Nieuw spingroeplid en ik had toch nog wat vergeten.

New member of our spingroup and indeed: I had forgotten a few small things.

Ik schreef het vorige week al: waarschijnlijk vergeet ik nog wat. Zodra ik gestopt was met schrijven zag ik het al. Het zijn maar een paar kleine dingetjes:

I wrote it last week: no doubt I'm forgetting something and as soon as I stopped writing I knew what. Only a few small things:

In december deed ik mee aan het breien van de jaarlijkse adventskalendersjaal (goed scrabble/wordfeudwoord) Op de site van Wollkistchen staan de patronen nog steeds. Ik gebruikte wol/zijde, geverfd door Loret Karman. Toen het breien klaar was, was het dus de dag voor kerstmis en de sjaal zag er echt niet uit. Een badje in de Eucalan en dan goed opspannen deed wonderen. Helaas kon ik dat pas de afgelopen week doen, want eerder kon ik dat opspannen, wat op de grond gebeurt hier, nog niet doen. Ik zag het werk wel liggen, het stoorde me, maar het moest echt even wachten.

In December I took part in the KAL of the annual Advent Calendar Shawl. On Wollkistchen's site you can still find the patterns. I used a wool/silk yarn, dyed by Loret Karman. When the knitting was finished it was the day before Christmas and the shawl looked like a rag! A Eucalan bath and some serious blocking worked wonders. Unfortunately I couldn't do that until this week, because I always block these big things on the floor and I couldn't bend down for such a long time. I saw the shawl lying there, was annoyed about not being able to finish the work, but it had to wait.

Iedere dag kregen we een nieuw patroontje. Erg verslavend, want ze waren leuk!

Every day we received a new pattern. Very addictive, for they were nice!

De sjaal is weer zo mooi soepel en zacht.

The shawl is so soft and drapable again.

In november breide ik Leaving, een patroon via Ravelry van Anne Hanson. Het patroon is mooi, het resultaat bevalt me niet. Ik had nog een grote cone met breimachinegaren staan, en wilde dat gebruiken. Ik probeer nog steeds mijn reusachtige garenvoorraden te verkleinen. Maar die cone stond er niet voor niets nog. Hoewel de kleur mooi is, is het een beetje een suf garen en veel te warm! Ook trekt het patroon, ondanks degelijk opspanwerk, steeds weer zo in elkaar, dat de mouwen me veel te krap zijn, of liever aanvoelen. Het vest ligt in de kast. Ooit zal ik het vast wel eens aantrekken.

In November I knit Leaving, a pattern on Ravelry by Anne Hanson. The pattern is beautiful, but I don't like my result. I had a big cone of machine knitting yarn in my stash and wanted to use that. I'm still trying to diminish my huge yarn/fiber stash. But there was a reason why this cone was still in it. Although I do like the colour, the yarn is a bit dull and for too hot! The pattern also draws in a lot, in spite of some serious blocking, and so it feels as if the sleeves are far too narrow. The cardi is on my shelves. One day I'll wear it. Perhaps.

Omdat ik zo'n hekel aan het in elkaar naaien van breiwerk heb, sprak het boek van Ann Budd Top Down Sweaters, waarin truien in het rond worden gebreid vanaf de hals, zonder naaiwerk, me zeer aan. Ik kocht de app voor mijn iPad en dat is een geweldige uitvinding. Ik begon maar eens met de eerste trui, die erin beschreven werd, met de ronde pas. Deze Fibonacci rings trui wordt helemaal beschreven, maar er staan diagrammen in het boek voor iedere denkbare maat en garendikte, voor zowel truien als vesten, in diverse modellen. Geweldig!

Because I hate sewing seams in handknits, I liked the idea of Ann Budd's book on Top-Down sweaters, in which sweaters are knit in the round from the neck, without any sewing. I bought the app for my iPad and this really is great to have. I started making the first sweater, the Fibonacci rings, that was completely described in the book, but there are diagrams in it for many different models, sweaters as well as cardigans, for any thinkable size and every yarnsize. I love this book!

