Hoorn werd een beetje wild

The town of Hoorn got (yarn)bombed!

In Hoorn veranderde Het Kleine Noord en omgeving vorige week in een kleurige promenade, vol fantasievolle brei- en haakwerken. Zoals ik in dit blog al schreef, had ik ook een bijdrage geleverd. Hier is mijn 'blaadjes- en bloemetjes paal', met mijn papegaai, die toezicht hield op het geheel. De blaadjes fladderden vrolijk in de wind, zoals bedoeld.

Last week one of the main streets in Hoorn changed into a colourful promenade, full of beautiful knitting and crochet. As I wrote earlier in this blog I also did some work for this project and here is my 'leaves and flowers pole' with my bird, who looks from the end (beginning?) of the street if all is going well. The leaves were blowing in the wind, as intended.

Vogel lette zeker niet goed op: er werd even later een fiets geparkeerd tegen zijn paal - hoe respectloos, maar wel erg Nederlands!

Bird didn't pay enough attention: a bicycle was parked against its pole. How respectless, but it certainly looked very Dutch as well!

Overal zag je mensen elkaar wijzen op mooie, leuke, grappige dingen

Everywhere people were pointing each other at beautiful, funny, nice things

Zoals dit hekje, nu van dichtbij

Like this gate, closer up now

Lantaarnpaal met snelheidsbeperking

Lamp post with maximum speed

 Om deze paal zit mijn tweede werkstuk gedraaid, helaas niet op een manier, waar ik blij van werd. Het was gemaakt voor net zo'n paaltje als van mijn eerste werkstuk, maar is nu veranderd in een zielig dun sliertje. Nou ja, dan had ik zelf maar bij het ophangen aanwezig moeten zijn. Maar jammer was het wel. Het spiraalgewijs om de palen draaien was trouwens wel een punt van kritiek, wat mij betreft. Zo zou het eigenlijk niet moeten.

My second project has been twisted around this lamp post, and I was sorry to see it had been done in a way that didn't make me happy. But I can't complain, because I wasn't present when everything was  attached to the different objects. But it seemed a shame: because I had made it the right size for such a pole, and now it looked a sorry rope. That was a reason for some criticism from me, because this spiralling around posts and poles isn't the way to use the work.

 Supermarktversiering

The local supermarket.

De vreselijk lelijke fontein van beton, genaamd de Waterdrager, vrolijkte erg op van zijn gebreide jas!

The very ugly concrete fountain cheered up no end with its knitted coat!

 Ook het muurtje aan de voet ervan werd bekleed

The wall at its feet was covered, too

 Steunen bij de kerk kregen muizenbezoek

Little mice visited the church

samen met een paar kikkers

together with two frogs

Het enige bankje op de route. Daar zouden er meer van moeten staan voor mensen zoals ik...

The only place to sit on the entire way. There should be more of those for people like me...

Op het Breed was het markt, maar ook daar waren de lantaarnpalen versierd, onder andere met mooie kwasten.

The weekly Saturday market was in one of the streets, but there the lantern posts had also got nice tasseled covers!

Alles bij elkaar was het een geweldige happening en ik heb begrepen, dat het evenement een vervolg krijgt. Leuk!

Altogether is was a great happening and I understood that it will be repeated. Great!

Weer terug

Back.

Opeens was ik vertrokken. We hadden al eerder plannen gemaakt om te gaan kamperen, maar het weer was niet echt aantrekkelijk en telkens besloten we toch maar liever thuis te blijven. Ik was lekker bezig met allerlei zaken en had helemaal geen tijd om weg te gaan, dacht ik. Maar het weerbericht werd plotseling zo goed, dat we de knoop doorhakten en een camping aan de kust zochten, niet erg ver van ons in kilometers, maar we komen er eigenlijk nooit.

Suddenly I was gone. We had made plans before to go camping, but every time the weather wasn't really very attractive and every time we decided to prefer staying at home. I was keeping myself busy with all kind of things and thought I didn't have the time to go away. But suddenly the weatherforecast was so good, that we changed our minds and found a campsite on the coast, not far from us, but a place where we hardly ever go.

We gingen naar het strand.

We went to the beach.

Maar eerst moest alles ingepakt worden. En nog 'even' een boodschap gedaan...
Dat hadden we beter niet kunnen doen. Toen we uit de supermarkt  kwamen en weer in de auto gestapt waren, reed een auto, die op het trottoir geparkeerd stond, in volle vaart achteruit. Wij reden met een slakkengangetje (want net van start) op de weg daarlangs. Boemmmm..... Hele zijkant in elkaar. Jongetje had even niet goed opgelet.

But we first had to pack. And do some shopping.
The latter we'd better not done. When we left the supermarket and were on the road, driving very slowly because we'd just started, a car that had been parked on the sidewalk drove backwards full speed. Booommm... Whole side of our car damaged. Young boy didn't pay attention for a moment.

