Over mij

Mijn foto
I'm a Dutch weaver, knitter, spinner, lacemaker and love anything that has to do with fiber and yarn. And of course I like to read books, magazines, newspapers.
Posts tonen met het label Bedoin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bedoin. Alle posts tonen

maandag 10 oktober 2011

Vakantie (2)

Holidays (2)


Natuurlijk bezochten we de maandagse markt in Bedouin. Het is een van de grootste in de omgeving en erg kleur- en geurrijk. Hier een uitstalling met zeepjes. Lavendel is duidelijk overheersend.


Of course we visited the Monday market in nearby village Bedouin. It's one of the biggest in the area and very colourful and full of many different fragrances. Here one of the stalls with many different soaps. Lavender is the prominent smell.
 Provencaalse katoenen stoffen waren er ook.

There was also the well known Provencal cotton cloth
 Hoewel: katoen? Als je goed kijkt zie je, dat de stoffen hier ook niet meer alleen van katoen zijn.

Although: cotton? When you look very well, you can see that cloth isn't just cotton here any longer, too.
Het was september, een maand waarin nog heel veel groente en fruit werd aangeboden. Deze platte perziken hadden we nog niet eerder gezien.

It was September, a month when many different vegetables and fruit were available. We hadn't seen these flat peaches before.
 Al die verschillende fruitsoorten - heerlijk toch? En redelijk onweerstaanbaar!

All these different kinds of fruit - great, isn't it? And rather irresistable!
 Ooit zoveel soorten tomaten bij elkaar gezien?

Ever seen so many different varieties of tomatoes?
De druivenpluk was in volle gang. Er stonden zelfs waarschuwingsborden langs de wegen, met 'vendanges' erop: wijnoogst. Dan kon je rekening houden met de vele tractoren en kiepkarren met druiven erin, die naar de cooperatie gingen, om hun druiven te laten persen.

Grapepicking was in full swing. Along the streets were even roadsigns to warn you about 'vendanges': wine harvesting. Then you knew there were many tractors and carts on the roads, driving to the local cooperative wine press.
De meeste druiven werden machinaal geplukt. Als er mensen aan te pas kwamen, waren het meestal tafeldruiven, die veelal langs de weg werden verkocht. Ze vonden gretig aftrek, want ze waren heerlijk!
Hier een druivenplukmachine, die net geleegd wordt.

Most grapesare picked by machines. If people are involved, they are usually what we call 'table grapes', and those were often sold along the road. They were lovely: so sweet!
Here a grapepicking machine that is just being emptied.
 Dan snel naar de wijnpers!

Quickly to the wine press!
 In de Cave des Vignerons du Mont Ventoux stond de wijn vervolgens op kopers te wachten....
Ja, we namen er wat van mee.

In the Cave des vignerons du Mont Ventoux the wine was waiting for buyers..
Yes: we did bring a little home with us.

woensdag 5 oktober 2011

Weer terug/Back again

Hoewel ik plannen had meer te schrijven in september dan in augustus, is het er niet van gekomen. Ik was er even niet.
Vorig jaar zouden we, na de slechte zomer van 2010, in september nog even naar ons geliefde zuid Frankrijk. De koffers waren gepakt, maar de avond voor vertrek zat ik in plaats van me rustig op de reis voor te bereiden, bij de dokter en de volgende dag lag ik op een bed bij de spoedeisende hulp. De dagen die volgden bezocht ik een hele stoet van specialisten en de rest van het jaar, plus het begin van dit jaar voelde ik me niet echt fit. Kortom: de vakantie moest geannuleerd worden.
Omdat Nederlandse huisartsen het niet ethisch vinden om de vereiste verklaring te geven, waarin staat dat iemand echt te ziek is om te reizen, betaalde de annuleringsverzekering niet uit. Boos maken hielp niet, de hulp inroepen van diverse mensen gelukkig wel: het resultaat was, dat ons een huisje op dezelfde camping werd aangeboden, maar nu een jaar later in dezelfde periode. Afgelopen maand dus.

