breien, kantklossen en heel veel lezen

In mijn vorige bericht heb ik nog vergeten, dat ik ook de donkergrijze sokken af had. In elk geval was er nog geen foto van. Nu wel:

In my last message I'd forgotten that I'd also finished the dark grey socks. I didn't yet have a picture. I have now:

Ze zijn wel mooi geworden, vind ik zelf.

I rather like them.

Op kantklosgebied, waarover ik niet veel heb geschreven de laatste tijd, maar waaraan ik heel wat tijd besteed, probeer ik de Milanese kant onder de knie te krijgen. Eerst heb ik een heel aantal proefstrookjes geklost en nu maak ik de proeflap van dit boek. Erg leuk om te doen, maar moeilijk om alles netjes aangetrokken te krijgen. De patroontjes 'dansen' nogal.

I haven't written much about lacemaking lately, but I'm spending much time on that. I'm trying to learn what Milanese lace is about. I started making a few small exercises and now I'm making the sampler of this book. Very nice to do, but very hard to succeed in drawing on the right threads, so that it looks good. De patterns tend to 'dance' a little.

Mijn weefwerk op de Megado is nog steeds niet af. Ik zou het vandaag afmaken, maar het is er niet van gekomen. De eeuwigdurende blauwe merino is wel bijna getwijnd! Niet te geloven: straks is het toch zomaar een keer af.

My weaving on the Megado is still unfinished. I was going to finish it today, but didn't. The neverending blue merino has nearly been plied. Hard to believe: it may get finished one day after all!

Gisteravond kon ik de verleiding weer niet weerstaan: ik heb me aangemeld voor een nieuwe KAL via de klabouter Yahoo groep. Natuurlijk weer voor een kanten sjaal. Voor ik de blauwe merino ging spinnen, heb ik een bijpassende gemeleerde draad gesponnen en met het blauw getwijnd. Die wol gebruikte ik ook in het blauwe vest. Er zit wat rood en paars in die draad. Van de rest daarvan brei ik nu de 'Windsbraut Spitzbergen', van de duitse ontwerpster Monika Eckert. Van haar breide ik al eerder een paar sjaals. Deze is driehoekig, de eerste clue heb ik bijna af en morgen komt de tweede. Voorlopig zijn we weer een paar avonden onder de pannen bij de televisie!

Last night I couldn't resist the temptation: I joined the klabouter group on Yahoo, and started taking part in another KAL. Of course for a lace sjawl again. Before I started knitting the blue merino I span a mixed yarn, that went with the blue, but with some purple and red in it. I plied it with the blue and used part of it in my blue jacket of my last message. The rest will be used for this shawl, the 'Windsbraut Spitzbergen' of the german designer Monika Eckert. I knit a few of her sjawls earlier. This one will be triangular, the first clue is almost ready and the second will appear tomorrow.

Met al dit breien, want ook de mystery sock van november is begonnen, was er nauwelijks tijd om foto's te maken (ik heb het gewoon vergeten en het was veel te donker: echt november weer), maar dat komt binnenkort. Ook van het vest, dat ik brei van Noro Silk Garden, in een naturel kleur. Lange stukken, alweer voor bij de televisie. Dan te bedenken, dat ik niet vaak kijk...

With all this knitting, for the mystery sock of November has also started, there was hardly any time to take pictures (actually I forgot, and it was far too dark: real November weather), but they'll soon be made. Then there will also be pictures of the cardi I'm knitting of Noro Silk Garden, in a natural colour. Long pieces, again good for tv-watching and knitting. It's a shame I don't watch tv very often...

Als ik thuis ben, of in de trein zit, lees ik veel. Aan het begin van dit jaar heb ik me opgegeven voor een groep, die iedere week een boek zou lezen. Dat waren dus 52 boeken in een jaar. Ik had niet verwacht, dat het me zou lukken, maar heb op mijn andere blog nu al het 53e boek ingevoerd, en rechts in dit blog is te zien, dat ik nu zelfs 3 boeken tegelijk lees. Het vorige boek was nogal aangrijpend. Droevig dus. Daarom zocht ik wat lichtere kost. Maar ik schijn geen talent te hebben voor grappige boeken: ze vervelen me binnen een paar bladzijden. Nu lees ik dus iedere dag een paar grappige bladzijden en verder weer een gezond deprimerend boek (thriller, in dit geval)

