Zijden zakdoekjes

Het leek misschien in mijn vorige bericht, dat ik het te druk met kantklossen heb om iets anders te doen. Dat is bijna waar, maar toch niet helemaal: spinnen is ook nog een van mijn favoriete bezigheden. En dan vooral het spinnen van zijden zakdoekjes op een klein spintolletje.

Perhaps it looked like I'm too busy making lace to do anything else. It is almost true, but not quite: spinning is still another of my favorite things to do. Especially spinning lace hankies on a small spindle.

Op de manifestatie in Doesburg kocht ik o.a. zo'n paars zakdoekje. Voor de volgende foto peuterde ik er een laagje af.

In Doesburg I bought a hankie, dyed in a lovely purple. For the the next picture I took off one layer.

In het midden van dat dunne laagje maakte ik een gat en trok de vezels uit tot een heel dunne cirkel.

In the middle I made a hole and pulled out the fibers into a very thin circle.

Als de verkregen lont dun genoeg was, wikkelde ik die om een wc-rolletje.

When the silk was thin enough I wound it around a toilet roll tube.

Nadat ik alle laagjes van dat ene zakdoekje zo had bewerkt, had ik achttien van die rolletjes.

After treating all layers af the hanky in such a way, I had eighteen filled tubes.

Toen kwam het tolletje eraan te pas. Heerlijk, zo tijdens de koffiepauzes, bij het televisiekijken en, als het mooi weer was: buiten in het zonnetje. Zijde spinnen op deze manier is zo draagbaar!

Then I took my spindle. Great, during coffe breaks, while watching tv, and, when the weather was good: outside in the sunshine. Spinning silk in this way is so portable!

Twijnen doe ik wel op het spinnewiel. Als dat gebeurd is, maak ik een streng en was die. Hier het resultaat, samen met (van links naar rechts:) zijde, gesponnen op spinnewiel, gekocht bij Bart en Francis, het gesponnen zakdoekje, op een nog kleiner tolletje gesponnen merino, op het spinnewiel gesponnen  en met cochenille geverfde Texelaar en de restanten van de vulling van mijn 'kerstkaarten': Clun Forest wol, gekaard met was blauwe acrylvezels en wat glitter. De laatste twee vezels maakten de Clun wat zachter.

Plying is done on my wheel. After finishing that, I make a skein and wash it. Here the result, together with (from left to right) silk, spun on the wheel, the silk hanky, merino, spun on an even smaller spindle, and cochenille dyed Texel. At the end is the 'filling' of my 'Christmas cards' of last year: Clun Forest, carded with some blue acrylic fiber and some glitter. The last two made the Clun noticeably softer.

Tenslotte het strengetje: 10 gram zwaar, 164 meter lang.

Finally the skein: 10 grams, 164 meters long.

Honderdjarig jubileum

100th aniversary

We zagen het al een tijd aankomen: het jubileum van de kantklosschool. Deze week was het zover. Op 25 februari 1914 is de school opgericht en alle leerlingen en andere betrokkenen kregen deze kaart:

We all knew it was coming: The 100th aniversary of our lacemaking school. This week it was exactly 100 years ago the school was started and so all pupils go this invitation for a party:

Tijdens de les in deze week trakteerde de school ook nog: iedereen kreeg een mooi beschilderd klosje, met daarop de jaartallen en het getal 100.

During this week's lessons everyone also got a nicely handpainted bobbin with the years 1914-2014 on it and the number: 100.

Al met al was het een gezellig, feestelijk gebeuren en extra glans kreeg de verjaardag, door de koninklijke erepenning die de school kreeg overhandigd door de burgemeester, samen met een deftige oorkonde. Ze krijgen een mooie plek in de school.

Altogether it was a nice festive week, which became even more special by the royal medal and a serious looking document, which was given the school through the mayor. It will get a nice place in the school!

Nu is het weer hard doorwerken voor de rest van de feestelijkheden: in mei zal de grote overzichtstentoonstelling gehouden worden van diverse kanten, gemaakt door leerlingen, nu en in het verleden. Mijn olifanten zijn gemaakt met die tentoonstelling in gedachte, en ook weefde ik een tafelloper in een 'namedraft' in overshot. Dat houdt in, dat de schachten of schachtgroepen van mijn weefgetouw letters toegewezen krijgen, zodat bij het ontwerpen van het weefsel van een woord of een zin kan worden uitgegaan. Bij mij lag die zin voor de hand: kantklosschool Wijdenes honderd jaar. Na de ruw versie van zo'n ontwerp moet er nog wel even wat op de computer heen en weer gespeeld worden, voor het aanvaardbaar lijkt. Dan volgt het weven: een schering van naturelkleurige cottolin, met hetzelfde garen ingeslagen en patroondraden van witte katoen. Foto's hiervan liet ik al lang geleden zien.
Ans, onze kantklos juf ontwierp een patoontje voor me, dat om de loper geklost kon worden. Hier is dit werk in uitvoering:

Now we all have to work hard for the rest of the festivities: in May we'll have a big show of various laces, made by the school's pupils, recently or in the past. My elephants were made with that show in my mind en I also wove a table runner in 'namedraft' overshot. This means, that the shafts or groups of shaft get assigned different letters of the alphabet and so, when I design a weaving pattern I can use a word or a sentence in my design. Of course this sentence wasn't hard to find: it means lacemaking school one hundred years, obviously. After the rough version of the design I had to play around at the computer for a while, until the result pleased me. I made a warp of natural coloured cottolin, used the same yarn as tabby weft and a pattern weft of white cotton. A long time ago I showed pictures of thispiece after weaving. 
Ans, our lace teacher, designed a lace, that could go around the runner. Here a picture of the making of this lace:

Bij elkaar drie meter hiervan kloste ik... Ik naaide het om de loper en gelukkig paste alles precies!

Altogether the lace measured three metres... I sewed it around the runner and was very happy when the size was exactly right!

Nu ben ik aan het volgende werkstuk bezig. Het is een bloemetje, dat maar liefst twee meter hoog moet worden! Ik kan me helemaal uitleven in de kleuren! Hopelijk is het op tijd klaar.

Now I'm working at the next project: a little flower, that will ve more than two metres high! I love playing around with all the colours. Let's hope it will be finished in time.

 Hier het begin

Here the start

Het vordert gestaag

Progress...

Nu weer snel aan het werk - of nee: toch eerst maar even een wandelingetje in de zon! Het lijkt wel voorjaar!

Now back to work - or rather: no: I'll go for a walk in the sun first: It feels like spring here!

December

Op de eerste december beginnen de adventskalender breiwerken. Sjaals in mijn geval. Ik begon er gelijk maar met twee, waar het schip zou stranden zou ik wel zien. De eerste was de sjaal van Wollkistchen, die kende ik al van twee voorgaande versies, de tweede was voor mij nieuw en was ontworpen door Unikatissima. De laatste had de naam 'Wintersweet' gekregen.
Voor de eerste (rechts) gebruikte ik een van de overgebleven cones uit mijn breimachinetijdperk (meestal niet mijn favoriete garens, maar anders blijven ze maar op de plank staan) voor de Wintersweet (links op de foto) koos ik mijn handgeverfde, handgesponnen Blue Faced Leicester.

On December 1 the advent calendar knits start on Ravelry. I decided to start two of them this year, and didn't care when I would finish them. The first shawl was a design of Wollkistchen, whose designs I'd knit two previous years as well, the second was Lace Wintersweet, designed by Unikatissima.
For the first shawl (on the right) I used one of the cones of yarn in my stash, left over from my machine knitting years - most of the time these are not my favorite yarns, but they have to be used for something or they'll be on that shelf forever), for the Wintersweet (left in the picture) I chose my handdyed, handspun BFL.

Meteen na de verjaardag van Emmeke begonnen de voorbereidingen voor het Sinterklaasfeest, dat bij ons gevierd zou worden. Bedden moesten neergezet en opgemaakt worden, cadeaus gemaakt en ingepakt. Annette en de familie zouden een paar dagen komen logeren, Florentijn en Caroline sliepen wel thuis met de kinderen, maar overdag waren ze hier. Heel gezellig.

Right after Emmeke's birsthday we had to start preparing for St. Nicholas, which would be celebrated here at our house. So beds had to be put in every room, for DD and her family would stay for a few nights. DS and his family slept at home and were here during the day. Great fun.

 Friso vond de blokken en bouwde grote kastelen.

Friso found the building blocks and made huge castles.

 Pepijn tekende met overgave

Pepijn drew with lots of energy

Emmeke tekende ook, en zoals gewoonlijk wilde ze al het getekende ook uitknippen.

Maar toen waren er cadeaus. Met rijm. Judith leest voor, alle anderen zijn vol aandacht.

Emmeke was drawing pictures as well, and as usual she wanted to cut out hers.

But then there were presents. With poems. Judith is reading hers and all the others are paying attention.