Die middag kwam er niet veel meer van caravan inpakken: we moesten naar een garage, om te kijken, wat er moest gebeuren. Gelukkig besloot men daar, na een proefrit, dat we nog konden rijden met de auto, maar de deur rechts achter beter niet konden openen. Hier vertrekken we dus, met de caravan achter de auto, die er niet uitzag. Op de camping parkeerden we de beschadigde kant maar tegen de heg en gebruikten verder de fiets of gingen lopen. Nu is de auto weer gerepareerd en ziet eruit als nieuw. Hij stinkt alleen vreselijk naar de lak, waarmee ze hem gespoten hebben.

That afternoon we didn't pack. We had to go to the garage, to see what should be done. Fortunately they decided, after driving in the car, that we could use it for this short distance, but shouldn't open the right back door. On the camp site we parked the car with the damaged side towards the hedge and used our bicycles or went on foot. Now the car has been repaired and looks as new. It just smells horrible of the paint they used.

Ik had dus beter thuis kunnen blijven. Breien bijvoorbeeld.
De Gemini trui was af. Heb ik die hier al laten zien?

I would have done better to stay had home. Knitting, for instance. 
I'd finished the Gemini sweater. Did I show that here already?

Ik zie, dat ik er zelfs geen foto's van heb gemaakt, nadat hij af was. Hier de voor- en achterkant van de trui in wording.

I see I don't even have photos of it, after finishing. Here the front and back of the sweater-to-be.

 Verven deed ik ook nog steeds. Hier heb ik ijsblokjes gemaakt van KoolAid. Rode en blauwe. Het zou mogelijk moeten zijn om daarmee wol te verven in de zon, als het warm genoeg was. Op een heerlijk warme zondag pelde ik de ijsblokjes, die voor die tijd voor een kleurige vriezer hadden gezorgd, uit hun plastic jasjes. De glibberige dingen hadden de neiging overal heen te vliegen, kleurden daarbij alles wat in hun pad kwam, maar belandden uiteindelijk toch op de merino lont, die ik in een ovenschaal klaar had staan.

I was still dyeing. Here I made KoolAid icecubes. It should be possible to dye wool in the sun with them, when the temperature was high enough. One nicely hot Sunday afternoon I unwrapped the cubes, who cheerfully coloured my freezer beforehand,  from their plastic wrappings, The slippery things wanted to fly everywhere, colouring all that was in their path, but in the end they landed on the merino roving I had waiting for them in an oven dish.

Wachten. Kijken. De wol bleef maagdelijk wit. Ik goot er maar een scheut azijn over. Altijd goed, nietwaar?
Onder de wol verzamelde zich een goor watertje... Ik had niet al te veel hoop op een goede afloop en zag al die heerlijke limonade in de afvoer verdwijnen. Toch nog maar even in de magnetron en dan de hele nacht laten staan.
Wie schetste mijn verbazing, toen de volgende morgen alle verf in de wol was getrokken en er bij het spoelen zelfs geen spoortje kleur meer afkwam?

Waiting. Looking. Nothing happened. The cubes melted. The wool stayed lovely white. I poured some vinegar on top. Always good, isn't it? Under the wool a dirty looking fluid was visible. I didn't have much hope that this would end well. All this lovely lemonade would disappear down the drain. Anyhow - I put it in the microwave for a moment and left it all night, to be rinsed the  following morning.
I was surprised: no sign of colour left in the water. It had all gone into the wool and when I rinsed it there was no sign of colour, too.

Het spinnen leverde nog een aardig wolletje op.

Spinning it gave me a reasonably nice yarn.

 Tenslotte nog een paar foto's van mijn laatste sjaal.

Finally a few pictures of my latest shawl.

Het is weer een ontwerp van Bad Cat Designs  van wie ik al verscheidene sjaals heb gemaakt.

It's another design of Bad Cat Designs I already made several of her shawls.

Dit is de 'Sangria Lace' sjaal, vandaar mijn kleurkeuze. Door de goudkleurige kraaltjes noemde ik hem 'Sangria en zonneschijn'. Zoals gebruikelijk zijn de kraaltjes op de foto nauwelijks te zien.

This is the 'Sangria Lace' shawl, hence my choice of colour. Because I used gold coloured beads I called it 'Sangria and sunshine'. As usual the beads are hardly visible in the pictures.

 Het garen is handgeverfd door Loret Karman Het is een prachtige draad van wol met zijde.

The yarn was handdyed by Loret Karman It's a great yarn of wool and silk.

Na het opspannen geeft dat een mooie soepel vallende sjaal.

After blocking this gives a beautiful, drapable shawl.

En nu maar hopen, dat het niet zo lang duurt, voor ik weer schrijf. De computer staat nog een beetje in de zomervakantiestand hier - ik probeer mijn achterstand in het lezen van emails te verkleinen, maar dat wil niet erg lukken. Het blijven er meer dan vierhonderd, hoe hard ik ook lees....

And now let's hope that I won't be so long blogging again. The computer is still in its summerholiday mode, it seems - I try to read all the emails that had come while I was away, but I can't read so fast: there are more than four hundred waiting for me every morning...