Het garen was afkomstig van Zeeman. Ik heb bijna alle verkrijgbare kleuren gebruikt, maar omdat de bollen zo groot zijn (100 gram) had ik maar weinig nodig. De hele trui kost nog geen 10 euro! Ik wilde het garen en het patroon uitproberen. Het garen ook vooral, omdat ik er tot nu toe alleen mee had geweven. De babydekentjes die ik ervan heb gemaakt gaan al een heel aantal jaren mee, zijn vaak gewassen in de wasmachine en nog altijd in prima staat.

The yarn I bought at a shop that sold it very cheap. I used almost all available colours, but the balls are so big (100 grams each) that I didn't need many. The whole sweater didn't cost me more than 10 euros. I wanted to try out the pattern and the yarn. The yarn especially, because until now I had only woven babyblankets in this yarn. They have been used for many years now (are still very much in use) have been washed a lot and still look quite good.

Tenslotte een nieuw lid voor onze spingroep. Of misschien toch niet. Gistermiddag nam Monique haar pup van tien weken oud mee. Van spinnen kwam bij haar niet veel. Saar de hond zat op schoot en sliep. Ze zakte af en toe bijna op de grond. Na verloop van tijd werd ze toch wakker. Leuk: allemaal tasjes en zakjes met wol op de grond. Als je die in je bek nam en er mee ging lopen, liep er altijd wel iemand achteraan!

Finally a new member for our spingroup. Or perhaps not. Yesterday Mopnique brought her 10-week-old pup to the meeting of the group. She couldn't do much spinning. Saar the dog sat on her lap and slept. Now and then she almost fell on the ground. After a while she woke up. Fun: all kind of bags on the floor, filled with fiber! When you took these in your mouth and ran away with it, there was always somebody running after you!

Weer eens wat handwerk!

Some craftwork for a change!

In de eerste plaats wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties die ik kreeg op mijn vorige bericht. Ik heb niet veel tijd achter de computer doorgebracht, maar de mails en andere berichtjes die ik kreeg waren zeer welkom en werden gewaardeerd, net als de telefoontjes, kaarten, e-cards, bezoekjes enz. Bedankt!

To start with I want to thank everyone for their reactions to my most recent message. I didn't spend much time at the computer, but the mails and other messages I received were very welcome and were  really appreciated, just like the phone calls, cards, e-cards, visits etc. Thanks again!

Nu zullen we even proberen over te gaan tot de orde van de dag op dit blog: handwerk.

Now let's try to move on to the normal way of thing in this blog: craftwork.

Zoals ik al schreef, deed ik niet al te veel. Met één oog dik en dicht zie je niet al te veel en bovendien was het meeste te vermoeiend. Haken ging gelukkig wel en het toeval wilde, dat ik net een paar kleurtjes katoen bij de nieuwe Wibra hier in de buurt gekocht had. Dat werden dus Granny squares.

As I wrote before I didn't do too much. With one eye  swollen and closed one doesn't see much and besides I got tired very quickly. I could crochet, though and I happened to have bought a few colours of cotton in a nearby, newly opened, shop. So these became Granny squares.

 Ik had net genoeg materiaal om 16 vierkantjes te maken. Heerlijk! Maar wat nu? Zal ik ze allemaal aan elkaar maken voor een kussen o.i.d, of zal ik nog wat vierkantjes erbij haken voor een groter werkstuk? Dat worden dan wel andere, want deze katoen is even niet meer in de winkel te vinden. Tijdelijke aanbieding waarschijnlijk.

I had just enough yarn to make 16 squares. Great! But what to do now? Should I sew them together to make a pillow or something like that?  Or should I make some more sqares for a bigger project? Those squares will be different, for this yarn has disappeared from the shop and is no longer for sale. Probably a temporary offer.

Voor de Ravelry groep die iedere maand een (paar)  blokken-van-de-maand haakt, maakte ik dit lieve blokje, called Woolly's Snowflake Square.

For the Ravelry group that crochets every month a few blocks-of-the-month I made this sweet little block, called Woolly's Snowflake Square.

Het andere januari-blok dat ik koos was Kiss-fist.

The other January block I chose was Kiss-fist.

