December

Ik had het beloofd: nog voor de kerst zou ik een blog schrijven, met daarin de foto's van de laatste draadjes, gesponnen van het batt van oktober. Maar het was december. En dus druk. Er waren nog een paar andere zaken die mijn aandacht nodig hadden....

I had promised to write a blog before Christmas, with pictures of the last yarns spun of the batt we made in October. But it was December. So I was busy. There were a few other things that needed my attention.

Om te beginnen was het Sinterklaas. Niet, zoals alle andere Nederlanders (zo ongeveer) op 5 december - wij hadden iets 'meer' tijd, want we vierden het op de twaalfde.

To begin with it was St. Nicolas. Not, like in most Dutch families on Dec. 5, but we had just a little more time and celebrated on the twelfth.

Er moesten cadeaus gekocht en ingepakt worden, rijmen erbij gemaakt, het huis moest verbouwd worden om extra bedden te kunnen plaatsen, want de hele familie kwam hier. Natuurlijk moest er ook eten zijn voor iedereen. Maar het was toch weer heel gezellig.

Presents had to be bought and wrapped, rhymes to go with every gift, the house had to be 'rebuilt' to make place for a few extra beds, for all children and grandchildren came here. Of course everybody expected to be fed. But as usual we had a lot of fun together.

Pepijn wilde weven, zodra hij binnen was. Deze keer weer op het handweefraampje waar hij al eerder op had geweven. Het was nog niet eenvoudig, want de tong moest erbij even uit de mond.

Pepijn wanted to  weave as soon as he came in. This time on the pin loom on which he had woven before. It wasn't quite so simple, for his tongue had to be between the teeth.

Ook niet eenvoudig: voor het eerst een sinterklaasgedicht voorlezen. Vooral als je nog maar een paar maanden geleden voor het eerst leerde lezen. En de hele familie luisterde.

Not simple either: reading out loud a st. nic. rhyme for the first time. Especially when your fitst reading lessons were only a few months ago. And the whole family was listening. 

Emmeke was blij met haar nieuwe sjaal.

Emmeke liked her new scarf.

Maar nu dus echt de spinsels.

But let me show the yarns now.

Opnieuw vijf heel verschillende resultaten. Er was nog een enkeldraads garen op de klos. Nog geen tijd om te twijnen. Een heel kronkelig draadje met wat veel twist, dat maar niet op de foto wilde, want dat werd steeds onscherp. In een bolletje zag het er weer anders uit.

Again five completely different results. There was a singles yarn on the bobbin. There wasn't time to ply yet. A somewhat overtwisted yarn, that refused to be taken a picture of: it never got sharp in a picture. Yarn wound in a ball looked different again.

Een mooie soepele grote streng, getwijnd met een lichter effen garen.

A beautiful big skein, plied with a lighter yarn.

Voor het twijnen zijn de kleuren allemaal nog helder en duidelijk te herkennen.

Before plying the colours are all sharp and clear.

Ziezo, dat was het dan. In de tussentijd maakte ik nog een hele serie kerstkaarten. Vorig jaar deze tijd geweven, omdat ik toen in de stemming was, in april en mei tijdens het kamperen geborduurd en nu in kaarten veranderd. Even paniek toen alle geweven/geborduurde lapjes weg waren. Verdwenen. Foetsie... Toen ik afgekoeld was en weer ging kijken, lagen ze eigenlijk op een hel logische plek: bij het karton, waarvan ik de kaarten wilde snijden.

Well, that was all. In the mean time I mad a lot of Christmas cards. Last year this time I wove them, because that was a time I was in the mood for that. While we were camping in April and May I embroidered them and now made them into cards. There was some panic when the woven/embroidered pieces seemed to have disappeared. Gone. Not to be found anywhere... After cooling down and looking again, I found them in a very normal place: with the paper I was going to cut the cards of.

Een klein gedeelte van wat ik maakte. Zoals gewoonlijk waren er toch nog te weinig. Gelukkig zijn er ook kaarten te koop.