Verven.

Dyeing


Tijdens de spingmiddag in juni hadden we het over het verven met voedingskleurstoffen. Al lang gebruik ik paaseierenverf en, als ik dat kan krijgen, KoolAid, maar ik wist, dat er ook kleurstoffen gebruikt worden van Wilton, gemaakt om taartversieringen mee te kleuren. Voor zover ik wist, waren die niet goed in Nederland te koop, maar een van de aanwezigen had het gezien in een winkel in Groningen.
We zouden allemaal dus eens gaan kijken.

During our spinning afternoon in June we were talking about food colouringdyes. I've been using easteregg dyes and KoolAid (when I can get hold of that) but I also knew, that there should be dyestuffs for colouring cake decorations. As far as I knew it wasn't easy (or even possible) to find in the Netherlands, but one of the spinners had seen it in a shop on the other side of the country, in Groningen.


Alle spinners waren vertrokken en ik pakte even een krant. Tot mijn verbazing was daar een advertentie van De taartsuper, en toen ik de site bekeek zag ik daar Wilton dyes! Ze verkochten ook Americolor, een kleurstof, waarvan ik nooit gehoord had, maar die hetzelfde scheen te doen. Ik bestelde dus een set kleuren, en ook een flesje Americolor (Teal), om uit te proberen.

All spinners had just left and I picked up the newspaper. I was surprised to see an advert of De Taartsuper and when I had a look at the site I saw, that they sold Wilton dyes there! They also sold Americolor, a dye stuff of which I'd never heard, but which seemed to serve the same purpose. So I ordered a set of colours and a bottle of Americolor (teal), to try out.


Hoewel ik in de tussentijd veel verfsites had bekeken en verschillende verfmethoden had gezien, leek het me veilig te beginnen met de manier, waarop ik ook paaseierenverf gebruik: in de oven, in halve liter potten. Die potten vul ik met 4 dl heet water, vier eetlepels azijn, een verfoplossing en 30 gram wol (meestal voorgeweekt in water met azijn, maar nodig is dat niet altijd) Die potten gaan dan een uurtje in de oven op 100 graden.

Although I had a look at many dyeing websites and saw many different dyeing methods, I decided it would be safest to start using the method for using easteregg dye: in the oven, in half liter pots. These pots I fill with 4 dl hot water, four tablespoons of vinegar, a dyesolution and 30 grams of wool, (usually wet, soaked in water with some vinegar, but that isn't necessary) These pots go in the oven for about an hour, on 100 degrees C.

Hier het resultaat, net uit de oven. Ik laat alles afkoelen in de potten en spoel de wol dan goed uit, tot het water helder blijft. De verfoplossing maakte ik met een heel klein puntje (theelepelpuntje) verf, opgelost in kokend water. Links de Americolor, rechts Wilton, groen.

Here is the result, just from the oven. I let everything cool in the pots, then rinse till the water stays clear. The dyesolution was made with a teaspoontip of dye,in boiling water. On the left is the Americolor, on the right the Wilton, green.

 Bovenaanzicht

View from above

Ik doe ook mee aan de Tour de Fleece op Ravelry en spin trouw alle dagen. Tijd om mijn activiteiten ook daar te melden ontbreekt meestal, helaas. Maar hier is de enkeldraads gesponnen en geverfde wol.

I also take part in the Tour de Fleece and faithfully spin every day. Time to report about my activities I usually can't find though. But here are the singles, spun of the dyed wool.


Omdat ik de kleuren erg pastel (dus licht) vond, deed ik een nieuw experiment en nam twee keer zoveel verf, nu een beetje ter grootte van een doperwt. Hier het resultaat van het verven, aangevuld met 30 gram wol, geverfd met eenzelfde hoeveelheid paarse Wilton verf.

Because I thought the colours a little too pastel (light), I did some more experimenting and took twice as much dye, now a bit that was pea sized. Here the dyeing results, added with 30 grams of wool dyed with the same amount of purple Wilton dye.

Gekaard en samen met andere te spinnen vezels (linksonder: 30 gram geverfd met KA, daarnaast 30 gram geverfd met paaseierenverf - allebei lang geleden!- en rechtsonder mooie kidmohair, dat ik lang geleden heb zitten uitpluizen, nu weer terugvond en eindelijk gekaard heb. Ook dat moet nog tijdens de Tour gesponnen worden) leverde het een mooi kleurig doosje op!

Carded and together with other fiber to-be-spun (bottom left: 30 gr dyed with KA, next to it 30 gr dyed with easteregg dye - both dyed a long time ago - and bottom right beautiful kidmohair I'd been picking, teasing and forgetting, found again now and finally carded. All that has to be spun during the Tour as well) it gave me a lovely coloured box!

De drie donkerder kleuren.

The three darker colours

 En hier alle vijf probeersels

Here all five experiments

Toen ik de met KA geverfde wol zag, herinnerde ik me, dat ik ergens nog van dat spul moest hebben. Even zoeken en jawel: gevonden.
Een streng met 100 gram Clun Forest wol, een paar zakjes KA, kokend water en een ovenschaal klaargezet.