When I'm at home or in the train, I read a lot. In January I joined a group, where members were going to read a book each week. That would be 52 books this year. I hadn't expected I would manage that, but now, in my other blog, I've written about the 53rd title and when you look at my bookshelf on the right of this blog you'll notice I'm reading three books at once now. My last book was rather sad, so I wanted to read something lighter next. But somehow I don't seem to have a talent for enjoying funny books: I get bored after a few pages. So now I read a few funny pages a day and for the rest a healthily depressing book (a thriller, this time)

Op de landelijke spindag kreeg ik van Agnes een e-reader in handen, om te proberen, of ik dat prettig lezen vond. Dat vond ik. Nu heb ik dus ook een e-reader, van Sony. Vooral onderweg is het handig (niet zo groot als een boek en er kunnen er ook een paar op, dus geen doos vol meer nodig in de vakanties) en ook in bed leest het heel prettig. om een bladzij om te slaan hoef je alleen op een knopje te drukken.

On our spinday a few weeks ago I was given an e reader, to try if I enjoyed reading on that. I did. So now I've got a Sony e reader. When you're travelling it's easy: lighter than the thick books I usally read, and many titles can be put on, so no longer boxes full of books going with us on holiday. Reading in bed on an e reader is great as well. Turning pages is just pressing a button.

Af, niet gebrand, maar toch, en herfst

Het dilemma is, dat je niet kunt weven, breien, spinnen, enz. als je vaak blogt, en andersom.
De afgelopen week was ik dingen aan het afmaken. Geen tijd dus om te schrijven, totdat....

Het gezegde is, dat je op de blaren moet zitten, wanneer je je billen brandt. Wel, ik heb ze niet gebrand en zat toch op de blaren. Mijn Megado weefgetouw stond al een hele poos te wachten, totdat ik het echo weefsel dat ik er al voor onze vakantie in mei op had gezet, eens af zou weven. Maar het experimentele stadium was al voorbij en ik had er niet meer zoveel zin in. Dat moest dus veranderen en vol goede moed schoof ik achter het getouw. 'Even doen'. Ja ja. Door al het geschuif op de weefbank (die me toch al nooit erg goed beviel) ontstond dus een grote blaar, die ook nog kapot ging en een heel pijnlijke plek als gevolg had. Uitgeweven was ik dus. Nu gebruik ik de pianokruk en dat werkt veel beter.

The dilemma is, that one can't weave, knit, spin, etc. when one writes many blogs and vice versa. The past week I finished many things and so I had no time to write, until...

In Holland the saying goes, that one who burns his (her) bottom has to sit on the blisters. Well, I didn't burn it and still sat on blisters. My Megado loom had been waiting for so long for me to finish the echo weave I put on it before we went on holiday in May. But I felt past experimenting and didn't feel like finishing it so much. That had to change and so I restarted happily. 'Just do it'. But by all the moving about on the bench that came with the loom, and which I never really liked much, a huge blister developed, and a very painful spot was the result. No more weaving. Now I use the pianostool, which works much better.
Hier is het weefsel, ik moet nog een heel klein stukje meer weven.

Here is what I'm weaving, there's just a little piece more to do.

Gister leek het echt herfst. 's Morgens ging het nog wel, hoewel het heel grijs was. We konden toch nog even naar buiten. Op het strookje gras bij de brievenbus moesten we even een foto maken van het paddestoelenbos dat daar groeide.

It felt like autumn yesterday. In the morning it wasn't too bad, although everything looked very grey. We could go outside for a while, though. On the narrow strip of grass next to our letterbox a mushroom-wood had sprung up.> Omdat het er uitzag als kabouterstad keken we nog even beter...

Because it looked like elf city we looked a little better... maar er was niemand thuis.

but nobody was at home. Hier ook niet

Neither here

noch hier

nor here

Daarom maakten we maar een foto van het blauwe vest, dat ik in mei, vlak voor onze vakantie had gebreid en dat nog nooit op de foto gezet was. De Clun Forest wol was blauwgeverfd en met de hand gesponnen. Omdat ik de kleur wel wat erg blauw vond, breide ik het samen met een draad van de eeuwigdurende blauwe merinowol, die ik ook toen al aan het spinnen was. Het resultaat beviel me wel. Het patroon kwam uit een bijlage bij het tijdschrift Simply Knitting. Ik heb het patroon heel goed opgeborgen, want ik kan het nu even niet vinden.