Some of the cards I made. As usual there weren't enough. Fortunately there are shops selling cards.

Tenslotte wens ik iedereen gezonde, gezellige, vrolijke, prettige, creatieve en alle andere goede dingen toe voor zowel kerst als het nieuwe jaar.

Finally I wish everyone health, and merry, happy, fine, creative and all other good things for Christmas and the coming New Year.

December

Op de eerste december beginnen de adventskalender breiwerken. Sjaals in mijn geval. Ik begon er gelijk maar met twee, waar het schip zou stranden zou ik wel zien. De eerste was de sjaal van Wollkistchen, die kende ik al van twee voorgaande versies, de tweede was voor mij nieuw en was ontworpen door Unikatissima. De laatste had de naam 'Wintersweet' gekregen.
Voor de eerste (rechts) gebruikte ik een van de overgebleven cones uit mijn breimachinetijdperk (meestal niet mijn favoriete garens, maar anders blijven ze maar op de plank staan) voor de Wintersweet (links op de foto) koos ik mijn handgeverfde, handgesponnen Blue Faced Leicester.

On December 1 the advent calendar knits start on Ravelry. I decided to start two of them this year, and didn't care when I would finish them. The first shawl was a design of Wollkistchen, whose designs I'd knit two previous years as well, the second was Lace Wintersweet, designed by Unikatissima.
For the first shawl (on the right) I used one of the cones of yarn in my stash, left over from my machine knitting years - most of the time these are not my favorite yarns, but they have to be used for something or they'll be on that shelf forever), for the Wintersweet (left in the picture) I chose my handdyed, handspun BFL.

Meteen na de verjaardag van Emmeke begonnen de voorbereidingen voor het Sinterklaasfeest, dat bij ons gevierd zou worden. Bedden moesten neergezet en opgemaakt worden, cadeaus gemaakt en ingepakt. Annette en de familie zouden een paar dagen komen logeren, Florentijn en Caroline sliepen wel thuis met de kinderen, maar overdag waren ze hier. Heel gezellig.

Right after Emmeke's birsthday we had to start preparing for St. Nicholas, which would be celebrated here at our house. So beds had to be put in every room, for DD and her family would stay for a few nights. DS and his family slept at home and were here during the day. Great fun.

 Friso vond de blokken en bouwde grote kastelen.

Friso found the building blocks and made huge castles.

 Pepijn tekende met overgave

Pepijn drew with lots of energy

Emmeke tekende ook, en zoals gewoonlijk wilde ze al het getekende ook uitknippen.

Maar toen waren er cadeaus. Met rijm. Judith leest voor, alle anderen zijn vol aandacht.

Emmeke was drawing pictures as well, and as usual she wanted to cut out hers.

But then there were presents. With poems. Judith is reading hers and all the others are paying attention.

Weeft Weaverannie dan helemaal niet meer? Jawel hoor, maar er komt nooit veel van om erover te schrijven.Ik had bedacht, dat ik proefjes wilde weven in vlechtkeper, een techniek, die ik al lang wilde uitproberen. Hier staan ze op het getouw.

 Does Weaverannie do any weaving nowadays? Yes, she does, but hardly ever she writes about it. I wanted to weave a double 2-tie unit weave, because that technique had fascinated me for quite a long time. Here samples are being woven.

Van ieder proefje maakje ik een zakje

I sewed little bags of every sample

En wat maak je er dan van in december? Juist: kerstwensen. Hier de zakjes die ik naaide, gevuld met spinbare vezels als kerstwens voor mijn spingroep vriendinnen. Voor de kantklosvriendinnen werden de zakjes gevuld met noodrantsoenen in deze tijden van crisis: wal- en hazelnoten.

And what does one make of samples in December? Right the first time: Christmas wishes. Here the little bags a made, filled with spinnable fiber for my spingroup friends. For my lacemaking friend they were filled with hazel- and wallnuts.

De jeugd moest even uitrusten, onder de dekentjes van oma. Filmpje op tv.