Weeft Weaverannie dan helemaal niet meer? Jawel hoor, maar er komt nooit veel van om erover te schrijven.Ik had bedacht, dat ik proefjes wilde weven in vlechtkeper, een techniek, die ik al lang wilde uitproberen. Hier staan ze op het getouw.

 Does Weaverannie do any weaving nowadays? Yes, she does, but hardly ever she writes about it. I wanted to weave a double 2-tie unit weave, because that technique had fascinated me for quite a long time. Here samples are being woven.

Van ieder proefje maakje ik een zakje

I sewed little bags of every sample

En wat maak je er dan van in december? Juist: kerstwensen. Hier de zakjes die ik naaide, gevuld met spinbare vezels als kerstwens voor mijn spingroep vriendinnen. Voor de kantklosvriendinnen werden de zakjes gevuld met noodrantsoenen in deze tijden van crisis: wal- en hazelnoten.

And what does one make of samples in December? Right the first time: Christmas wishes. Here the little bags a made, filled with spinnable fiber for my spingroup friends. For my lacemaking friend they were filled with hazel- and wallnuts.

De jeugd moest even uitrusten, onder de dekentjes van oma. Filmpje op tv.

Somed erst was needed. Granny's blankets came in useful!

En toen was het kerst. De familie kwam opnieuw naar ons toe. Genieten dus, hoewel enige voorbereiding nodig was. Voor het eten zorgde een cateraar. Niet verkeerd. En het smaakte perfect!

And then Christmas was already here. The whole family was here again. Great, but it needed some preparations. Fortunately a caterer made our meal. Nothing wrong with that. And it tasted perfect!

 De sjaals? Natuurlijk strandde het schip niet voortijdig. Ze waren allebei op kerstavond klaar, zoals dat hoort. Het opspannen moest wachten tot in 2014, maar ach, een kniesoor die daarop let Hier de Wintersweet

The advent calendar shawl? Of course I finished knitting them on Christmas Eve as I should. Blocking had to wait till 2014, but who cares? Here's the Wintersweet

 en hier de sjaal van het Wollkistchen.

and here's Wollkistchen's shawl

Zo. Nu kunnen we eindelijk met 2014 beginnen!

OK. Now we finally can start 2014.

Update

Het is al bijna twee maanden geleden dat ik schreef: het kwam er dus weer niet van! Nu kan ik wel zeggen, dat ik het goede voornemen heb gemaakt, om meer te gaan bloggen, maar ik ken mezelf zo langzamerhand en weet, dat er telkens redenen zijn, die maken dat het niet gebeurt. Nu maar eens snel beginnen met een verslag van de laatste weken van 2013. Niet alles en niet in een bericht, want het is eenvoudig teveel.

It's nearly two months ago that I last wrote here - I simply didn't get to write a blog. Now I can say that I have made the good intention to write more regularly, but knowing myself, that is not going to happen: too much always happens here, so that I don't get round to it. But let me srart telling you all now about the last weeks of 2013. Not everything and not in one message: there simply was too much.

Op de eerste dag van december is het altijd feest: Emmeke is jarig! Hier wachten de kaarsjes om uitgeblazen te worden en de taart om gegeten te worden.

On the first day in December there is always a birthday to celebrate: Emmeke's! Here the candles are waiting to be blown and the cake to be eaten.

Er waren genoeg vezels om te spinnen: op de markt in Doesburg kocht ik zijde in soorten: het turqoise/blauwe bolletje van Bart en Francis, geverfde zijden zakdoekjes van Viltatelier Vlinder en ongeverfde van De Spinners.

There were plenty of fibers to spin: I bought the blue/grey from Bart and Francis, the dyed silk hankies from Viltatelier Vlinder and the undyes ones from De Spinners when I was at the manifestation in Doesburg.

Maar eerst moest ik de Blue Faced Leicester opspinnen, die ik op de weversmarkt in Hoorn had gekocht. De dag erna gelijk geverfd, waarbij de kleuren prachtig gelukt waren naar mijn zin.

But first I had to finish spinning the Blue faced Leicester I had bought at the weavers market in Hoorn. The day after I bought it I dyed it in colours that pleased me a lot.

Op mijn Van der Heijde tolletje spon ik de prijs die ik won tijdens de Tour de Fleece op Ravelry. Heerlijke wol, mooie kleuren - wat wil een mens meer. Een genoegen om te doen.

On my Van der Heijde spindle I span the prize I won during the Tour de Fleece on Ravelry. Lovely wool, nice colours - what else can a spinner want? A pleasure to do.