Therefore we took a picture of the blue jacket I knit in Mai, just before our holidays, which had never been photographed yet. The Clun Forest wool had been dyed blue and handspun. Because I thought the blue was a bit too blue for me I knit it together with a thread of the never ending blue merino, which I was spinning then, too. I rather liked the result. The pattern came with the magazine Simply Knitting. I've put away the pattern in a very safe place, no doubt, because I can't find it now.

en de achterkant

and the back Ook op sokkengebied is er wat af: een paar stoere handgesponnen sokken (wol: zwartbles)

I also finished socks: a pair of handspun (Zwartbles - a Dutch black sheep) socksIk was hier al tijden geleden aan begonnen, maar mijn voorraad van deze wol was op en ik moest dus bijspinnen. Toen raakte het paar een beetje in het vergeetboek. Op de foto lijkt het, of de ene sok groter is dan de ander. Is niet zo in werkelijkheid.

I had started these ages ago, but my wool had run out and I had to spin more of it. Then the pair was more or less forgotten. In the photo it looks like one sock is bigger than the other. Is not so in reality.

Tenslotte de kerstsok: ook die is af.

Finally the Christmas stocking: that's finished as well. Genoeg voor vandaag. Natuurlijk ben ik inmiddels aan diverse nieuwe projecten begonnen - ik mocht me eens gaan vervelen. Maar daarover een volgende keer.

Enough for today. Of course I started a few new projects already - one must not be bored, isn't it? More about them a next time.

Schijn en meer

De foto's, die ik gemaakt had, waren niet al te best. Hoe dat komt? Geen idee. Toch hier een selectie om een idee te geven.

The pictures I promised and took weren't too good. How come? No idea. Still here a selection to give you an idea.

De blauwe merino lont, waar geen eind aan lijkt te komen, hier op twee enkeldraads klossen van de Rose

The never-ending blue merino here on two Rose (Majacraft)bobbins

...en getwijnd op een klos van de Roberta, mijn electrische spinnewiel. Aan de linkerkant een streng en een klos getwijnde wol, van een onbekend schaap. Ik had die wol gekregen en de geefster wist ook niet meer wat het was. In elk geval mooi en lekker zacht.

...and plied on a bobbin of the Roberta, my electric spinner. On the left a skein and a bobbin full of plied wool, of an unknown sheep. I got the wool from a friend and she had forgotten what sheep it was. In any case it's nice and soft.

Inmiddels heb ik de wol afgewonden in strengen. Mijn arm doet er nog pijn van: op de blauwe klos zat ruim een kilometer garen! En ik vrees, dat er nog zo'n klos gesponnen moet worden.

In the mean time I've skeined both wools. My arm still hurts: on the blue bobbin was over a kilometer of yarn! And I'm afraid there will be another such bobbin to be spun.

Mijn gele sokken zijn af.

I finished the yellow mystery socks

en de grijze bijna

and so are the grey ones. Almost

Dit waren allebei de sokken voor de september opdracht van de Sock Knitters Anonymous. Voor oktober moest er een kerstsok gemaakt worden. Omdat ik zo'n last van mijn arm heb is breien even niet zo'n goed plan, dus hij schiet niet op. Hier alvast het begin:

These were both the socks for the September challenge of SKA. For October a holiday sock was to be made. Because my arm hurts so badly knitting is not such a good idea so it isn't getting on fast. But here's the start:

Nu dan het schijnpatronenproject. De schering was wol, een draad naturel, steeds gevolgd door een draad met walnoot geverfd. Rechte inrijg (1-2-3-4) Ook de inslag was van deze zelfde wol. Natuurlijk begon ik met de horizontale en verticale strepen. De horizontale donkere strepen ontstaan, wanneer alle donkere scheringdraden omhooggebracht worden en een donkere inslag wordt geweven, de verticale donkere strepen als de donkere scheringdraden omhooggaan en een lichte inslag wordt geweven. Voor de lichte strepen geldt het omgekeerde. Een donkere en een lichte streep wisselen elkaar steeds af. Rechts op de foto begin ik met de verticale strepen, gevolgd door de horizontale. Alles voorlopig linnenbinding.