Somed erst was needed. Granny's blankets came in useful!

En toen was het kerst. De familie kwam opnieuw naar ons toe. Genieten dus, hoewel enige voorbereiding nodig was. Voor het eten zorgde een cateraar. Niet verkeerd. En het smaakte perfect!

And then Christmas was already here. The whole family was here again. Great, but it needed some preparations. Fortunately a caterer made our meal. Nothing wrong with that. And it tasted perfect!

 De sjaals? Natuurlijk strandde het schip niet voortijdig. Ze waren allebei op kerstavond klaar, zoals dat hoort. Het opspannen moest wachten tot in 2014, maar ach, een kniesoor die daarop let Hier de Wintersweet

The advent calendar shawl? Of course I finished knitting them on Christmas Eve as I should. Blocking had to wait till 2014, but who cares? Here's the Wintersweet

 en hier de sjaal van het Wollkistchen.

and here's Wollkistchen's shawl

Zo. Nu kunnen we eindelijk met 2014 beginnen!

OK. Now we finally can start 2014.

Update

Het is al bijna twee maanden geleden dat ik schreef: het kwam er dus weer niet van! Nu kan ik wel zeggen, dat ik het goede voornemen heb gemaakt, om meer te gaan bloggen, maar ik ken mezelf zo langzamerhand en weet, dat er telkens redenen zijn, die maken dat het niet gebeurt. Nu maar eens snel beginnen met een verslag van de laatste weken van 2013. Niet alles en niet in een bericht, want het is eenvoudig teveel.

It's nearly two months ago that I last wrote here - I simply didn't get to write a blog. Now I can say that I have made the good intention to write more regularly, but knowing myself, that is not going to happen: too much always happens here, so that I don't get round to it. But let me srart telling you all now about the last weeks of 2013. Not everything and not in one message: there simply was too much.

Op de eerste dag van december is het altijd feest: Emmeke is jarig! Hier wachten de kaarsjes om uitgeblazen te worden en de taart om gegeten te worden.

On the first day in December there is always a birthday to celebrate: Emmeke's! Here the candles are waiting to be blown and the cake to be eaten.

Er waren genoeg vezels om te spinnen: op de markt in Doesburg kocht ik zijde in soorten: het turqoise/blauwe bolletje van Bart en Francis, geverfde zijden zakdoekjes van Viltatelier Vlinder en ongeverfde van De Spinners.

There were plenty of fibers to spin: I bought the blue/grey from Bart and Francis, the dyed silk hankies from Viltatelier Vlinder and the undyes ones from De Spinners when I was at the manifestation in Doesburg.

Maar eerst moest ik de Blue Faced Leicester opspinnen, die ik op de weversmarkt in Hoorn had gekocht. De dag erna gelijk geverfd, waarbij de kleuren prachtig gelukt waren naar mijn zin.

But first I had to finish spinning the Blue faced Leicester I had bought at the weavers market in Hoorn. The day after I bought it I dyed it in colours that pleased me a lot.

Op mijn Van der Heijde tolletje spon ik de prijs die ik won tijdens de Tour de Fleece op Ravelry. Heerlijke wol, mooie kleuren - wat wil een mens meer. Een genoegen om te doen.

On my Van der Heijde spindle I span the prize I won during the Tour de Fleece on Ravelry. Lovely wool, nice colours - what else can a spinner want? A pleasure to do.

 In de tussentijd toch maar begonnen aan een van de Vlinder zakdoekjes. Op de Bosworth tol.

In the mean time I started spinning one of the dyed Vlinder hankies. On the Bosworth spindle.

Het sokken breien moest natuurlijk doorgaan. Hier de Owlie sokken, met ingebreiede kraaltjes, die maken, dat er echte uilenoogjes te zien zijn.

Knitting socks has to go on as well: Here the Owlie socks. Beads are worked in to make real owl's eyes visible.

 Kanten kerstengelen - gemaakt op de kerstworkshop van de kantklosschool.