Although I intended to write more in September than  in August, I didn't do it. I wasn't at home.
Last year, after the bad summer of 2010, we wanted to go to our beloved south of France for a few weeks in September. Suitcases were packed, but on the eve of our holidays, instead of quietly preparing for these holidays, I was at the doctor's and the following day I was in hospital. I saw so many different doctors in the days that followed and the rest of last year plus the greater part of this year I didn't feel well. Shortly: the holidays had to be cancelled.
Because Dutch doctors don't think it's ethical to write a note to tell their patient is really ill the insurance we had didn't pay back our money. Getting angry didn't help. Asking several other people did and the result was, that the site where we'd booked a cottage offered us a cottage in the same period of this year. Which was last month.


De zomer dit jaar was zo mogelijk nog slechter dan vorig jaar, ik kon nauwelijks geloven, dat het in het zuiden beter zou zijn. Bovendien geloofde ik tot kort voor ons vertrek niet, dat mijn gezondheid goed genoeg zou zijn  voor de reis.
Maar ik pakte weer een koffer, met vooral veel lekker warme truien. We vertrokken.
Het was niet echt warm, maar in elk geval was het droog, tot vlakbij Beaune, waar we een hotelkamer besproken hadden. De volgende morgen scheen zelfs een flauw zonnetje. Het was nog geen 20 graden.
Toen we voorbij Lyon waren zagen we opeens de thermometer in de auto heel snel stijgen. Van 17 graden omhoog, tot zelfs over de 30 graden. We vreesden, dat die thermometer kapot was. De airco werkte vrolijk verder. Toen stapten we uit.... Juist ja. Zo voelde 32 graden....

This year the summer was possibly even worse than last year's and I couldn't believe it would be better in the south. Besides I didn't believe until shortly before we left, that my health would allow me to go.
But again I packed a suitcase, mostly with nice warm sweaters, and we left.
It wasn't really warm, but in any case it was dry, at least until we were near Beaune, where we had booked an hotelroom for the night. The next morning there was even a weak sun in the sky. It wasn't 20 degrees though.
When we'd passed Lyon we suddenly saw the thermometer in the car going up very quickly. From 17 degrees upwards, passing even 30 degrees. We were afraid the thermometer was broken. The airco did its job. Then we got out of the car... Exactly. This is how 32 degrees really felt...


Het weer bleef mooi de meeste tijd, de gezondheid werkte niet tegen. De vakantie was heerlijk.


The weather stayed nice most of the time, the health didn't give many problems. It was a lovely holiday.


We zagen ook nog zo het een en ander. Hier een paar foto's van een leuk Provencaals bergdorpje.

We did some sight seeing. Here a few pictures of a nice Provencal mountain village.
 Mooie bloemen/Beautiful flowers
Uitzicht op de Mont Ventoux/View of the Mount Ventoux
Hoewel er alleen maar stenen waren in het dorp en weinig grond waarin iets wilde groeien, stonden overal planten.

Although there was only stone in the village and hardly any soil in which something would grow, there were plants everywhere.
 In combinatie met de gekleurde luiken steeds weer een mooi plaatje.

In combination with the painted shutters always a beautiful picture.
 Trappetje af, poortje door...

Down the steps, through the gateway...
 ... langs de palmen en de kerk, waar de klokken luidden, omdat het toevallig net 12 uur was...

... past the palmtrees and the church, where the bells rang, because it happened to be twelve o'clock...
... naar het dorpsplein, waar bij de deur van de plaatselijke bibliotheek een paar kistjes stonden met afgeschreven boeken. Gratis mee te nemen. Deze Hollandse kon dat aanbod natuurlijk niet weerstaan...

... to the village square, where next to the door of the local library were these boxes with books. Free to take. Of course this Dutch lady couldn't resist taking one...


Een volgende keer meer.

More a next time.



vrijdag 16 april 2010

We zijn er nog!

We're still alive!

Er is even een beetje tijd om te bloggen. We hebben hier maar heel beperkt internet, dus het gaat nu even zonder plaatjes - die komen later wel.

There is just a little time to blog. We only have very limited internet here, so it's without pictures for the moment. They'll no doubt come later.