And now the colour-and-weave project. The warp was wool, one end natural, followed by one end that was dyed with walnut. Straight threading (1-2-3-4)The weft was of these same wools. Of course I started with the horizontal and vertical stripes. For a dark horizontal stripe: lift all dark warp ends, weave a dark weft. For a dark vertical stripe: lift all dark ends again, weave a light weft. For the light stripes the opposite goes. Dark and light stripes (wefts) alternate. In the picture on the right first the vertical stripes, followed by the horizontals. All plain weave here.

De volgende drie blokjes van 50 inslagen, van rechts naar links:
- een donkere inslag, drie inslagen licht (steeds beginnen met alle donkere scheringdraden omhoog)
- twee donkere, een lichte, twee donkere en drie lichte inslagen.
- drie licht, vijf donker.

The next three blocks, each of 50 wefts (starting with dark end up each time), from the right
- 1 dark weft, 3 light wefts
- 2 dark wefts, 1 light, 2 dark, 3 light
- 3 light, 5 dark

- 3 licht, 2 donker, 1 licht, 2 donker
- 2 licht, 1 donker, 2 licht. 3 donker
- 3 donker, 1 licht, 2 donker, 1 licht, 1 donker

- 3 light, 2 dark, 1 light, 2 dark
- 2 light. 1 dark, 2 light, 3 dark
- 3 dark, 1 light, 2 dark. 1 light 1 dark

Nog net zichtbaar: 3 keer donker-licht, dan 2 donker

Only just visible: 3 times dark-light, followed by 2 dark.

Aan de rechterkant een stukje, waarin verticale en horizontale strepen in een bepaald ritme werden afgewisseld. Nog steeds in linnenbinding. Maar dan gaan we over naar de keper.
De donkere draden zitten op schacht 1 en 3, de lichte op 2 en 4.

- 2/2 keper: schacht 12 omhoog: donker inslaan, 23: licht, 34: donker, 41: licht
- 2/2 keper: als hierboven, maar de derde en vierde inslag omwisselen, dus 34 licht, 41 donker
- 2/2 keper: als hierboven, maar nu de eerste en tweede inslag donker, derde en vierde licht.

On the right a small piece, where vertical and horizontal stripes were woven in a certain ritm. This was still plain weave, but then I changed to twill. Dark ends are on shaft 1 and 3, light ends on 2 and 4.

- 2/2 twill: raise 12: dark weft, 23: light, 34: dark, 41: light
- 2/2 twill: same as above, but now 34 is light, 41 is dark
- 2/2 twill: same as above, but 12 and 23 are dark, 34 and 41 are light.

Hier begon voor mij de echte pret: panama! Trapper 2 en 4 (schachten 23 en 41) werden alleen gebruikt, maar dan wel steeds tweemaal. Rechts is 6 maal een donkere draad ingeslagen (dus: schacht 23-23-41-41-23-23) gevolgd door twee lichte inslagen op 41. De andere stukken zijn hier ook in panama geweven, met soms twee verschillende kleuren in dezelfde sprong.

Here the real fun began for me: basket weave! Only treadle 2 and 4 were used (shafts 23 and 41) but these twice all the time. On the right: 6 dark wefts (so: 23-23-41-41-23-23) were followed by two wefts on 41. The other pieces are also in basket weave, with sometimes two colours woven in the same weftopening (?).In dit laatste deel speelde ik nog wat verder en voegde linnenbindinginslagen toe aan de keperinslagen. Vraag me niet precies wat ik hier gedaan heb, behalve spelen dan!

In this last part I played on, adding tabby to the twill. Don't ask me what I did exactly, apart from having fun!

Alles bij elkaar had ik 23 variaties in mijn lap en als de schering langer was geweest was er meer mogelijk geweest. Maar toen had ik er ook wel weer genoeg van en herhaling lag op de loer!

Alltogether there were 23 variations in my piece and if the warp had been longer I could have woven more. But by then I'd had enough and repetiton was getting nearer!

Van mijn kantkloswerk zijn alle foto's helaas mislukt. Volgende keer meer daarover.

All photos of my lace went wrong. Sorry! Next time more about that.

Breien, klossen, weven, en zo meer...