Kantklossen met je ogen dicht valt ook niet mee, vooral wanneer je een tamelijk ingewikkeld werkstuk maakt. Ik was begonnen aan een werkstuk uit het Vlaanderse boek, waaruit ik ook mijn sjaal had gemaakt. Nu koos ik voor een optocht van olifanten, in grijze Tencel. 95 paar klossen opwinden, daarbij nog een paar extra klossen met dikke draad en je hebt een bordje vol!

Making lace with closed eyes isn't easy either, especially when your project is pretty complicated. I had started a project from the book on Flanders lace, from which I also made my scarf. Now I'd chosen a row of elephants, in grey Tencel. Winding 95 pairs of bobbins and a few extra with gimp threads and you have a pillow full

Het werk is verslavend. Iedere dag moet ik er wel even aan werken. Hier nog iets dichterbij gefotografeerd.

The work is addictive. Every day I have to do a little work on it. Here a picture closer up.

Inmiddels is er al een klein olifantje bij gekomen. Het is echt een leerproject: helemaal tevreden ben ik nog niet. Het garen is superglad - een heel verschil met het stugge, stroeve linnen dat ik voor de sjaal gebruikte, en als ik even te hard trek, krijg ik allemaal gaten, waar ik ze niet hebben wil. Maar leuk blijft het!

By now a small elephant has been added. It is really a study project and I'm not yet completely happy with the result. The yarn is very slippery - quite a difference with the rough linen I used for the scarf - and when I pull a bit too much, I get very big holes, where I don't want them. But still it is fun.

Omdat het toch steeds een beetje beter ging, probeerde ik toch ook het spinnewiel weer even uit. Er lag nog wat materiaal (merino/zijde) dat nodig opgesponnen en getwijnd moest worden.

Because I felt a little better all the time, I tried the spinning wheel again. There was some pretty merino/silk waiting to be spun.

Zelfs het weefgetouw begon weer aantrekkingskracht te vertonen. Nog niet te lang achter elkaar, maar toch...

Even the loom showed its attraction again. I couldn't weave for too long each time, but still...

Het is een netwerkweefsel, geïnspireerd door een stuk in het boek Twill Thrills van Interweave.

It's a network weave, inspired by a piece in the book Twill Thrills (Interweave)

Breien? Natuurlijk. Ook dat deed ik weer na een paar dagen. Ik heb hier trouwens nog niet de sjaal laten zien van Stephen West, die ik in novermber maakte: Geysir Stretch.

Knitting? I did that, too, after a few days. Which reminds me I haven't shown the shawl I knit in November, designed by Stephen West: Geysir Stretch.

Sokken breien is altijd heerlijk ontspannend, dus ik maakte de mystery sock van januari, alweer van een Ravelry groep: Echeveria.

Because sock knitting is always very relaxing I made the mystery sock of the month January in another Ravelry group: Echeveria.

Omdat ik ooit had besloten, dat mijn nek te dik was voor coltruitjes, had ik ze weggedaan. Nu is het weer een beetje koud en ik mis een hogere kraag. De oplossing: een col breien. Dat deed ik dus gister met deze 'Growing Leaves', oftewel Groeiende blaadjes. Gebreid met handgesponnen wol, ooit geverfd met paaseierenverf. Wat zou je anders kunnen doen met zo'n eenzame streng?

Because I decided some time ago that my neck had become too thick for my turtle neck (? pulls I had trown them out. Now the weather is a bit cold and I miss them. Solution: knit a cowl. That's what I did yesterday with this 'Growing Leaves'. Knit with handspun wool, which I dyed with easter egg dyes years ago. What else could one do with a lonely skein like this?

Genoeg voor vandaag. Zo te zien gaat het nog altijd op: als ik niets doe, doe ik toch nog altijd heel wat! En ik heb beslist nog niet alles opgenoemd.

Enough for today. It seems it is still true: when I don't do anything, I still manage to do quite a bit! And I definitely haven't mentioned all.

Weer even terug/Back again

Er komen allemaal berichtjes via email en telefoon, omdat mensen zich zorgen beginnen te maken over mijn afwezigheid in dit blog. De zorgen zijn ditmaal niet onterecht, want ik was ziek.

