Onderweg

Het is ruim vijf uur en we zijn zojuist gearriveerd in onze hotelkamer in Metz. Vanmorgen vertrokken we uit de Provence en over een uitgestorven tolweg raceten we door Frankrijk, precies 700 km lang. Morgen de rest. Ook hier is het regenachtig en grijs, vannacht stormde het weer in Zuid-Frankrijk, maar de temperatuur leek wel wat beter. Het was de hele tijd veel te koud voor de tijd van het jaar, op de Ventoux viel op een dag tien cm sneeuw, in tegenstelling tot de afgelopen winter, toen het wel hard vroor, maar geen sneeuw viel. Omdat de mensen daar afhankelijk zijn van de dooiende sneeuw op de bergen voor de watervoorziening, was het zorgelijk. Nu lijkt er weer even een voorraadje. We hebben ondanks het minder mooie weer een heel aangename week doorgebracht, al zijn we niet zo bruin geworden als we bedoeld hadden. We spraken weer oude bekenden en ontmoetten nieuwe mensen. Verdere belevenissen volgen als we weer thuis zijn, morgen. Dan zal ik ook de lay out aanpassen en wat foto's uitzoeken.

It's just past five o'clock and we arrived a short time ago in our hotelroom in Metz, in the north of France. This morning we left the Provence and on very quiet roads we raced through France, exactly for 700 km. Tomorrow we'll have to cover the rest of the distance. Here it's also rainy and grey, last night a heavy wind kept me awake in the south of France, but the temperature promised to be a bit higher. All the time it's been far too cold there for the time of the year, one day 10 cm of snow fell on the mount Ventoux. This contrary to last winter, when no snow fell at all. Because people there need the melting snow on the mountains for their water supply, that was worrying. Now at least there seemed to be quite a bit. Although the weather wasn't so good, we had a very nice time. We met old friends and made new ones. More of our adventures later, after tomorrow, when we'll be back home. Then I'll also make the lay out as I want it and look for a couple of pictures.

Sugar Plum Fairy

In de tijd dat ik 'niets' deed, breide ik toch regelmatig door aan deze sjaal. Het garen, Drops Lace, was dun, de naalden, 3 mm, ook al niet zo dik, en het aantal steken groeide gestaag. Tenslotte was het een kwestie van uren om een pen te breien.

Toen het breiwerk af was, ontbrak het me aan de energie, om hem op te spannen, dus het belandde even in een doos. Geen goede plaats voor onafgemaakte dingen. 

Gelukkig kwam het er ook weer uit, het opspannen was eigenlijk snel gedaan en dit is het resultaat. Een reusachtig werkstuk.

In the period when I was doing 'nothing', I still knit regularly on this shawl. The yarn, Drops Lace, was thin, the 3 mm needles not very thick either and the number of stitches kept growing. In the end it was a matter of hours to knit one row.

When the knitting was done I didn't have the energy to block it and it disappeared in a box.

Not a very good place to be for an UFO.

Fortunately it came out of the box again and actually the blocking didn't take too long and this is the result. A huge piece of work.

 Het was moeilijk een goede foto van de grote sjaal te nemen, op een manier, dat het prachtige patroon goed uitkwam, en ook alle 'nupps' en de vele kraaltjes. Daarom eens tegen de heg gehangen en er is iets meer zichtbaar. Maar nu klopt de kleur weer niet.

It was hard to take a good picture of the big shawl, in a way that showed the beautiful pattern and the many 'nupps' and the great number of beads. Therefore I hung it against the hedge and a little more is visible. But now the colour is not right. 

 Op het bankje dan maar. De kleur is nu goed, maar het bankje is te zichtbaar door de sjaal heen. Nou ja, alles bij elkaar geeft het misschien toch een idee.

Another try, on the little seat now. The colour is right now, but the seat is too visible through the shawl. Anyhow: altogether it gives an idea, I hope.

Tulpen

Tulips

Maandagmorgen, kwart voor tien. Kort nadat ik mijn vorige bericht schreef.

Mondaymorning, quarter to ten. Only a short time after I wrote my last message here.


Eerst arriveert er een busje met mensen in het veld tegenover ons huis.Ze stappen uit en kijken naar de tulpen onder het plastic.

A van arrives in the field opposite our house, with people that get out and look at the tulips under the plastic.


Even later komen er meer busjes, tractoren, auto's en vooral mensen.

A little later more vans, tractors, cars and most of all people arrive.


