colours. When both scarves came off te loom they were almost the same length and width. After wet finishing both had hardly shrunk. But the second scarf was nearly 50 grams lighter than the first! Remarkable.

En nu het ontwerp: dat zal het ontwerp worden, dat nog veel keren uitgeweven, gebreid, gehaakt, gepunnikt of ik weet niet wat zal worden. Meer daarover zal ongetwijfeld volgen. Hoeveel variaties ik zal maken? Geen idee. Meer hierover in een volgend blog. Dan laat ik ook zien wat mijn ontwerp was en hoe ik tot deze sjaals ben gekomen. Wie zin heeft mag meedoen met dit project. Ik zou het dan leuk vinden erover te horen.

And now the design: this will be the design I'll use many times in weaving, knitting, crocheting or whatever will come by. More about this will no doubt follow. How many variations on this design I'll make? No idea. More about that in a next blogpost. Then I'll show you what my design was and how these scarves were made after it. Whoever wants to take part in this project is welcome to do so. I'd love to hear about your ideas and experiences.

Tenslotte: een derde sjaal, met deze techniek en een variatie op het patroon, staat op stapel, moet alleen nog 'even' geweven worden. Ik zal proberen niet zolang te wachten met mijn volgende blog.

Finally: a third scarf, in this same technique and a variation to the pattern, is in the making, it 'just' has to be woven. I'll try not to keep you waiting so long until my next blog.

December

Op de eerste december beginnen de adventskalender breiwerken. Sjaals in mijn geval. Ik begon er gelijk maar met twee, waar het schip zou stranden zou ik wel zien. De eerste was de sjaal van Wollkistchen, die kende ik al van twee voorgaande versies, de tweede was voor mij nieuw en was ontworpen door Unikatissima. De laatste had de naam 'Wintersweet' gekregen.
Voor de eerste (rechts) gebruikte ik een van de overgebleven cones uit mijn breimachinetijdperk (meestal niet mijn favoriete garens, maar anders blijven ze maar op de plank staan) voor de Wintersweet (links op de foto) koos ik mijn handgeverfde, handgesponnen Blue Faced Leicester.

On December 1 the advent calendar knits start on Ravelry. I decided to start two of them this year, and didn't care when I would finish them. The first shawl was a design of Wollkistchen, whose designs I'd knit two previous years as well, the second was Lace Wintersweet, designed by Unikatissima.
For the first shawl (on the right) I used one of the cones of yarn in my stash, left over from my machine knitting years - most of the time these are not my favorite yarns, but they have to be used for something or they'll be on that shelf forever), for the Wintersweet (left in the picture) I chose my handdyed, handspun BFL.

Meteen na de verjaardag van Emmeke begonnen de voorbereidingen voor het Sinterklaasfeest, dat bij ons gevierd zou worden. Bedden moesten neergezet en opgemaakt worden, cadeaus gemaakt en ingepakt. Annette en de familie zouden een paar dagen komen logeren, Florentijn en Caroline sliepen wel thuis met de kinderen, maar overdag waren ze hier. Heel gezellig.

Right after Emmeke's birsthday we had to start preparing for St. Nicholas, which would be celebrated here at our house. So beds had to be put in every room, for DD and her family would stay for a few nights. DS and his family slept at home and were here during the day. Great fun.

 Friso vond de blokken en bouwde grote kastelen.

Friso found the building blocks and made huge castles.

 Pepijn tekende met overgave

Pepijn drew with lots of energy

Emmeke tekende ook, en zoals gewoonlijk wilde ze al het getekende ook uitknippen.

Maar toen waren er cadeaus. Met rijm. Judith leest voor, alle anderen zijn vol aandacht.

Emmeke was drawing pictures as well, and as usual she wanted to cut out hers.

But then there were presents. With poems. Judith is reading hers and all the others are paying attention.

Weeft Weaverannie dan helemaal niet meer? Jawel hoor, maar er komt nooit veel van om erover te schrijven.Ik had bedacht, dat ik proefjes wilde weven in vlechtkeper, een techniek, die ik al lang wilde uitproberen. Hier staan ze op het getouw.

 Does Weaverannie do any weaving nowadays? Yes, she does, but hardly ever she writes about it. I wanted to weave a double 2-tie unit weave, because that technique had fascinated me for quite a long time. Here samples are being woven.

Van ieder proefje maakje ik een zakje

I sewed little bags of every sample

En wat maak je er dan van in december? Juist: kerstwensen. Hier de zakjes die ik naaide, gevuld met spinbare vezels als kerstwens voor mijn spingroep vriendinnen. Voor de kantklosvriendinnen werden de zakjes gevuld met noodrantsoenen in deze tijden van crisis: wal- en hazelnoten.

And what does one make of samples in December? Right the first time: Christmas wishes. Here the little bags a made, filled with spinnable fiber for my spingroup friends. For my lacemaking friend they were filled with hazel- and wallnuts.

De jeugd moest even uitrusten, onder de dekentjes van oma. Filmpje op tv.

Somed erst was needed. Granny's blankets came in useful!

En toen was het kerst. De familie kwam opnieuw naar ons toe. Genieten dus, hoewel enige voorbereiding nodig was. Voor het eten zorgde een cateraar. Niet verkeerd. En het smaakte perfect!

And then Christmas was already here. The whole family was here again. Great, but it needed some preparations. Fortunately a caterer made our meal. Nothing wrong with that. And it tasted perfect!

 De sjaals? Natuurlijk strandde het schip niet voortijdig. Ze waren allebei op kerstavond klaar, zoals dat hoort. Het opspannen moest wachten tot in 2014, maar ach, een kniesoor die daarop let Hier de Wintersweet

The advent calendar shawl? Of course I finished knitting them on Christmas Eve as I should. Blocking had to wait till 2014, but who cares? Here's the Wintersweet

 en hier de sjaal van het Wollkistchen.

and here's Wollkistchen's shawl

Zo. Nu kunnen we eindelijk met 2014 beginnen!

OK. Now we finally can start 2014.