I receive all kind of messages on email or telephone, from people who wonder where I've gone, since I never write in this blog. The worries did have a good reason because I was ill.

Ik slikte pillen tegen hoge bloeddruk, nadat ik twee en een half jaar geleden plotseling moest worden opgenomen met een torenhoge bloeddruk. De pillen werkten, maar ik voelde me nooit echt goed, sinds die tijd. Bovendien had ik moeite met eten: mijn maag deed pijn en mijn eten wilde niet zakken. Alles rook vies en ik had nergens trek in. Rond de kerst werd het allemaal wat heviger en oudejaardag hoestte ik de hele dag enorm. Ik was er moe van en was blij naar bed te kunnen, toen het vuurwerk was opgehouden.

I took pills against high blood pressure since I suddenly had to go into hospital two and a half years ago. The pills did their work, but I never felt well since that time. Besides I had trouble eating: my stomach hurt and my food didn't want to go down as it should. I hated the smell of everything and didn't like to eat. During Christmas it all got a bit worse and on New Year's Eve I kept coughing all day. It made me tired and I was glad to be able to go to bed after the fireworks had quietened.

Toen ik om vier uur 's nachts even mijn bed uit moest, ben ik op het toilet flauwgevallen, en met mijn hoofd op de rand van het bad terechtgekomen. Bewusteloos lag ik daar een poosje en begreep niet, toen ik bijkwam, waarom ik daar lag. Dat werd snel duidelijk. Ik had een enorme bult op mijn hoofd, mijn linkeroog zat helemaal dicht. We belden de huisartsenpost, nadat we eerst mijn bloeddruk hadden opgenomen voor de zekerheid. Die bleek dramatisch laag te zijn

When I had to get up at four o'clock in the night, I fainted on the toilet and landed with my head on the edge of the bath. I was unconscious for a while and when I came to I didn't understand what I was doing there on this cold floor. It was soon clear: there was a bump on my head as big as a chicken's egg, my left eye was closed tight. We called the doctor after taking my bloodpressure fitrst. That was dramatically low this time.

Om kort te gaan: ik had een hersenschudding, bronchitis/griep/maagklachten, waarvoor ik werd doorverwezen naar een diagnostisch centrum in Almere, waar maagonderzoeken gedaan worden en moest het maar even kalm aan doen. Dat was niet moeilijk: de eerste dagen van het jaar bracht ik slapend door.
Het maagonderzoek wees uit, dat ik geen dreigende kwalen had, maar toch pillen moest gaan slikken.
De pillen tegen hoge bloeddruk werden drastisch verminderd, maar toen steeg die weer zo hevig, dat ik er weer een aantal bij moest nemen. Daarmee wordt nu nog geëxperimenteerd.

In short: I had a concussion, bronchitis/fly, stomach complaints for whish I needed to go to a diagnostic centre in Almere, where they only do stomach check ups, and I was advised to take it easy for a while. Which was easy: I spent the first days of the year sleeping. The stomach tests showed nothing really bad, but I have to take more pills to keep things quiet. The pills against high blood pressure were diminished drastically, but it rose so fast again and so high, that I got a few more again. This means more experimenting again, until it stays low enough.

Van handwerken komt niet zoveel. Daarover zal ik meer schrijven als ik weer energie genoeg heb,

I don't do much crafting. About that I'll write as soon as I have the energy.

Kantjes

Laces

Het is al weer een poosje geleden, maar mijn kanten sjaal is af! Het kostte even een paar zweetdruppeltjes, want mijn kussen moest leeg zijn voor 16 november, want dan was op de kantklosschool de jaarlijkse kerstworkshop, en omdat ik altijd verlegen zit om meer werk, besloot ik me op te geven.
Op de donderdagochtend voor de workshop kloste ik me dus ongeveer het rambam, want de sjaal moest af. Dan gaat er natuurlijk van alles verkeerd, dus ook nu. Het werk kwam niet af.
Die middag, in alle rust op mijn eigen werkkamer, ging het beter, en na enig proberen was het toch naar mijn zin en konden de spelden er uit.