Eigenlijk heb ik geen tijd om te schrijven: het eten moet klaargemaakt worden en vanavond moeten we op tijd in de schouwburg zijn: Dante's Divina Commedia, door het Noord Nederlands Toneel. Ik ben benieuwd wat ze ervan gemaakt hebben. Meestal zijn hun voorstellingen nogal verrassend.

Actually there is no time to write: dinner has to be prepared and this evening we have to be in the theatre in time for Dante's Divina Commedia, by one of the acting groups we like. Their performances are always exciting somehow and we're curious to see what they did with this play.

Maar anders duurt het weer te lang voor er geblogd wordt, dus een klein bericht is op zijn plaats. Zonder foto's dit keer, die komen later wel.
Waar ben ik zoal mee bezig?
Breien: de tweede sok van het tweede septemberpaar voor de SKA-groep. Ontworpen door Wendy Johnson. De gele sokken van de mystery zijn al lang af en wachten op de camera.
Voor oktober stond er o.a. een 'holiday sock' op het programma, dus zo'n grote sok, die je met kerst aan de wand hangt (of aan de schoorsteen, als je die nog hebt, en waar eventueel cadeautjes in kunnen. Nu had ik daarvan net een leuk patroon gezien, dus: opzetten, met twee draden wol en naalden van 5 mm. Schiet op, hoewel: het begint al met heel veel kabeltjes!
Mijn trui is bijna af, er moet alleen nog een afwerking aan de hals gebreid worden.

If I don't write now, however, it may be a while before I blog again, so a short message is asked for. Without any photos this time, they'll have to come later.
What keeps me busy at the moment?
Knitting: the second sock of the Septemberchallenge of SKA. Designed by Wendy Johnson. I finished the yellow mysterysocks a long time ago already, and they're waiting for the camera. For October 'holiday socks' were asked for, and I happenend to have seen a nice pattern for one of those, so with thick wool and 5 mm needles I cast on. Knits up quickly, but there are many cables in the first part already!
The sweater I was knitting is nearly finished, just the last part, around the neck has to be done yet.

Weven: de schijnpatronen lap is af, gewassen en geperst. Het was leuk experimenteren met de twee kleuren. De lap zelf is aan de stugge kant geworden. Ik ben niet zo'n liefhebber van het weven met wol. Ik zal nog wat meer moeten experimenteren!

Weaving: I finished my colour-and-weave project. Experimenting with the two colours was fun. It has become a bit stiff, though. I don't really like weaving with (handspun) wool so much. I'll have to experiment some more!

Kantklossen: Het klosseizoen is weer begonnen. Ik ben gestart met een cursus Milanees, een kantsoort waarbij de spelden alleen aan de zijkant geplaatst worden. Dat moet even wennen. Eigenlijk moet hiervoor katoen gebruikt worden. Dat heb ik ook even geprobeerd, maar ik vind het resultaat met linnen mooier en dus gebruik ik de klos met linnen 110 die ik nog had liggen uit een ver verleden.

Bobbin lace: the lace making season has begun as well. I started taking lessons on Milanese lace, a technique where the pins are only put at the sides of the lace. That takes some getting used to. Actually cotton has to be used, and I did try, but I like the result in linen much better and so I use a bobbin with 110 linen which was lying around in my stash from a distant past.

Spinnen: De grote bol met blauw merino lont is nog steeds niet af. Er staan nu twee volle klossen klaar om getwijnd te worden. En het spinnen van de enkele draad was al zo saai. Maar ik wil het garen gaan gebruiken om mee te weven, dus ik moet nog even doorgaan!
Er ligt ook nog een klos paarse Clun Forest, die getwijnd moet worden.

Spinning: The big ball of blue merino roving hasn't been spun yet. Two full bobbins are waiting to be plied now. And spinning the singles was already so boring! But as I want to use the yarn for weaving I have to carry on a bit still.
A bobbin full of purple Clun Forest is waiting to be plied as well.

Tijd om eten te koken!

Time to cook dinner!

Nog even dan...

De moet-werkjes hebben we even gehad, hoop ik, en nu storten we ons weer op de mag-werkjes. Daarom had ik ook besloten, om niet meer over onze Scandinaviëreis te schrijven. Het is al weer zo lang geleden en het is leuker, om hier de dagelijkse productie van textiele zaken te beschrijven.
Goede voornemens zijn er echter om onmiddellijk vanaf te stappen. In het afgelopen weekend sprak ik verrassend veel lezers van mijn blog (hallo allemaal!) en ik beloofde een paar keer nog wat foto's te plaatsen van een prachtige weeftentoonstelling die we in Finland zagen.