When I'd refound the KA dyed wool, I remembered there should be a few packets of the stuff somewhere. I had a look, and yes! Found it!
Also found a 100 gram skein of handspun Clun Forest, a few packets of KA, boiling water and an oven dish.

Twee zakjes leegde ik op de bodem van de schaal.

I emptied two packets on the bottom of the dish

 voegde wat kokend water toe en keek of alles goed was opgelost. Toen ging de droge wol erbij. De rest van de KA had ik opgelost met kokend water in een kannetje en die verf goot ik over de rest van de wol. Niet te regelmatig en niet teveel vloeistof, want ik wilde geen egale streng. Af laten koelen en dan heb je bijna helder water over! Uitspoelen. Klaar!

added some boiling water and took care there were no lumps. Then quickly added the dry wool. The rest of the KA I dissolved in boiling water in a little jug and that dye I poured on top of the rest of the wool. Not to regular and not too much fluid, because I didn't want a solid coloured skein. Cool. Rinse. Ready!

 Je kunt niet altijd succes hebben. Ik had gelezen, dat je de zwarte verf kunt 'breken'. Omdat het moeilijk is om wol (en andere garens) zwart te verven, leek me dit een mogelijkheid om uit te proberen. Nieuwe ovenschaal. droge wol erin. Stippen van de zwarte verf hier en daar erop. Azijn sprenkelen op iedere stip en wachten, tot de verf uit elkaar loopt en zich verspreid over de wol. Leuk ik theorie, maar de verf of de wol had hier nog nooit van gehoord en was ook niet van plan te reageren. Meer azijn erop. Nog meer azijn. Tenslotte zoveel azijn, dat de streng erin zwom. Na een tijdje vond ik het genoeg. De schaal ging een aantal keren (steeds 40 seconden op 900 w) in de magnetron (zorg ervoor dat alle wol vochtig is), daarna afkoelen, nog een keer, afkoelen enz. en tenslotte uitspoelen. Tijdens het spoelen verdween er veel blauwe kleur in de afvoer.

One can't always be succesful. I had read, that you can 'break' black dye. Because it's hard to dye wool (and other yarns) black it seemed a possibility to try out. New ovendish, dry wool in it. here and there a dot of the black dye. Sprinkle vinegar on it and wait till the dye spreads and breaks into the components it's been made of (mostly blue, red and green) It's nice in theory, but either my dye or my yarn had never heard of it and didn't intend to play. I added more vinegar. And more vinegar. In the end so much vinegar the yarn was swimming in it. After a while I thought it was enough. The dish went into the microwave (take care all yarn is damp) for bouts of 40 seconds on 900 w, cool, another 40 seconds microwave. cool, etc and finally rinse. A lot of blue disappeared during the rinse.

 Wat overbleef was een oudrose streng, met vuile vegen. Het gaat, maar tevreden was ik niet. Nog maar eens proberen.

I was left with a pinkish skein with dirty looking smudges. Could be worse, but it wasn't what I wanted. I'll try again.

Op Ravelry zijn veel groepen, die zich bezighouden met verven. Zelf ben ik lid van de groep What a Kool way to dye Iedere maand hebben ze een 'dye along' waarin weer een nieuwe techniek wordt uitgeprobeerd. Alleen al het bekijken van de foto's is de moeite waard.


Ravelry has many groups for dyers. I'm a member of the group What a Kool way to dye Each month they have a 'dye along' where a new technique can be tried. Even looking at the photos only makes it worth while!

Kijk ook eens hier of hier


You can also look here of here

Tenslotte: ik heb hier niet gekeken, maar ik hoorde, dat ook de Welkoop winkels tegenwoordig Wilton verf verkopen. Het is het onderzoeken waard.

Ik ben er echt nog wel!

Really: I'm still here!


Het is, zoals gewoonlijk, een beetje druk hier, dus ik zal maar even in etappes mijn werkzaamheden van de laatste paar dagen beschrijven.

As usual it's been pretty busy here, and in short episodes I'll tell you about what I've been doing.


Mijn weefwerk gaat rustig verder. Erg lang achter elkaar houd ik het niet vol, maar dan moet het maar wat korter. Leuk vind ik het wel en het resultaat bevalt me.


My weaving progresses slowly. I can't weave for too long, because I still get tired sooner than I'd like, but never mind: then it has to be many short times. I enjoy the weaving and like the results.

Twee foto's van hetzelfde weefsel, een met en een zonder flits. De kleuren van de tweede foto komen het meest overeen met de werkelijkheid.

Two pictures of the same weft: one with and the other without flash. The colours of the second are most like in reality.