It has already been some time, but my lace scarf is done! It took some energy, for my pillow had to be empty before November 16, when the lace school had its annual Christmas workshop, and because I always need more work, I decides to go take part.
On the Thuirsdaymorning before the workshop, on our normal class morning, I worked as fast as I could, and of course things tend to go wrong then. Which they did. A lot. The work wasn´t finished.
That afternoon, in the peace and quiet of my workroom, it all was a bit easier and after a few tries I was pleased with the work and the pins could be taken out.

Dit is het resultaat. Onze stenen dame is er zo te zien blij mee.

This is the result. Our stone lady is happy with it, so to see.

Op de kerstworkshop maakte ik eerst een vierkantje, met het in kleur verlopende garen, rood,groen,wit, kerstkleuren dus, en rode kraaltjes.

During the Christmas workshop I first made a square, with my variegated yarn in Christmas/colours red, green and white and red beads.

 De puntjes sloeg ik naar binnen en naaide ze vast.

The tips were brought to the middle and sewn there. 

Ziedaar een kerstversiering!

And here is a Christmas ornament

Weer wat af en mooi weer.

Finished a few things and lovely weather.

Plotseling bedacht ik zojuist, dat ik de dingen, die ik de laatste tijd afgemaakt had, hier nog niet had laten zien. Dat moet dus nu even snel gebeuren.

Suddenly I realised, that I hadn't shown the things I finished these last few weeks. That, of course, has to changen here and now.

Hier is het vest, in volle glorie: klaar! Na het opspannen zag het er nog mooier uit, dan ik had durven hopen. In de knopendoos, die ik lang geleden van mijn oma erfde, vond ik mooie, bijpassende en passende knoopjes.

 Here is my cardi in all its glory: done! After blocking it looked even better than I had dared to hope. In my grandmother's button box which I inherited years ago I found matching buttons that were exactly the right colour and fit.

 Al helemaal in de kerststemming: ik breide een sneeuwpop...

Completely in the mood for Christmas I knit a snowman...

 en een dappere soldaat.

and a brave soldier.

Dit zijn alle kleurtjes, die ik tot nu toe heb geverfd met voedingskleurstoffen (Wilton en Americolor) De bovenste vijf heb ik al laten zien, zij zijn nu getwijnd. De onderste zeven zijn nog enkeldraads en vrij recent.. Ik word helemaal vrolijk van deze bolletjes (30 gram per stuk). Ik moet nog even knopen tellen: zal ik ze allemaal weer twijnen met zichzelf, of twijn ik bijv. de blauwen samen, en de gelen ook?

Here are all colours I dyed with food colours until now (Wilton and Americolor) I already showed the top five, but now they ave been plied. The other seven are still singles and I span them recently. These little balls (30 grams each) really make me happy. I have to make up my mind: will I ply them on themselves again, like the top five, or will I ply the blues together, and the yellows?

Zomaar opeens was het gister een prachtige dag. We werden wakker en de zon scheen. Het uitzicht uit de badkamer was al prachtig:

Quite unexpectedly the weather was great yesterday. I loved the view from my bathroom window:

 En uit mijn kamerraam:

And from the livingroom window:

 

Ons notenveld:

The part of the garden with our nut trees (walnuts, hazelnuts):

 Het wat wazige licht was prachtig:

The somewhat hazy light was beautiful:

We wilden toch ook nog even verderop kijken, of het daar misschien ook mooi was en besloten een wandeling in het Streekbos te gaan maken. Hoewel het lopen me nog steeds niet erg goed afgaat (al mijn spieren en gewrichten doen ongeveer pijn) leek het met dit weer toch wel erg prettig. En volgens mensen, die het kunnen weten is wandelen goed voor me.

We wanted to see, if it was as beautiful somewhere else and decide to go for a walk in the 'Streekbos', a nature park nearby. Although I still have trouble walking ( all my muscles and joints hurt) it seemed pleasant in this weather. And people who know about these things have told me walking is very good for me.

 We wandelden het meertje rond

We walked around the little lake

 Na afloop zouden we koffie drinken in het mooie restaurantje.

Whewn we got back we would drink coffee in this nice little restaurant.

 Je blijft foto's maken

One keeps making pictures

Het was druk: nog een paar mensen vonden het mooi weer. In het bootje kreeg een groepje les in roeien.