Lace angels, made at the Christmas workshop of our lace school.

Een kerstster mocht dit jaar ook in kant niet ontbreken.

A Christmas star had to be made as well this year.

 Toch nog even een andere mystery sock gemaakt, want de Action had zulke goedkope sokkenwol in de aanbieding: die kon toch niet blijven liggen daar (de Owlies waren van de andere helft van eht pakje wol met patroon en naalden)

Because one of the supermarkets had such cheap sock yarn on offer I couldn;t resist buying a few packets (four balls of 50 grams sock wool in two shades - the Owlie sock were from the second yarn in this packet - and a set of 5 needles with it) A mystery sock was made here.

Voor vandaag is het genoeg: Jacobus en zijn nieuwe vriendinnetje Vera zeggen: tot ziens! Hopelijk snel, want de decembermaand zat vol met activiteiten, die verslagen moeten worden!

Enough for today: Jacobus and his new friend very say ' See you soon!'. I hope it will be soon, for December was full of activities I have to show here!

Jarigen en weer wat handwerk

Birthdays and a little more crafting

Op 28 februari, net als ieder jaar, was het weer feest in de familie: onze kleinzonen Pepijn en Friso waren jarig. De een werd 8, de ander 4 jaar oud.

En als je vier wordt, heb je het heel druk met het bouwen van een Lego spoorbaan.

On February 28, like every year, we had a birthday party. Both our youngest grandsons Pepijn and Friso celebrated their birthday: the first was 8 and the second 4 years old. And when you are four, you are busy building your own Lego Railway.

Ook jarige broer Pepijn had het druk met zijn nieuwe Lego: onder het toeziend oog van jongere zus Emmeke en zijn opa bouwde hij aan zijn enorme nieuwe truck van Technisch Lego. Geweldig speelgoed.

Birthday-boy Pepijn was also busy, building his new Technic Lego truck, helped by his younger sister Emmeke and his grandfather. I love this Tehnic Lego.

 Mijn wingspan is af. Na anderhalf Zauberbolletje gebruikt te hebben vond ik de sjaal lang genoeg.

I finished my Wingspan. After using one and a half Zauberball I thought the scarf was long enough

Natuurlijk was ik niet gelijk van breiwerk verstoken, want al lang ben ik met tussenpozen bezig met het breien van een deken van handgesponnen garen. Vooral met koud weer is dat aangenaam werk, want dit is dan mijn uitzicht: de deken, liggend over mijn benen.

Of course I still had some knitting to do, because for quite a while now I'm working on a blanket in handspun wool. That's especially pleasant work when it is cold, because this is what I see when I'm working:the blanket, lying over my legs.

Hier een close up van het entrelac patroon, met verschillende kabels.

Here a close up of the entrelac pattern with different cables. 

Mijn kanten olifanten vorderen gestaag. Het maken van deze kantsoort kost veel tijd, maar is hoogst verslavend.

My lace elephants grow and grow. Making this type of lace takes a lot of time, but is highly addictive.

Op mijn spinnewiel: een mix van merino met zijde, gekocht bij De Spinners

On my spinning wheel a mix of merino/silk, bought at De Spinners

Tussendoor besloot ik ook nog 'even' een streng enkeldraads zijde te twijnen. Jaren geleden verfde ik cocons en spon de zijde daarna rechtstreeks uit die cocons. De bedoeling was het garen later te twijnen, met zichzelf, of met een andere draad. Het is er nooit van gekomen

In the mean time I decided to take an evening to ply the silk singles I had. Years ago I dyed cocoons and afterwards I span the silk straight from these cocoons. I meant to ply the skein later, on itself or on some other singles. It never happened.

Helaas: door het lange liggen, of door een andere onverklaarbare reden, brak het garen bijna onmiddellijk en het einde (begin?) was niet meer te vinden. Het resultaat was een heel grote streng heel dunne zijde, die heel erg in de war zat! Goede raad was duur, en de avond, die ik gereserveerd had voor het twijnen, bracht ik door met het voorzichtig ontwarren van de chaos. Later twijnde ik alles toch met redelijk succes. Het bleek bijna 500 meter garen op te leveren. Het warrige eendraads garen was dus ongeveer een kilometer geweest. Oef.