Het is Tour de France, (dus Tour de Fleece) tijd, dus ik heb me aangemeld voor het team Stashbusters: de zakken, zakjes, dozen en doosjes, stapelen zich hier weer op. Ik hield dus opruiming en vond van alles wat ik vergeten had. Onder andere deze paarse wol. Ooit heb ik die geverfd, ben daarna waarschijnlijk op vakantie gegaan of moest om de een of andere reden alles 'even' opruimen, en ben de hele paarse wol vergeten. Waarschijnlijk had ik de witte wol van Joke gekregen, die de wol had meegenomen uit Zweden, waar haar dochter schapen heeft met heel mooie wol. Links ligt een pluk zoals ik die aantrof in een doos, rechts heb ik de lokken wat uitgekamd en -geplozen.


It's Tour de France (and so Tour de Fleece) time, so I joined the team Stashbusters: the smaller and bigger bags, the smaller and bigger boxes got stacked higher and higher. So I did some clearing away and found all kind of things I'd forgotten about. Amongst other things this purple wool. One day I've dyed this and went on holiday after doing that or it to be put aside for some reason, and I'd forgotten all about it. Probably my friend Joke gave me this wool. She must have brought it here from Sweden where her daughter has sheep with beautiful fiber. On the left is some of it like I found it in the box, on the right is wool I've picked and combed a little.

 Zo ziet dat er uit.

This is how that looks.

 Daarna kaardde ik de wol

I carded the wool after that

en spon het in een dunne enkeldraads garen. Daarna twijnde ik het ook nog, maar daarvan heb ik hier nog geen foto. Eindresultaat: 447 meter.

and span it into a thin singles. I also plied it after that, but I haven't aken a picture of that yet. End result was 447 meters.

Als tweeling (sterenbeeld) voelde ik me aangesproken tot de Gemini sweater, dus zo rond mijn verjaardag zette ik deze op. Hier de voorkant, maar omdat tweelingen wisselvallig heten te zijn, kan het ook de achterkant zijn

As a real Gemini I felt attracted to the Gemini sweater, so I cast it on on a day near my birthday. Here the front, but because Gemini are said to like changes it can also be the back

en hier de andere kant. De hals krult een beetje. Hopelijk gaat dat over bij het opspannen.
Gebruikt garen is Capri, van Lana Grossa. Beetje hard en glibberig materiaal.
De constructie van de trui (of het t-shirt) is leuk, vind ik.


and here the other side. The neck curls a little. I hope blocking will help.
The yarn I used is Capri, by Lana Grossa. Its a bit hard and slippery.
I like the construction of the sweater (or the t-shirt, if you like)


Een volgende keer meer. Ik ga weer even Tour de Fleecen. Sssttt - ze kunnen het wel eens horen daar in Frankrijk. Dan krijgt Ravelry nog meer klachten....


More a next time. I'm going back to my wheel to 'Tout de Fleece again. Sssttt...they may hear me in France. In that case Ravelry may get more complaints....


De witte strepen in de tekst zijn een idee van Blogger, die weer even aan het doe-het-zelven is....


The white striping is an idea by Blogger, who is DIYing again...

Beetje boos en update

Het is een tijd geleden, dat ik een blog schreef. Dat kwam niet omdat ik het zo vreselijk druk had (of - nou ja, niet drukker dan anders) en ook niet omdat ik niets had om te laten zien, maar wel omdat ik een beetje boos was. Op de computer. Op de email. Op Blogger.
Ja: ook op Blogger: plotseling waren mijn volgers allemaal van mijn blog verdwenen: de gadget zou niet goed geconfigureerd zijn! Maar ik had er niets aan veranderd. Na lang speuren in de forums, bleek, dat meer mensen deze ervaring met me deelden. De technici van Blogger zouden erop studeren. Tot op heden niets van gemerkt.
Maar intussen was door al dit geklooi ook plotseling de lay-out van mijn blog veranderd. Ik had er (alweer) niets aan gedaan, maar kreeg het ook niet voor elkaar om mijn oude beeld weer terug te krijgen. Nu maar even zo dus. Balend. En voor al mijn volgers: ik ben dol op jullie allemaal, maar kan jullie even niet zien op mijn blog zelf, wel op de ontwerppagina's van het blog.

It's a long time ago that I wrote a blog. That wasn't because I was very busy (or - at least not busier than at other times) and also not because there was nothing to write about, but it was because I was a little bit angry. At the computer. At our emailprogramme. At Blogger.
Yes, I was angry at Blogger. Suddenly all my followers on my page had disappeared: I was told instead that the gadget hadn't been configurated correctly. But I hadn't done anything to change that. After a long search through Blogger and its forums it turned out, that more people have the same problem. Blogger's technician's will look into it. I haven't seen any results yet.
In the mean time, because of all this searching and trying to get things right again, the lay-out of my blog had changed and I didn't manage to get the same look back. Well, I'll lkleave it like this for the moment. Annoyed. And a message to my followers: I love you all dearly, but I can't see you on my blog at the moment, except when I look at the design pages, where you all reappear.