Nadat ze allemaal gekeken hebben, pakken twee van hen een scherp voorwerp en snijden het plastic door aan beide kanten van een tulpenbed. Kijk: we zien bloemen! Het plastic in het midden van het bed wordt weggetrokken.

After they all had a good look two people took a sharp object and cut the plastic on both sides of a bed of tulips. We're seeing flowers! The plastic in the middle of the bed is pulled off.

Hetzelfde gebeurt met de overige bedden.

The same happens with the other beds.

We zien steeds meer bloemen en kijken goed, want we vrezen, dat dat niet lang gaat duren.

We see more and more flowers and look very sharply, because we're afraid it won't be long.

 En inderdaad: de kopmachine doet zijn werk. Het eerste bed is onthoofd.

And indeed: de 'beheading-machine' does its work. The first bed of flowers has been beheaded.

Nog net voor de lunch is het hele veld weer groen. Het plastic ligt nu op rollen aan de weg (nog steeds) In de loop van de middag worden de laatste bloemen met de hand afgeplukt. Tot 's avonds laat horen we geronk van tractors, want natuurlijk moet er meteen gif gespoten worden...

Just before lunch the whole field is green again. The plastic has been rolled up and is still  lying at the gate. During the afternoon the last flowers are cut off by hand. Till late in the evening we hear the sound of tractors, for of cours poison has to be sprayed on the plants at once.


Tot zover het droeve verhaal van een prachtig bollenveld... Zo Nederlands...
Maar je moet wel goed opletten, anders mis je het.

So far the sad story of a wonderful bulbfield... So very Dutch...
But you have to pay attention, or you will miss it.

Druk, druk druk

Busy, busy busy

De sokken waarvoor ik de wol verfde en waarvan ik in mijn vorige blog het proces beschreef zijn af.  Ze zijn dus echt helemaal hetzelfde geworden.

The socks for which I dyed the wool and of which I described the process in my last blog, are done. They really came out the same.

Het zijden 'zakdoekje' dat ik bij het verven gebruikte als dweiltje ben ik nu aan het spinnen. Mooi! (al zeg ik het zelf)

Now I'm spinning the silk hanky I used as a wipe up cloth when I was dyeing. I really like it!

 Een poosje geleden schreef ik over de vliegende schotel sokken: de wol was gewonden met een dubbele draad, moest eerst afgewonden worden op twee bolletjes, zodat ook hier twee dezelfde sokken zouden ontstaan. Ook deze zijn af en ook zij zijn bijna gelijk geworden.

A while ago I also wrote about my 'flying sauser socks': the yarn was wound with a double end, and had to be rewound on two balls before knitting. Purpose was, that two the same socks would be made from this. They are done now and are more or less the same.

Vanmorgen was de laatste les van dit seizoen op de kantklosschool. Wat gaat de tijd toch snel! Ik zal deze gezellige ochtend missen, maar in september gaan we weer vrolijk verder!
Vorige week besteedden we de les aan het maken van een vrolijk paasei.

This morning was our last class of the lacemaking school. Time sure does fly! I'm going to miss this nice morniong, but in September we'll definitely go on again! 
Last week we spent the morning making a happu Easter egg.

Nog eerder gingen we op het jaarlijks schoolreisje met de kantklosschool. Een hele bus vol kantklossters ging naar het kostuummuseum in Noordhorn (Noord-Groningen) en naar het vlechtmuseum in Noordwolde (Zuid-Friesland) We zagen veel moois en hoorden interessante dingen. In het vlechtmuseum maakten we aan het eind van de dag nog een kleine mattenklopper.

Before this the lace school made its annual schooltrip. A coach full of lacemakers went to the costume museum in Noordhorn and after that to the basketry museum in Noordwolde, both in the north of our country. We saw many beautiful things, heard a lot of interesting things and in the end of the day we made this. I looked the word 'mattenklopper' which we use for it up in the dictionary and didn't find it. Something like this was used to clean rugs in the past. 

Nog een klein kanten vierkantje dat ik heb gemaakt.

Another little piece of lace I made.

Het weer was prachtig deze week dus ik was veel buiten. Tot mijn grote ongenoegen zit dat lelijke plasic nog steeds over de tulpen tegenover ons huis. Je kunt erdoorheen zien, dat ze al in bloei staan. Straks gaat het plastic eraf en de bloemen er meteen achteraan....