Unfortunately the yarn broke almost immediately. Because it had been lying there for so long, or for some other reason, I don't know, but I couldn't find the end (beginning?). The result was a very large skein of very thin silk yarn singles that was one kinky mess! What to do? I spent the evening I had planned to use for plying taking out all the knots etc. and wound balls of the silk. Later I did ply the yarn after all and ended up with almost 500 meters of plied yarn. So the messed up yarn had been nearly a kilometer! Oof!

Hier de zijde op de haspel. De euromunt dient om aan te geven hoe dun een draadje getwijnd garen wel was.

Here the skeined silk. The euro coin is meant to show how thin one end of the plied yarn was.

Tenslotte is hier de streng (nog voor het wassen). Toch een zeer bruikbaar draadje, gelukkig.

Finally a picture of the skein (before washing) Fortunately a very usable yarn.

Jarig en op reis.

Blog-aniversary and visiting.


Het is nauwelijks voor te stellen, maar vandaag is het precies vier jaar geleden, dat ik begon met dit blog! Waar blijft de tijd? Hoewel: dat is eigenlijk waarover dit blog gaat. Toch?

It's hard to imagine, but today it's exactly four years ago, that I started writing this blog. Where have these years gone? Well, that's what I tell here, isn't it?


Deze week waren we weer eens in de Achterhoek, want dochter was jarig. Het was al een hele tijd geleden, dat we daar waren en we hadden dus een heleboel te zien.

This week we were visiting DD on her birthday. It was a long time since we were there, so we had lots to see.

We moesten de Lego bouwwerken bewonderen. Hier het politiebureau. Helaas is het alweer te klein en Sinterklaas is vriendelijk verzocht een maatje groter te brengen. Tja, al die misdaad: dan zijn er meer cellen nodig.

We had to admire the Lego buildings. Here the police station. I was sorry to hear it was too small already and Santa has been asked to bring a bigger one. Of course, with all the crime of these times, one needs more cells.

 Ook in het echt werd er flink gebouwd. Het huis is in de weken, dat we er niet waren behoorlijk gevorderd.

In real life building has gone on. In the weeks we weren't there, the house has progressed a lot.

 Gelukkig was de hoop zand er nog om in te spelen.

Fortunately the sandmountain was still there to play in.

Moeder en dochter keken toe en zagen dat het goed was...

Mother and daughter watched and saw all was well...


Thuis keken we weer tegen alle witte lappen aan, die ons uitzicht zullen vormen, de komende drie maanden.

Back at home we saw the white sheets again, which will be our view, the next few months.

Het begon op 9 november: het bollenveld tegenover ons liep vol mensen, die het witte spul uit begonnen te rollen.

It started on November 9: the tulipfield across the street was full of people who started unrolling the white stuff.

Wat nu: mooi, die bollenvelden...?! Dat mooie duurt maar twee weken hooguit (eerder twee dagen)

What do you mean: pretty, these bulbfiels...?! That's only for two weeks (or days, rather) 

Hier moeten we het de komende tijd mee doen.


This will be it, the coming weeks.

Bijpraten...

Checking in...


Het is lang geleden dat ik geblogd heb. Het kwam er niet van, Blogger wilde me geen bericht laten schrijven (ik zag alleen zo'n ronddraaiend cirkeltje, grrr...) of ik had eenvoudig geen zin. Toch was er veel om over te schrijven.

It's been a long time since I blogged. Somehow there didn't seem time, Blogger didn't allow me to make a message (I just saw a rotating little circle, grrr..) or I wasn't in the mood. Yet there was plenty to write about.