Boos was/ben ik ook op Windows Live Mail: we krijgen doorlopend bericht, dat we een update moeten ophalen. Als we dat doen kunnen we niet meer emailen! Ik ontvang de mails wel, maar kan ze niet versturen! Eigenlijk werkt dit email programma al niet goed vanaf het begin. Ik verlang erg terug naar onze oude computer, waar we dit soort gekkigheid niet de hele tijd hadden. Ik wil best iets op een computer doen, maar hij moet wel doen wat ik wil en ik wil me niet verdiepen in het waarom van dit alles. Dat gaat allemaal veel te veel ten koste van mijn textieltijd.

I also am-was angry at Windows Live mail± we get messages all the time, that we need another update. When we don´t do this, we can´t start the programme, when we do, we can´t send or answer any emails! Actually thisprogramme hasn´t worked properly from the start. I´m really missing my old computer and email programme, where we didn´t have all this ´fun´. I like doing computer things, but it has to do waht I want and when I want that. I don´t want to spend too much time on the why and how of all that. It takes too much of my fiber and yarn activities.


Die waren er echt en hier nu een update.

There really were a few and here is an update.

Mijn weefgetouw staat weer klaar. Ik heb een katoen schering opgezet en ingeregen in het netwerkpatroon van Alice Schlein, uit Twill Thrills (The best of Weaver´s). Ik was al lang van plan me eens te verdiepen in netwerkweefsels en begin nu eerst maar eens met iets na te weven. Bijna tenminste, want ik heb de rijging een klein beetje veranderd. De inslag wordt een donkere chenille.

My loom is ready for weaving again! I warped it with a cotton warp and threaded it in the network weave Alice Schlein describes in Twill Thrills (The best of Weaver's) I have long had the intention to try out network weaves and am now starting with weaving an example from the book. At least almast, I changed a few things of the threading. Weft will be a dark chenille.

Plotseling ben ik helemaal enthousiast voor tolspinnen. Toen ik iemand wilde voordoen hoe dat moest, bleek ik de vaardigheid zelf een beetje verloren te hebben. Ik vond wat wol, die ik lang geleden geverfd had en compleet vergeten. De helft ervan was gesponnen op mijn oude Louet, ik was van plan de rest te spinnen op de tol en die twee samen te twijnen. Mijn cd-tolletje deed het weer prima, na enige oefening.

Suddenly I really love spindling again. When I wanted to show somebody how to do that, I noticed that I had forgotten alittle how to do it. I found some wool, which I had dyed a long time ago and completely forgetten. Half of it had been spun on my old Louet and I had planned to spin the other half on my spindle and ply the twon singles together. My cd-spindle worked perfectly again, after some practise.

 Toch ging alles niet helemaal zoals gepland, want ik had de tol de verkeerde kant op gedraaid! De Louet wol was z gesponnen, de tolwol s. Samen twijnen ging dus niet goed. Daarom heb ik, op de tol, allebei apart getwijnd. Hier is de getwijnde tolwol. De andere streng ziet er ongeveer net zo uit.

Still all didn't go as I had planned, for I hadturned the spindle the worng way! The Lout fiber had been spun z-wise and the spindle wool s-wise. Plying those two together wasn't a good idea, so I plyed both of them apart, on the spindle. This is the spindle wool, the other skein looks almost the same.

Voor mijn verjaardag, die ik in deze periode ook nog moest afwerken (het was niet druk, want Nederland voetbalde voor het eerst op de EK dit tournooi, tegen Denemarken, en iedereen zat met de neus voor de buis) kreeg ik een nieuwe tol: een Turkse. Hier ligt hij, samen met de eerste bol, die ik erop geproduceerd heb. Geweldig!
Ook kreeg ik de mooie merino/zijde, die erbij ligt en nog een paar zijden 'zakdoekjes'.

For my birthday, also in this period, (it wasn't very busy, for that day the Dutch had to play their first football match on the EC this year, agains Denmark and everybody was glued to the tv) I received a new spindle: a Turkish spindle. Here it is, with the first ball of singles I made on it. It's great!
I also got the nice merino/silk that's in the photo, and a few silk 'hankies'.

De vorst in februari doodde veel van de planten en struiken in de tuin. Ook mijn geliefde toverhazelaar heeft de kou niet overleefd, wat me droevig stemde. Mijn kindertjes wisten dat en kwamen mij een nieuwe brengen. Moedertje weer blij!

The frost in February killed many of the plants and shrubs in our garden. Also my beloved witch hazel hadn't survived, which made me sad. My chidlren knew that and gave me a new one. Mommy is happy again!

In een van mijn vorige blogs vroeg ik, met welke kleur ik een bont gesponnen draadje moest gaan twijnen. De keus viel op het helle groen. Daarvan was echter bij lange na niet genoeg om de hele klos te twijnen, dus was overbleef werd een driedraads garen: navaho getwijnd. De bont/helgroene streng zit op de haspel, de driedraads op de klos.

In a former blog I asked, with wat I should ply a many coloured singles I'd spun. I chose the light green. There wasn't by far enough for the whole bobbin, though and I Navaho plied the rest. The variegated/green yarn is on the niddy-noddy and the navaho plied is on the bobbin.