The weather was great this past week, so I was outside a lot. I hate to say that the ugly white plastic is stil on the tulips opposite our house. Through the plastic you can see they are flowering already. Soon the plastic will go, but no doubt so will the flowers...

Gelukkig was daar deze week een zonsondergang: zo mooi van kleur. En plotseling was daar de weerspiegeling in het plastic. Het werd er bijna mooi van!

Fortunately there was a lovely sunset this week: such beautiful colours. And suddenly the plastic mirrored these colours. It was almost beautiful, too!

Ik doe weer iets!

I've started doing things again!


Mijn moeder hield ervan mensen te verwennen met lekker eten. Ze besteedde heel veel tijd aan het uitzoeken van een recept, het kopen van wat ze ervoor nodig had en het koken zelf. Als ze gasten kreeg, moest alles er mooi en lekker uitzien.
Maar o wee, als er onverwachte gasten kwamen: 'Ik heb niets in huis', riep ze dan.
De rest van de familie antwoordde dan steevast, dat ze, als ze goed zocht, vast nog voldoende in huis had voor een week!

My mother loved cooking. She liked to prepare a nice meal when guests were coming and she spent much time looking for the right recipe, buying the ingredients and preparing everything. All had to look nice when the guests were there.
But beware when unexpected guests arrived: 'I've got nothing in the house for them to eat!', she would cry out. 
The rest of the family would answer: When you really search the house you'll definitely find enough to eat for a week!


Ik heb iets soortgelijks: ik roep steeds, dat ik helemaal niets uitvoer tegenwoordig. Maar als ik dan goed kijk, komt er zo nu en dan toch nog wat uit mijn handen.

I've got something similar: I keep saying, that I don't do a thing nowadays. But when I look well, I find that somehow things get done so now and then.


Ik was in de wolwinkel van Schouten en Wilbert liet me naturelkleurige sokkenwol zien van Colinette. Hij vroeg zich af hoe dat eruit zou zien als het geverfd werd, maar hij vreesde dat ik daar geen zin in zou hebben zo kort voordat ik naar het ziekenhuis moest.
In verven heb ik eigenlijk altijd wel zin.
Ik nam dus een streng mee.
Het was mooie wol: 150 gram merino wol, Jitterbug van Colinette.

I was in my favorite LYS and the owner showed me undyed sockwool of Colinette. He wondered what it would look like when dyed, but he was afraid that I wouldn't feel like it such a short time before going into hospital.
Actually I always feel like dyeing things.
So a skein went home with me.
The wool was nice: 150 grams of merino wool, Jitterbug by Colinette.

 Ik verdeelde de wol in twee gelijke delen van 75 gram en maakte er bolletjes van.

I devided the wool in two equal parts of 75 grams and wound balls of them.

Ik gebruikte 5 mm dikke breinaalden om de bolletjes op te breien, waarbij ik twee draden tegelijk gebruikte. Ik zette 40 steken op en breide tricot tot alles op was. Aan de kanten 3 steken ribbel tegen het omkrullen. In een avondje was dat klaar. Toen vertrok ik richting ziekenhuis en wist niet, wanneer het project een vervolg zou krijgen. Gelukkig was dat al vrij snel.


I used 5 mm knitting needles to knit them up, using two ends together. I cast on 40 stitches and knit plain till all yarn was used. The selfedges were three garter stitches on both sides, to prevent curling. The knitting only took an evening. Then I had to go into hospital and had no idea when this project would be continued. Fortunately that was pretty soon.

Terwijl de lap in water met azijn stond te weken maakte ik vijf kleuren Landscape verf klaar. Toen knipte ik een paar plastic zakken open, legde ze op tafel en de lap, die ik even in de slacentrifuge had rondgeslingerd om het ergste water eruit te halen, ging daar bovenop. Ik had een zijden 'zakdoekje' meegeweekt, dat kon ik als een soort dweiltje gebruiken als ik verf zou morsen. Later kan dat gesponnen worden.

While the knitted piece was soaking in water and vinegar I prepared five colours of Landscape dye. I cut open a couple of polythene bags, put them on the table and the piece, which had been in my salad spinner to get out most of the water, went on top of that. I also soaked a silk hanky, which could serve to wipe up the dye that I spilt. The hanky could be spun later.

 De geverfde lap stoomde ik een half uur, gerold in plastic.

The dyed piece and hanky were steamed for about half an hour, rolled in plastic.

 Hier het resultaat na het stomen.

Here the result after steaming

 En hier na wassen en drogen.