It was busy: a few more people liked the weather. In the boat a group of people got a rowing lesson.

Na onze wandeling bleek het weer zo mooi, dat we buiten koffie konden drinken. Er waren nog net twee stoelen vrij, verder zat het helemaal vol.

After our walk we could have our coffee outside. There were just two chairs for us. For the rest the place was full.

Nog iets vergeten, herfst en Halloween in Hauwert

Forgotten something, autumn and Halloween in Hauwert

De volgers zijn weer terug. Ik was deze week helemaal  blij ervan.

My followers are back. This week that really made me happy!

Ik was ze bijna vergeten: mijn mystery sokken, die ik in juli al op de naalden had gezet. Vol enthousiasme breide ik allebei de sokken, een tot, en de ander tot voorbij de hiel. Toen trok ik er een aan om te passen.
Hij ging niet over mijn hiel. Door de inbreitechniek zit er weinig rek in de sok, en het ging dus echt niet. Beide sokken weer uitgehaald en een grotere maat opgezet.
De eerste van het nieuwe paar sokken was nog wel snel af, maar de tweede, dus eigenlijk de vierde, had wat langer nodig. Om de een of andere reden had ik er niet meer zoveel zin in. Nu was ik ze bijna vergeten. Omdat dat toch ook zonde zou zijn, maakte ik ze deze week 'even' af. Hier de voorkant...

I almost forgot them: the mystery socks I already started in July. Excited I knit both socks, one as far as the heel, the other past the heel. That one I tried on. It didn't get past my heel. Because of the stranded knitting it didn't stretch enough and it really was impossible to get it on. I ripped both socks and started in a bigger size.
It didn't take too long to knit the first sock again, but the second, or actually the fourth, took a little longer. For some reason I didn't feel like these socks so much any more. Wonder why. 
And now I had almost forgotten all about them. Because that would have been a pity I finished them this week. Here is the front...

 ...en hier de achterkant. Met een naad! En ze passen nu! Pfff....

...and here is the back. They fit. Pfff...

Mijn uitgehaalde en weer gebreide vest is ook af. Dat wil zeggen: ik moet nog een zij- en mouwnaad naaien, knopen kiezen en aanzetten. Na het opspannen was het een wereld van verschil: het werk zag er even zacht en soepel uit als het aanvoelt. Mooi zo.

The jacket I ripped and knit again has been done, too. At least: I have one side- and sleeve seam left to sew and buttons still have to be chosen and sewn on. Blocking made a world of difference: the work now looked as soft and drapable as it feels. Great.

Het was herfst hier. Vorige week scheen de zon nu en dan en de kleuren waren geweldig. In de tuin was het genieten.

It was autumn.Last week the sun shone and the colours were gorgeous. It was lovely to be in the garden.

 Een paar berkenblaadjes bij onze stenen mevrouw

A few birch leaves in front of our stone lady

De fluweelboom had een kleurig wasje opgehangen

One of my favourite trees, of which I don't remember the English name, had put out its colourful laundry.

 Nog meer kleur.

More colour

 Op een ochtend had het zelfs gevroren. De blaadjes hadden plotseling witte randjes en de zwammetjes staken hun kopjes bibberend boven het gras uit.

One morning there had been some frost. The leaves suddenly had white edgings and the little funfi in the grass put shiveringly their little heads up in the grass

De hortensiabloemen waren bruin geworden.

The hydrangeaflowers had turned brown

Maar de knoppen van de toverhazelaar beloven al weer veel goeds voor het voorjaar!

But the buds of the witch hazel promise nice things of the returning spring!

In Nederland doen we niet zo erg aan Halloween. Toch werden we er deze week plotseling aan herinnerd. Niet omdat we heksen zagen voorbijkomen, of andere enge dingen, maar wel, omdat we een heel nieuw huisdier bleken te hebben: een vleermuis.
Toen zoonlief de garagedeuren openmaakte viel er iets in zijn nek en vervolgens op de grond. Daar lag een onduidelijk bruin hoopje. Een ruigharige dwergvleermuis, zoals we later wisten.
Hij was er niet blij mee, maar toch was het bijzonder. Daarom hier het monster op de foto.