Bont/groen/tweedraads Variegated/green/two ply

 Hier nog even de helle groene kleur waarmee getwijnd is.

Here the green I used to ply.

Breien deed ik ook nog. Van alles zijn nog geen foto's, want er moet nog iets voor een volgende keer overblijven. Dit is het wilde breiwerk voor de tweede paal, die ik geadopteerd heb voor het feest in september. Lief en poezelig, toch?

I also did some knitting. There aren't photo's of everything yet, for some has to wait for a next time. This is the yarn bomb that has to go on the second pole I adopted for the yarn bomb event in Hoorn, coming September. Isn't it sweet and cuddly?

Tenslotte twee gehaakte blokjes. Op Ravelry ben ik lid geworden van de groep, die iedere maand een klein en een groot blok haakt. Dit zij twee voorbeelden van het kleine blok van deze maand. Allebei handgesponnen wol, want ik ben wat voorraden aan het verwerken. Hoewel het linker blok een toer meer telt is de wol zoveel dunner, dat het blok nog steeds kleiner is. Allebei de blokken zijn gehaakt met een haaknaald van 5.5 mm.

Finally two crocheted blocks. On Ravelry I've joined a group that crochets a small and a bigger block each month. This are two examples of the small block of this month, both made of handspun wool, for I want to use some of my handspun before I make more. Although the lefthand block has one row more it's still smaller than the right on, because the yarn is so much thinner. Both were crocheted on a 5.5 mm needle.

Breien kan verslavend zijn (spinnen ook trouwens)

Knitting can be addictive (and so can spinning)


In Amsterdam zaten we vorige week nartuurlijk niet alleen maar op een bankje. We bezochten ook de plaatselijke wolwinkel, want dat hoort er zo bij. De Afstap heeft net weer andere dingen dan de winkel in Hoorn. Ik wilde al heel lang graag 'blocking wires' hebben, staaldraden om een breiwerk goed op te kunnen spannen en ik had gehoord, dat ik die bij de Afstap kon kopen.
Het was waar en de rest van de dag brachten we door met een onhandige lange koker met daarin de metaaldraden.

In Amsterdam we didn't sit on a bench all the time last week. We also visited the LYS there, for that is always part of the fun. The shop, called De Afstap, sells different things from my usual LYS in Hoorn. For quite some time I wanted to have some blocking wires. They aren't easy to find here, but somebody told me De Afstap sells them.
It was true and the rest of the day we spend with a long cardboard tube in our hands with the stell wires in it.

 Het was wel de moeite waard: nu kon ik eindelijk de Hex Mesh sjaal opspannen, die al een poosje klaar was. Ik had hieraan gebreid tijdens onze vakantie in Frankrijk, een paar weken geleden. Eigenlijk was het een soort 'proeflapje' voor de Sugar Plum fairy, waarin deze steek veel voorkwam. Die steek levert vaak problemen bij het breien op, maar na het oefenen op zo'n sjaalje weet je wel hoe het moet. Ik was optimistisch, wilde niet te weinig kraaltjes aan het garen rijgen, en reeg er dus vijfhonderd op.
Die zijn niet allemaal gebruikt, want toen ik thuis was, heb ik maar afgehecht, maar veel waren er niet over. Er kwam een kraaltje aan het begin van iedere toer. Het aantal steken groeide ook met twee per toer, dus dat ging snel.

It was worth it, for now I could finally block the hex mesh scarf which I'd finished a while ago. I was working on it during our holidays in France, a few weeks ago. Actually it was a kind of 'sample' for the Sugar Plum Fairy, in which this stitch was often used. This stitch often gives problems, but after practising on a little scarf like this, you know how to doit. I was optimistic, didn't want to be short of beads and threaded 500 of them on my yarn, before I started knitting.
I didn't use them all, for I cast off when we came home, but there weren't many left. One bead came at the beginning of every row. The number of stitches also grew with two stitches per row, so the amount of stitches grew fast.

 Hier een detail van de spandraden in actie, op een hoekje van de Hex Mesh..

Here a detail of the blocking wires in action, on a corner of the Hex Mesh.

En hier het geblokte resultaat. Het garen was een machinebreigaren, dat ik jaren geleden van een kennis kreeg, die stopte met machinebreien.

And here the result after blocking. The yarn was a machine knitting yarn that had been given to me years ago by a friend who stopped machine knitting.

Als je op de foto klikt, zie je de kraaltjes aan de zijkanten misschien.

When you click on the picture to make it bigger you may see the beads.

 Mijn eigen wolwinkel uit Hoorn was trouwens deze week in het nieuws. De krant doet erg zijn best om het breien te promoten! Leuk. Ook hier helpt klikken op de foto (hoop ik)

My own LYS in Hoorn was in the newspaper this week. The paper really does help promoting knitting. Good!

 Het wildbreiproject in September moet het breien nog meer promoten. Mijn bijdrage is nu uitgebreid met blaadjes.