And here after washing and drying.

Ik haalde de lap uit en maakte er weer twee bolletjes van.

I frogged the piece and again made two balls of the yarn.

Zowaar: ik krijg twee identieke sokken! Inmiddels zijn de boordjes klaar en ik ben bijna bij de hiel(en)

Indeed: I'm getting two identical socks! By now the borders are done and I've almost reached the heel(s)

Update

Het is nauwelijks te geloven, maar ik ben alweer veertien dagen thuis.
Het gaat eigenlijk erg goed (nog steeds), maar ik doe, wat iedereen me aanraadt: kalm aan! Erg veel zin in het doen van allerlei dingen heb ik nog niet, maar gelukkig zijn er nog veel boeken, die ik wil lezen.
Slapen is ook nog steeds een heerlijke bezigheid, waar ik veel tijd mee doorbreng. Een mens zou er lui van worden.

Er zijn dus ook geen dingen om hier te laten zien. Voor mij wat bijzonder.
Maar de afgelopen nacht lag ik alweer aan weefsels, die ik wil maken te denken. Spinsels en kanten kwamen ook voorbij. Ik heb zo het idee, dat er snel weer wat meer leven in me komt.

Ik kijk weer op Facebook (had ik tijden niet gedaan - ontdek allerlei leuke dingen, zoals een groep voor weefsters met 4 schachten waarvoor ik me natuurlijk meteen heb aangemeld) en zie daar veel inspirerende dingen.

Hopelijk ga ik ook zelf weer wat meer schrijven. Nu verwaarloos ik mijn vrienden en heb zelfs niet bedankt, voor alle goede wensen die ik na mijn vorige bericht kreeg. Toch deden ze me goed. Dank jullie allemaal! Het is fijn om te zien, dat zoveel mensen zich om je bekommeren.

It's hard to believe I'm back home for more than a fortnight now.
Actually I'm still doing quite well, but I do what everyone advised: I keep quiet and take it easy. I'm not in the mood to do much, but fortunately there are many books I want to read, which I do a lot.
I love sleeping and spend many hours doing just that. It could make me lazy!


So there isn't anything to show you all here. Special for me!
But last night I was thinking of weaves I want to make and yarn and lace. I have the feeling I'll be more active soon.


I'm looking at Facebook again (didn't do that any more for ages - now I discover many fun new things, like a group of 4-shaft-weavers, which I joined right away) and see many inspiring things.


Hopefully I'll write a little more again as well. Now I neglect my friends and didn't even thank everybody for their good wishes which I received after my last message. But I loved receiving them. Thank you, thank you a lot! It's great to see that so many people are thinking of you when you're not felling well.


Wat ik nog wel doe, zo nu en dan, is breien. De SPF sjaal schiet al aardig op. Maar ook daarvan kan ik niet veel laten zien. Nadat mijn lange rondbreinaald onder mijn elleboog terecht kwam, en ik op die elleboog even lekker leunde, brak deze in tweeën. Helaas. Nu brei ik op een naald met een kabel, die aan de korte kant is (voor de ruim 600 steken) Als ik daar een foto van zou maken, komt het patroon niet echt goed uit. Wie weet een volgend keer.

One thing I still do is knitting. The SPF shawl is getting on nicely. But again I can't show much. Since my long circ somehow landed under my elbow and I leaned on that with my full weight (more than enough) it broke. Now I'm using a circ hat actually is a bit too short for the more than 600 stitches. If I'd take a picture, you wouldn't see much of the pattern. Perhaps a next time.


Terug naar de breinaalden dus (of het boek, of toch nog even de oogjes dicht?)

Back to the needles (or the book or perhaps shut my eyes again for a minute?)

Weer terug

Back again

En zo zie ik er nu uit. Een groot wit verband siert mijn hals en daaronder zit een enorme snee.


And this is what I look like now. A big white plaster around my neck and underneath there is a huge slash.


Tot mijn grote verbazing mocht ik vanmorgen al naar huis. Alles was zo voorspoedig gegaan, pijn had ik nauwelijks, mijn bloed was in orde, ik liep al bijna meteen weer rond, dus was er geen noodzaak om langer in het ziekenhuis te blijven.
Nu maar hopen, dat het zo goed blijft gaan!

I was  very surprised that I could go home already this morning. All went so well, I had hardly any pain, my blood was ok, I could walk about nearly immediately, so there was no need to keep me in hospital.
Now let's hope it will keep on going so well!