It looks like I've had most of the 'must-do-jobs' and now I can move on to the may-do ones, I hope. Therefore I had decided not to write about our Scandinavia trip here any more. It is such a long time ago already and it seems more fun to write about the daily textile production. Good intentions are there, however, to forget about at once. In the past weekend I spoke to many readers of this blog (surprising: so many. Hello everybody!) and a few times I promised to show a few pictures of a splendid weaving exhibition we saw in Finland.

Hier de poster met de deelnemers. Klikken op de foto om hem groter te maken en de namen te kunnen lezen.

Here's the picture of the poster with the participants. Click on the picture to make it bigger.

Nederlandse lezers, die ook Handwerken zonder Grenzen lezen, kunnen hierbij een naam herkennen: over haar staat een stuk in het nieuwste nummer. Het is Aino Kajaniemi.
Al vaak heb ik verteld hoe verrukt ik was over haar werk en het deed me plezier nu dit artikel in HzG te zien. Reden te meer om er ook hier over te schrijven.

Dutch readers who read the magazine 'Handwerken zonder Grenzen' (Crafts without frontiers?) will recognise one of the names of the participants, because in the latest issue is an article about her: Aino Kajaniemi. Many times already I told people how beautiful I thought her work is. More reason to write about it here.

De wandkleedjes zijn maar klein: zo'n 30x40 centimeter en schijnbaar eenvoudig. Maar de uitdrukkingskracht is geweldig.

The rugs are only small: about 30x40 centimeters and they look quite simple. But they were splendidly expressive.

De tentoonstelling was in een verzameling kleine stalletjes bij een oude boerderij. Iedere deelnemer had zo'n stalletje om haar werk te tonen. Het kwam prachtig uit tegen de oude houten wanden. Hier een hele wand van Kajaniemi.

The exhibition was in a series of what looked like old horse stables. Each participant had one of the small stables to show her work. It looked nice against the old wooden walls. Here one of the walls with work of Kajaniemi.

In het hoofdgebouw bij deze tentoonstelling was ook een soort bibliotheek. Een van de eerste boeken die ik daar zag, was Dik Trom! In het Nederlands! Daarom heb ik dit wandkleedje gekozen, van twee kinderen, achterstevoren op twee rendieren.

In the main building with this exhibition was a kind of library and surprisingly one of the first books I saw there was a well-known Dutch book, called Dik Trom, about a boy who used to ride a horse backwards. Therefore I chose this rug of two children on their reindeers.

En nog een wand.

And another wall.

In een van de andere ruimtes kon ik de 'collapse weaves' erg waarderen. Dit zijn weefsels, die vlak geweven worden, maar op een zodanige manier, dat plooien ontstaan wanneer het werk natgemaakt wordt. Dit komt, doordat draden verschillend krimpen of verschillend getwijnd zijn. Al lang ben ik van plan me daar in te verdiepen.

In one of the other rooms I admired the 'collapse weaves'. These are flat-woven weaves, that form pleats when they are washed. The reason is, that yarns shrink in a different way are are twisted/twined in a different way. For quite some time now, I want to try this out.

Op de detailfoto is te zien, hoe ruim er geweven is. Dat is nodig, om de draden ruimte te geven om te plooien en om een soepele stof te krijgen.

In the last picture you can see, how much space the yarns have. That is necessary in this technique to give them space to form the pleats and to get a drapable material.

Tenslotte nog een foto van een paar spinnrokken. In Nederland had ik die nog niet eerder gezien, maar de bedoeling is, dat de spinster erop zit en de zaak zo rechtop houdt. Ze spint dan met een tol.

Finally a picture of three curved distaffs, which I hadn't seen before. The spinster sits on it to keep it upright while she spins on a spindle.

Östersund

Op de school van Pepijn (middelste kleinzoon) hebben ze 'moet-werkjes' en 'mag-werkjes'. Voor mijn gevoel hebben in mijn bestaan op het ogenblik de 'moet-werkjes de overhand. Maar ik heb besloten, dat ook mijn blog, met daarin een vervolg van ons reisverslag, nu intussen zelf een 'moetwerk' is geworden. Ik zal me beperken tot de textiele wederwaardigheden, maar ook dat is nog veel!