The yarnbomb project of coming September has to promote knitting even more. My contribution has been completed here with leaves.

Zoals ik al schreef heb ik gekozen, met welke kleur ik mijn vorige spinsel ga twijnen. Het is de (bijna lichtgevende) lichte groen geworden.

Like I wrote before I've decided what to ply my singles with. It's the (nearly fluorescent) light green.


Tenslotte iets wat ik vond bij Maggie in Vienna: de bekentenis van een verslaafde breister... (of weefster, of spinster, of...) De vertaling is van mijn hand.

Finally something I found on Maggie in Vienna's blog: the confession of an addicted knitter (or weaver, or spinner, or...) The translation into Dutch is mine.


- We bekennen dat we machteloos zijn wat onze verslaving aan garen en alles op breigebied betreft en dat onze garenvoorraden niet meer te hanteren zijn
- We geloven, dat een Macht, groter dan wij zelf, ons weer gezond zou kunnen maken, door ons meer tijd te geven om te breien
- We hebben het besluit genomen om onze levens te veranderen en onze levens en onze wil volledig uit te leveren aan de eigenaren van onze plaatselijke wolwinkel. Mogen wij hulp van Boven krijgen voor onszelf en onze bankrekeningen
- We hebben een onbevreesde zoektocht gehouden om iedere streng garen te ontdekken in onze kasten, onder onze bedden en in de kofferruimte van onze auto's
- We hebben rekenschap afgelegd aan God, aan onszelf en aan iedereen die wil luisteren over de precieze aard van de vele onafgemaakte werkstukken die we hebben
- We zijn beslist bereid om iemand anders er de schuld van  te geven dat ons laatste werkstuk niet geslaagd was of dat het nog steeds niet af is
- We spreken de nederige hoop uit, dat onze plaatselijke wolwinkel  eigenaren niet ontdekken, dat we wol hebben gekocht in de nieuwe wolwinkel in de stad
- We hebben een geschreven lijst gemaakt van alle werkstukken op de mentale nog-te-breien lijst, en zijn echt van plan ze allemaal af te maken, tenzij we natuurlijk nieuwe blijven toevoegen
- We hebben geprobeerd het goed te maken bij de mensen, waaraan we te weinig aandacht hebben besteed, of die we in de steek hebben gelaten, omdat we liever zaten te breien en we hopen, dat ze het een volgende keer zullen begrijpen, omdat ze nu gewaarschuwd zijn
- We zullen onze garenvoorraad blijven inventariseren en als we soms impulsief een garen van de verkeerde kleur, samenstelling of structuur hebben gekocht, zullen we dat meteen eerlijk toegeven. Zo nodig zullen we het zelfs te koop aanbieden op eBay, zodat we iets passenders kunnen kopen om het te vervangen.
- We hebben geprobeerd, door gebed, regelmatige bezoeken aan wolwinkels, en uitgebreid doorzoeken van het Internet, om ons bewust te maken van alle nieuwe garens en patronen
- Omdat we geestelijk zowel als artistiek ontwaakt zijn als gevolg van al deze stappen, zullen we dit bericht doorgeven aan andere breiverslaafden en deze principes toepassen tot onze dood of tot ons garen op is. Wat ook als eerste komt.

We admit that we are powerless over our addiction to yarn and all things knitted, and that our stashes have become completely unmanageable.

We believe that a Power greater than ourselves could restore us to sanity by giving us more uninterrupted time to knit.

We have made a decision to turn our lives and our will over completely to the owners of our favorite local yarn shop. Heaven help us and our bank accounts.

We have made a searching and fearless inventory of every hank of yarn hidden in our closets, under our beds, and in the trunk of our cars.

We have proclaimed to God, to ourselves and to anyone else who will listen the exact nature of our many WIPs (works in progress).

We are entirely ready to let someone else take the blame for the way our last failed project turned out or why it's still not finished.

We humbly hope that our regular yarn shop owners will not find out that we've been buying yarn at the new store in town.

We have made a written list of all of the projects on our mental knitting to-do list, and desire to faithfully complete them all, unless of course we keep adding new ones.

We have attempted to make amends to the people we've ignored or forsaken because we'd rather be knitting, and we hope they'll understand the next time since they've been warned now.

We continue to take a regular inventory of our stash and when we've impulsively bought yarn that's the wrong color, texture or gauge, we will promptly admit it. When necessary, we will resort to selling it on eBay so we can buy something more appropriate to replace it.

We have sought, through prayer, regular visits to local yarn shops, and exhaustive searches on the Internet, to improve our conscious contact with all the newest yarns and patterns.

Having had a spiritual and artistic awakening as a result of these steps, we will carry this message to other knitaholics, and practice these principles until we run out of yarn or die, whichever comes first.

Read more at Suite101: A 12-Step Program for Knitters | Suite101.com http://suite101.com/article/a-12-step-program-for-knitters-a348693#ixzz1wwBVTKIY 

Het is een lang verhaal geworden. Veel plezier ermee!

It's become a long story. Hope you have fun with it!