Niet allemaal even vrolijk: Na bijna zeventien jaar bij ons gewoond te hebben, moesten we vorige week maandag onze trouwe kater Gerrit laten inslapen. Hij at al een tijd niet meer en werd steeds magerder. Hij mankeerde duidelijk wat, maar wat? Ik probeerde alle lekkere hapjes voor hem te serveren, maar zonder enig succes. Toen kon hij van zwakheid bijna niet meer lopen en werd het tijd de dierenarts op te zoeken. Die wist maar een remedie... We zullen hem missen. Hij was ons laatste huisdier.


Not everything was cheerful. After having lived with us for nearly seventeen years our dear tomcat Gerrit had to be put down. For a long time he didn't eat and got thinner and thinner. Something seemed wrong, but what? I tried all treats I could think of, without success. When he got too weak to walk it was time to see the vet. He knew only one solution... We'll miss him. He was our last pet.

De Toika is verdwenen, de Megado staat nu beneden. Hij is duidelijk kleiner!

The Toika disappeared and the Megado is in it's place. It's clearly smaller!

 Natuurlijk moest er meteen een schering opgezet worden. Even eenvoudig, een weefsel met maar vier schachten, gemaakt van cottolin. Voor het spannende element een weefsel, dat ik tot nu toe zo goed als nooit heb geweven: overshot. Ik tekende een 'namedraft' patroon en hier zijn de draden al door de hevels geregen.

Of course it had to be warped right away. A simple weave, cottolin warp, with only four shafts. To make it exciting I chose a weave I'd hardly ever done before: overshot. I designed a 'namedraft' and here the ends have been threaded through the heddles.

Sinds enige tijd hang ik het riet buiten de rietlade op, in elastieken. Zo kan ik het veel beter zien en maak minder fouten.

Since some time I hang the reed in elastic. In this way I see better what I'm doing and don't make so many mistakes.

 Hier een detail:

A little close-up

De vorige keer gebruikte ik 32 schachten van dit getouw. Alle knopjes moesten nog uit de latjes van de dobby getrokken worden.

Last time I used 32 shafts of this loom. The dobby had to be emptied first.

Ik werk natuurlijk nog altijd aan al mijn eindeloze projecten: de alpacavacht is nog steeds niet gesponnen, maar er blijft wel steeds minder over. De Back to the garden sjaal schiet lekker op: deze week kregen we de laatste aanwijzingen, dus nu kunnen we die afbreien en mijn gekloste vestje nadert nu ook eindelijk het einde. 

Of course I still work at my endless projects: the alpacafleece hasn't been completely spun yet, but there is less and less left of it in the bag. The Back to the garden shawl is progressing nicely: this week we had the last charts and now we can finish it. And finally my lace vest is getting near the end now.

Er was ook nog tijd om ergens heen te gaan. 

We fietsten in Den Helder.

There was some time to go places. We went cycling near Den Helder (in the north of this province)

Konik paarden aan een kant/ Konik horses on one side of the road

de duinen aan de andere/the dunes on the other side

Met de duinen op de achtergrond stond deze schoonheid voor ons te poseren

With the dunes in the background this beauty was waiting to be photographed

We gingen ook op familiebezoek. Dochter en familie was weer terug van vakantie en we waren benieuwd naar de vorderingen van het huis dat ze laten bouwen. We reden dus naar de Achterhoek.

We also went visiting relatives: DD and her family was back from her holiday and we wanted to see the progress of the house they are having built. So we went to the Achterhoek (eastern part of the country)

Er stond al heel wat/There was already a lot to see

Pepijn en Emmeke (die net uit beeld loopt) vinden het altijd feest om te kijken naar hun toekomstige huis. Om de een of andere reden was een overall nodig...

Pepijn and Emmeke (who tries to walk out of the picture) love it to go and see their future house. For some reason they have to wear overalls...

De sloot naast het huis had veel aantrekkingskracht

The water next to the house was very attractive as well

Er groeide dan ook van alles in/A lot was growing there.

Nu snel stoppen: dit verhaal is al veel te lang!

Now I must stop: this is much too long already!