At Pepijn's school (GS2) they know 'must-do-jobs' and 'may-do-jobs'. I have the feeling that the 'must-do-jobs' are dominant in my life nowadays. But I have decided, that my blog, with a continuation of our travel journal has become a 'must-do-job'. I'll just write about the textile things now, but even that is quite a bit!

We kampeerden in Östersund op de meest vreselijke camping van onze reis. Het terrein was zo scheef, dat een touwladder nodig was, om de caravan te verlaten. Toch gelukkig, dat we dat wel deden, want daar was het Jämtlands läns museum.
In het museum veel over textiel, maar het hoogtepunt waren toch wel de Överhogdal weefsels. Het waren smalle weefsels, uit de vikingtijd, dus 1000 jaar oud! Het moeten de oudste decoratieve weefsels zijn die nog bestaan.

We camped in Östersund at the most horrible campsite we had during our journey. The place was so steep, that we needed a tow ladder to get in and out of the caravan. Yet I was happy we did get out, because there was the Jämtlands läns museum.
In the museum much about textiles, but the highlight for me were the Överhogdal weaves. They were narrow woven strips, from the Viking period, so 1000 years old, and thus they are some of the oldest decorative textiles one can still see in our times.

De weefsels waren bijzonder goed bewaard gebleven. Vooral wanneer je hoort, hoe dat 'bewaren' gebeurd was: de weefsels waren gevonden in een schuurtje bij een dorpskerk. Bij de restauratie van de kerk waren ze gevonden in een kist met aanmaakhout. Dat was eruit gehaald, de stof was naar het schuurtje gebracht, op een stukje na, dat de dochter van de koster meenam omdat ze het mooi vond. Ze gebruikte het als poppendekentje. Een ander stuk kwam terecht onder de preekstoeltrap.
De stroken waren voor het grootste deel aan elkaar genaaid en vormden zo een bredere lap. Het garen, waarmee dat gebeurd was, is gedateerd in de 14e eeuw. Koolstofonderzoek heeft uitgewezen dat de rest gemaakt is ergens tussen de jaren 800 en 1100.

The weaves were still beautiful. Especially when one hears how they had been 'kept': the weaves had been found in a shed near a village church. When the church was restored, they were found at the bottom of a kindling box. That was cleaned out, the bundle at the bottom was thrown in the shed, with other rubbish. One piece was a bit loose and the verger's 6-year-old daughter took it home and used it as a blankelt for het dolls. Another piece had fallen under the pulpitstairs.
The strips had been sewn together and so made a wider piece of cloth. The yarn used for that has been dated from the 14th century. Carbon 14 dating tests have shown, that the weaves were produced between 800 and 1100 AD.

De afbeeldingen vormen een soort stripverhaal. De betekenis ervan is niet duidelijk.
Het grondweefsel is geweven van linnen, de patrooninslagen zijn van wol, geverfd met meekrap (rood), wouw (geel) en wede (blauw).
De weeftechniek die gebruikt is was hier soumak: de patroondraad ging over 9 scheringdraden, dan terug onder 3. In de volgende patrooninslag ging de patroondraad onder de drie scheringdraden die de eerste keer overgeslagen waren. Tussen de patrooninslagen kwam een inslag in linnenbinding met linnen. Zo ontstond een heel stevig weefsel.
The pictures form a story, but it is not clear, what the exact meaning is.
The groundweave used is woven in linen, the pattern is wool, dyed with madder (red), woad (blue) and weld (yellow).
The technique used is soumak here: the pattern thread goes over 9 warp ends and goes back under three. In the next pattern shot the thread would go under the three ends that weren't used in shot 1. Between the patternshots a linen shot was woven in linen. In that way a very strong weave was made.

Er werd ook een dubbelweefsel getoond, waarschijnlijk uit dezelfde periode, maar de informatie hierover was geringer.

There was also a double weave on show, probably from the same period, but there was less info on that.

Nu nog enkele andere foto's uit het museum.