We zitten in een huisje op een camping vlakbij Bedoin, in Zuid-Frankrijk. De eerste dag, maandag, was het verschrikkelijk koud hier (ook al bij onze aankomst op zondag) en 's nachts vroor het zelfs 2 graden. De Mont Ventoux, aan de voet waarvan de camping ligt, is nog helemaal besneeuwd en de weg eroverheen is nog gesloten. Het lijkt me boven ook veel te koud.
Maar nu hebben we een paar zonovergoten ochtenden gehad (hoewel we vanmiddag een beste onweersbui hadden) en vooral op het terras voor het hoofdgebouw, de 'Mas', is het goed toeven. Daar heb ik een paar ochtenden zitten kantklossen. Nee, geen Vlaanderse kant, want de mevrouw die de lessen gaf wist niet, dat dat aangekondigd was en schrok hevig, toen bleek, dat ik al 'een beetje' kon klossen. Maar ze had mappen vol patronen, dus ik ging aan de slag met een patroontje in de chrysanten techniek. Alles was inbegrepen: er waren kussens, klosjes, garen, spelden en ik was de enige student (wel veel toeschouwers). Gezellig was het wel, en ook heel goed voor mijn Frans. We wisselden ervaringen met verschillende kantsoorten uit, Lucette, de lerares, gaf enkele voor mij nieuwe tips (zoals: een krijtje in je speldendoos maakt, dat je spelden beter 'glijden') die ze van haar moeder had geleerd. Lucette komt uit Valenciennes, een bekende kant-plaatsnaam.

We are in a cottage on a campsite near Bedoin, in the south of France. The first day, Monday, it was terribly cold (like when we arrived on Sunday) and during the night it was even minus 2 degrees! The Mont Ventoux, the mountain we see from the site, is still covered in snow and the roads over it are still closed. It looks far too cold up there for me anyhow.
But now we've had a few days with lots of sun (although we had a thunderstorm this afternoon) and especially on the terrace in front of the site's main building it was very pleasant. That's where I went to make some bobbin lace. Not quite the technique I came for, because the teacher hadn't been told she was expected to teach that. She was shocked to hear, that I had made 'a little' lace before: she expected only beginners. But she loved it. Everything was there: bobbins, yarn, pins, pillows and I was the only student (many lookers on, though) It was great fun, we exchanged our knowledge and Lucette, the teacher, gave me a few new-for-me tips her mother gave her. She is from Valenciennes, a well-known French lace name. Perhaps I didn't learn so much of making lace, but it definitely was good for my French!

Vanmorgen heb ik de dames lesgegeven in het breien van een moebius sjaal. Groot succes, maar ze moeten nu eerst wel allemaal een rondbreinaald kopen. Die zijn hier in Frankrijk erg zeldzaam! Ook sokkenbreien (vanaf de teen) was nieuw en men vond, dat ik komende zomer maar terug moest komen. Beetje ver: 1200 km! Misschien volgend jaar. Het is hier wel prachtig, vooral met de kersenbomen, die hier overal in bloei staan.

This morning I taught the ladies how to knit a moebius shawl. Big succes, but now they all will have to buy circular needles. They are very rare here in France! Knitting toe up socks was new to them as well and they thought I must come back this summer. It's a little far: 1200 km! Perhaps next year. It's very beautiful here, especially with the cherry trees in full blossom everywhere here.

We hebben ons ook al een beetje als toerist gedragen, hoewel we daar door allerlei oorzaken, waarover later meer, niet veel aan toegekomen zijn. We waren in Carpentras, een heel oude Franse stad, waar we ook onze boodschappen doen. Mooi en oud en groot. Het duurde dan ook even, voor we terug konden vinden waar onze auto geparkeerd stond. Fransen aan wie we de weg vroegen, waren er erg goed in ons de verkeerde kant op te sturen. Nou ja - uiteindelijk kwamen we toch waar we zijn wilden.

We also behaved like tourists a little, although there are all kind of reasons why we haven't had much time for that. More about those reasons I'll write another time. We were in Carpentras, a very old French town, where we go shopping for groceries as well. Beautiful, old and big. It took a while for us to find where we had parked the car. French people we asked the way were very good at sending us in the wrong direction. We finally got where we wanted to be though.

Nu is het tijd om naar het restaurant te gaan en te kijken, of ze daar iets lekkers voor ons hebben klaargemaakt. Tot een volgende keer!

Now it's time to go to the restaurant ans look if they've prepared something nice for us. Till next time!