 In de tussentijd toch maar begonnen aan een van de Vlinder zakdoekjes. Op de Bosworth tol.

In the mean time I started spinning one of the dyed Vlinder hankies. On the Bosworth spindle.

Het sokken breien moest natuurlijk doorgaan. Hier de Owlie sokken, met ingebreiede kraaltjes, die maken, dat er echte uilenoogjes te zien zijn.

Knitting socks has to go on as well: Here the Owlie socks. Beads are worked in to make real owl's eyes visible.

 Kanten kerstengelen - gemaakt op de kerstworkshop van de kantklosschool.

Lace angels, made at the Christmas workshop of our lace school.

Een kerstster mocht dit jaar ook in kant niet ontbreken.

A Christmas star had to be made as well this year.

 Toch nog even een andere mystery sock gemaakt, want de Action had zulke goedkope sokkenwol in de aanbieding: die kon toch niet blijven liggen daar (de Owlies waren van de andere helft van eht pakje wol met patroon en naalden)

Because one of the supermarkets had such cheap sock yarn on offer I couldn;t resist buying a few packets (four balls of 50 grams sock wool in two shades - the Owlie sock were from the second yarn in this packet - and a set of 5 needles with it) A mystery sock was made here.

Voor vandaag is het genoeg: Jacobus en zijn nieuwe vriendinnetje Vera zeggen: tot ziens! Hopelijk snel, want de decembermaand zat vol met activiteiten, die verslagen moeten worden!

Enough for today: Jacobus and his new friend very say ' See you soon!'. I hope it will be soon, for December was full of activities I have to show here!

Details

Zoals beloofd: details van de olifanten.
Op de foto klikken maakt deze groter

As promised a few close ups of the elephants.
Click on a picture to make it bigger










Om nog voldoende daglicht te hebben was ik een beetje gehaast, dus de foto's zijn niet helemaal naar mijn zin. Hopelijk kunnen jullie nu meer zien.

To have enough daylight I was a little in a hurry, so the pictures are not quite as I would have liked. I hope you can see more now.

Af!

Finished!

Het is al een tijdje geleden, maar hier heb ik ze nog niet laten zien: de olifanten zijn af. Vorig jaar november begon ik er aan, dus ik heb er precies een jaar aan gewerkt (hoewel: in de zomer kloste ik weinig)

It is a while ago already, but I haven't shown them here: my elephants are finished. I started the lace in November 2012, so it took me exactly a year to make them (although I didn't do much lacemaking in summer)

Het was vrij lastig foto's van het werkstuk van meer dan een meter lang te maken. Hier moeten we het maar mee doen:

It was pretty hard to take good pictures of this project, which is more than 1 metre long. This is what I managed to do:



Het geheel paste precies op de rugleuning van de driezitsbank.

The work was as wide as our sofa.


Het linker deel, dichterbij

The left part, a little closer


En het rechter deel.

And the right part.

Ik had ongeveer tweehonderd klosjes nodig. Techniek: vlaanderse kant.

I used about two hundred bobbins. Technique: flanders lace.

Nu klos ik verder aan het werk, waaraan ik vrijdag begonnen ben. Ieder jaar hebben we een hele 'kerstklosdag', en ik begon aan een paar kerstengelen. Meestal krijg ik zoiets wel af op zo'n dag, maar dat lukte nu niet. Verder was deze week weer zo hectisch, dat er weinig van klossen kwam.

Now I'm working at the project I started last Friday. Every year at lace school we have one day of 'Christmas lacing', and I started making two lace angels. Most years I finish these pieces on a day like that, but this year it took too long, so I didn't. For the rest this week was so hectic, that there was no time to make much lace.

Een volgend keer meer over de diverse andere aktiviteiten.

Another time I'll write more about my other activities.

Veranderingen

Ik houd niet van veranderingen. De afgelopen weken moest ik er toch weer aan geloven: updates moesten worden opgehaald, zowel op iPad en iPhone als op de pc, voor Windows. Nu doet alles het of niet meer, of anders. Geduld heb ik altijd in overvloed, maar nu even niet hiervoor. Steeds als ik denk, dat iets opgestuurd is, of ontvangen zal worden, blijkt dat het of niet gebeurd is, of, als er wel iets versuurd is, dat dat op een heel bijzondere, onbegrijpelijke manier gebeurde.

I don't like changes. The past few weeks had many for me: our iPad and iPhone had to be updated and the pc also needed a windows update. Noe everthing seems either not to work or works differently. Every time when I believe I've sent something by email, it hasn't been sent, or, if it was, it has been done in a peculiar way, which I can't understand.