In Holland we don't celebrate Halloween so much. Yet we were reminded of it this week. Not because we saw witches fly past, or other creepy things, but because we turned out to have a completely new pet: a bat.
When our son opeed the garage doors something dropped and fell into his neck and from there on the ground. There was a vague brown little heap. Later we learned it was a hairy dwarf bat (or whatever the English name may be)
He was not amused, but yet is was special. Therefore a picture of our monster.

Nog een beetje werk in uitvoering

A few more WIPs

De vorige keer had ik het niet over mijn kloswerk Toch besteed ik daar iedere dag wat tijd aan Heel wat tijd, eigenlijk. Ik zette voor de beurs in Medemblik een sjaal op van linnen, dat ooit bedoeld was om mee te weven, maar me ook wel leuk leek voor dit werkstuk in Vlaanderse kant. Eindelijk eens iets, dat ik een beetje kan zien! Toch gaat het niet heel makkelijk, want het linnen is stroef en het aantrekken is dus niet eenvoudig. Er zal nog wel eens een klein hobbeltje overblijven vrees ik.

Last time I didn't mention my lacework. But I do spend every day some (a lot of) time working on this scarf, which I started for the show I went to in Medemblik and which I wrote about some time ago. I wound linen on the bobbins, that was meant for weaving, long ago, but I thought it might be nice fot this scarf in Flanders lace as well. Finally a piece in Flanders which I can see. Yet it isn't really simple, because the linen doesn't 'slide' very well and pulling the threads isn't easy. No doubt some bumps here and there will be left.

Herkennen jullie het patroon? Het moeten inktvissen voorstellen. Het plaatje (uit het boek, waar het patroon ook in stond, van het Deutsche Klöppelverband: Flandrische Spitze im Aufbruch) laat zien, wat het moet gaan worden. Zo ongeveer. Het boek vind ik heel fijn om uit te werken.

Do you recognise the pattern? It is supposed to be an octopus. The photo also shows, what it's going to look like. More or less. Picture and pattern are from a book of the German lace organisation and is called Flandrische Spitze im Aufbruch I love working from this book.

Al heel lang keek ik naar de 'Toverbollen' van Schoppel. Ik vond ze mooi, maar had geen idee wat ik zou kunnen maken met zo'n bol van 100 gram, met kleuren, die heel langzaam verlopen. Toen zag ik het patroon van de sjaal Wingspan. Voorbeelden hiervan vind je o.a. ook hier. Dapper begon ik te breien en besloot al gauw, ook al na opmerkingen van medebreisters bij de SnB Hoorn, dat één bol toch wat karig was. Er ligt dus nu een tweede bol te wachten, zodat de sjaal een beetje formaat krijgt. Het is een prima werkje als je lang als passagier in een auto moet zitten!

For a long time I've had my eyes on the 'Zauberball', a wool by Schoppel Wolle, and beautiful. But I had no idea what to do with this yarn, which changes colour very slowly. Then I saw 'Wingspan'. Examples you can see here Of course I had to cast on right away and soon decided, that I needed another 100  gr. ball, also after discussing this with a few SnB knitting friends in Hoorn. Now a second ball is waiting, so that the shawl will be big enough. It is a great project to knit on when you have to be a carpassenger on long rides!

De eerste kleurtjes zijn gesponnen.

The first colours of the dyed wool have been spun.

De mouw van mijn vest (ze zijn inmiddels allebei af en de delen liggen opgespannen te wachten, tot ik de zaak in elkaar ga zetten) Natuurlijk nam dit patroon heel veel meer, dan het vorige vest, dat ik had uitgehaald. Haastig moest ik dus mohair en longwool spinnen, een klos vol twijnen en toen kon ik weer verder breien...

The sleeve of my cardi. Both sleeves are done now and all parts are being blocked at the moment, waiting till I can sew it all together. Of course this pattern took far more yarn than the cardi I frogged, so I had to spin more mohair and longwool, and ply them together - a whole big bobbin full. Then I could knit on again...

Het leven hier blijft bedrijvig. Er is meer te doen dan er tijd is.

Life here is always busy. There is far more I can do than the time that I've got.