Now a few more pictures from the museum. Spintollen en een weefraam

Spindles and a weaving frame

Spinnewielen en wat materiaal, met alweer een spintol. Aan de muur een schapenschaar.
Spinning wheels and some material, with another spindle. Sheers to sheer the sheep on the wall.

Materialen die gebruikt werden: wol, linnen, hennep

Materials that were used: wool, linen, hemp

en (paarden?)haar om de sokken te versterken

and (horse?)hair to make the socks stronger

Hoeden en tassen

Hats and bags

Weeframen...

Weaving frames...

...om de linten aan de schorten te weven

... to weave the ribbons on the aprons

En tenslotte nog een foto van het wandkleed in de plaatselijke kerk.

And finally a picture of the wall hanging in the local church.

Dat doe je toch niet (meer)!

Vorige week zaterdag zat ik in de trein. Achter me waren twee dames met elkaar in gesprek op een zo luide toon, dat je wel moest meeluisteren. Toen hoorde ik dit:
'Mijn dochter wil sokken breien. Dat doe je toch niet meer?'

Een lange (zeker een halve minuut) stilte, veelbetekenend. Gevolgd door een vernietigend:
'Mijn moeder breide sokken!'

Last Saturday I was travelling by train. Behind me two ladies were having a conversation, so loud that I had to hear what they said What I heard was:
'My daughter wants to knit socks. You don't do that nowadays, do you?'
A long silence followed (at least half a minute), meaningful. Followed by the final shot:
'My mother knit socks!'

Op Ravelry, internetsite waar breiers, hakers en textielliefhebbers in het algemeen, elkaar ontmoeten, startte deze week het derde seizoen van de groep SKA (Sock Knitters Anonimous). Deze groep breit iedere maand een paar sokken waarvoor een aantal opdrachten wordt gegeven, waaraan iedereen zich moet houden. Dat kan zijn een ontwerper, een bepaalde techniek, enz. In de oneven maanden is er ook altijd een Mysterysock: het patroon wordt in vier delen gesplitst en in vier opeenvolgende weken gepubliceerd. Je weet dus niet, hoe de sokken eruit gaan zien. Deze sokken bevatten meestal een of meer moeilijkheden, technieken enz, en ze worden ontworpen door bekende ontwerpers. Dit jaar is de lijst van ontwerpers indrukwekkend en ik kon de verleiding dan ook niet weerstaan om (weer) mee te doen. Met mij deden meer dan 8000 (!) leden van de groep dat. Niet te geloven. Zoiets doe je toch niet meer? Ik zou kunnen toevoegen: 'Mijn grootmoeder breide sokken!'

On Ravelry, internetcommunity for knitters, crocheters and in general textile lovers, this week was the start of the third season for the group Sock Knitters Anonimous (SKA) Every month this group knits one or more pairs of socks together and for that they get a few assignments: you have to use a special technique, a pattern of a certain designer, etc. In the odd months there is always a Mysterysock: the pattern is split up in four parts and published in four successive weeks. These socks always have one or more challenging difficulties, techniques etc. and they are designed by well known designers. This year the list of designers is impressive and so I couldn't resist the temptation to take part (again) With me over 8000 (!) members of the group did the same. Hard to be believed. You don't do that nowadays, do you? I could add: 'My grandmother knit socks!'

De techniek van deze maand is eigenlijk geen techniek maar een kleur: geel. Inderdaad: het moet altijd iets uitdagends zijn! Ontwerpster is Nancy Bush. Hier is het begin van mijn mysterieuze sokken:

The technique of this month is actually not really a technique but a colour: yellow. Yes, indeed, it has to be something challenging! Designer is Nancy Bush. Here the start (first clue) of my mysterious sock of September:

Omdat het breien van deze eerste aanwijzing nogal snel ging, begon ik in een vlaag van opzetteritis aan een tweede paar, want in spetember mogen ook sokken gebreid worden van ontwerpster Wendy Johnson. Ik koos voor haar Catnip sokken.

Because knitting the first clue was quite fast, I started a second pair of socks, having a bad attack of cast-onitis (or whatever name you might give this). In September the designer of the month is Wendy Johnson and I chose her Catnip socks.Voor beide sokken gebruikte ik Trekking Pro Natura garen, van 75% scheerwol en 25% bamboe.

For both socks I used Trekking Pro Natura yarn, 75% pure wool and 25% bamboo.