Daarom bleef ik, mede na de grote stroom mails de na de vakantie op me wachtten en waar ik me doorgeworsteld heb, ver weg van het internet en computers.

Therefore I stayed away from the internet and computers for a while, which was also caused by the great number of mails that were waiting for me after we came home from our holidays and which took forever to wade through.

Maar ik ging intussen wel door met het maken van het een en ander.

But I carried on making things.

Deze zomer begon ik met het vreien van een 'sokkenwolrestendekentje' en liet daar ook al foto's van zien. Ieder blokje kreeg een andere kleur en het werd een bont geheel. Toen vroeg iemand me, of je echt zoveel kleuren moest gebruiken, want zij breide nog maar net en had niet zoveel kleurige resten. Dat inspireerde me tot het beginnen van sokkenwolrestendeken nummer twee: met de grijze wol, waarvan mijn oma altijd sokken breide ende geitenwolletjes, die mijn moeder verwerkte. Alle resten daarvan liggen al lang in dozen en omdat ik toch bezig was met het opmaken van resten, kwam dat goed uit. En omdat ik niet kon stoppen - het was te leuk - is dit dekentje nu af! Om het niet al te eentonig te maken, gebruikte ik toch ook nog een paar van mijn eigen kleurige restjes. De foto is helaas niet erg goed, maar het geeft een idee.

This summer I started knitting a 'Blankie', a blanket of small squares, knit from sockwool leftovers. Every square was made of a different coloured yarn. I showed apicture here of my work then. But somebody asked me if it was necessary to use so many colours, for she had just started knitting and didn't have so many leftovers yet. That inspired me to start another blanie, using the grey wools my grandmother always used to knit socks, and the grey/whites my mother tended to use for her socks. Boxes full of their leftovers were in my stash. Because I wanted that stash to get a bit smaller, it seemed a good idea. I couldn't stop: it was so much fun. And therefore this blanket is ready now. Because all that grey made knitting a little boring, I added a few of my coloured wools. The picture isn't very good, but you may get an idea.



Ik herinner me niet, of ik Jacobus al heb laten zien, gemaakt van een van mijn handgesponnen wolletjes, geverfd met ijsblokjes van KoolAid. Neus, voeten en handen van paarse wol, gesponnen op de tol, en lamnge tijd vergeten wachtend in een doos... Eindelijk afgesponnen en gebruikt.

I don't remember if I showed Jacobus here, made with one of my handspun wools, dyed with KA ice cubes. Nose, hands and feet wee knit with purple spindled wool, which I started spinning ages ago and finally finished spinning and used now.



Annita Wilschut ontwerpt zulke leuke knuffels - nu brei ik de beer Vera, ook door haar ontworpen. Ook gebreid van handgesponnen wol. Haar website is hier

Annita Wilschut designs such lovely things - no I'm knitting Vera, the bear she also designed. Also knit of handspun. Her website is here

Mijn weefgetouw is ook weer opgezet! Al lang wilde ik graag wat met vlechtkepers experimenteren, zodat ik daar nu mee bezig ben. Acht schachten, 16/2 katoen voor de schering. De inslag is nog even zoeken.

I've warped my big loom again! For a long time I wanted to weave a double two-unit weave, and that's what I'm experimenting with at the moment. Eight shafts, 16/2 cotton for the warp. Still deciding what to use for weft. Experiments are fun.



Er is nog een 'glimlachend' weefsel te zien: het trekt omhoog aan de zijkanten. Daar heb ik meestal geen last van. Hopelijk is dat over als de aanbindlat over de borstboom is.

There is quite a 'smile' in my weave: the edges go upwards. Normally I don't have that. Hopefully that will get better when the work is past the breastbeam.

Nog geen foto van de olifanten. Het klossen is zo goed als klaar! Alleen het afhechten nog, maar dat doe ik donderdag op school. (Kun je je erop voorbereiden, Ans!) Vanmorgen zag ik even niet meer hoe dat moest.

No picture of the lace elephants yet. They are almost done, only casting off (do you call it that in lace?) to do. But for that I'll ask the help of our teacher at school, next Thursday.

Tenslotte het spinnen: ook dat gaat gestaag door. In Doesburg, op het Textiel- en vezelgebeuren, kocht ik wat vezels, waarvan alweer wat gesponnen is. Nog steeds vind ik de spintolletjes heerlijk om te gebruiken

Finally I keep spinning. In Doesburg, where a fiber event was held, I bought a few things, which have been spun for a part. I still enjoy my spindles.