Wat is dat?

What is that?

Het is een vliegende schotel.

It's a flying saucer

Bekijk hem maar eens van dichtbij: het is er echt een, en niet een van de vele ufo's die in mijn huis rondzweven (voor de Nederlandse lezers: ufo's zijn UnFinished Objects, oftewel onafgemaakte werkstukken)

Have a look at it: it really is a real one, and not one of the many ufos flying around in my house.
(as in unfinished objects)


Maar deze wolplakkaten heten echt zo. Ik kocht deze bij de Afstap in Amsterdam. Twee draden zijn tegelijk geverfd en op een kokertje gewonden, daarna voorzien van twee kartonnen zijstukken. Ik haalde er een van die twee zijstukken af, wat niet zo'n goed idee was, want toen ging het afwinden wat moeilijker.
Met een breinaald door de kern en een touwtje om de breinaald op te hangen, konden beide draden afgewikkeld worden, zonder in de war te raken en omgevormd worden tot twee keurige bolletjes.

It really is the name for these wool cakes. This one I bought at De Afstap, yarn shop in Amsterdam. Two ends of yarn have been dyed and wound together. In the middle is a plastic tube, through which you put a knitting needle and with a piece of string you can hang it up, so that you can unwind both ends without making too much of a mess. On the sides are cardboard circles. One of them I took off, because I wanted to read the text on the inside, but that wasn't a good idea: on that side the threads kept falling aff. But in the end I had two neat balls.

Zoals hier.


Like here 

Natuurlijk moest toen gelijk een nieuw paar sokken opgezet worden, hoezeer ik ook van plan was eerst alles af te maken, waarmee ik bezig was. Maar ja... Dan lagen er weer twee mooi opgewonden bolletjes te wachten...

Of course a new pair of socks had to be started, although I had the intention to finish a few (many) projects first. But well... Then two nicely wound balls would be waiting...

Tot mijn vebazing verschenen er spiralen in mijn boord. Van het patroon is niet al te veel te zien, want het garen is toch bonter dan ik verwachtte. Toch ga ik hiermee door, want het effect bevalt me wel.

Het patroon is de Hühnerleiter (kippentrapje) die je hier kunt vinden. 

I was surprised to see the spirals in my cuff appearing. You don't see much of the pattern because the yarn is a bit more colourful than I expected. Yet I'll knit on, because I rather like the result as it is.

The pattern is Hühnerleiter (chickenstairs) which you can find here.

SPF vordert gestaag. Er staan hier, halverwege de derde aanwijzing, al meer dan 300 steken op de pen, dus even heen en weer breien duurt een tijdje. De vele nupps en kraaltjes (nog niet zoveel) maken niet, dat her sneller gaat. Het lijkt wel kant. Klik op de foto voor meer detail, zoals kraaltjes. Ja: dan kan je ze echt zien!

SPF is getting on nicely. Here, half way knitting the third clue, there are over 300 stitches on the needle already, so knitting a row and back takes a while. The many nupps and beads (not yet so many) don't help to speed up things. It resembles bobbin lace. Click on the picture to see more detail, like beads. Yes: you can really see them then!

Een van mijn spinvriendinnen belde me. Haar kleindochter moest voor de opleiding die ze volgt een studie maken van kantklossen, maar ik was de enige in haar kennissenkring, die daar iets meer van zou weten. Ze moest ook zelf een stukje kant geproduceerd hebben. Of ik haar dat kon laten zien en laten doen? Ze had daar wel een hele middag de tijd voor.

Dus op een maandagmiddag verschenen kleindochten en haar vriendin/klasgenoot. Ze keken naar mijn kantjes en maakten zelf een klein stukje in linnenslag.

Daarna hadden ze heel veel bewondering voor kantklossters.

Hun vraag aan mij (herhaaldelijk): Vindt u dit nu echt ontspannend?

Ja. Dat vind ik. Meestal.

One of my spinfriends rang me. Her granddaughter had to study bobbin lace for her school, but I was the only person she could think of, who would know anything about that. Granddaught would have to produce a little piece of lace herself, too. Could I show her and teach her? She had a whole afternoon to do that.

So one Mondayafternoon granddaughter and her friend/classmate came over. They had a look at my laces and made a tiny piece in linen stitch.

After that they were full of admiration for lacemakers.

They kept asking me: Do you really think this is a relaxing activity?

Yes. I do. Most of the time.

Aan de kant

Het eerste werkstuk van 2012 is af. De wanten, die ik begin vorig jaar opzette, zijn af. Ze zijn heerlijk warm en passen prima.

The first project of 2012 is done. I finished the mittens I started early last year. They are very warm and are a perfect fit. 

 Voor- oftewel bovenkant

Front or - if you wish - upper side

De andere kant.

The other side.


Ik vind het eigenlijk wel heel leuk, dat beide wanten zo verschillend zijn geworden.

Actually I rather like it, that both mitts have come out so differently.


De wanten zijn gebreid volgens Drops patroon DE-010


The mitts were knit after Drops pattern DE-010

Voor het winterproject van Bad Cat, Sugar Plum Fairy (SPF), is het proeflapje af. Hier na het opspannen gefotografeerd.

The swatch for Bad Cat's winter project, Sugar Plum Fairy (SPF) is done. Here it is. The picture was taken after blocking.  

 Hier een close up, waarop de kraaltjes wel te zien zijn.

Here a close up picture, on which you can see the beads.

Ineke vroeg, hoe het met de Vlaanderse kant gaat. Op deze niet al te scherpe foto (de camera stelt scherp op de speldekoppen) staat het proefje met grote sneeuwvlokken. Tja, als je sneeuwvlokken wilt zien in onze winter, moet het maar van de kant komen...

Ineke asked, how my Flanders lace was getting on. On this picture - not too sharp, because the camera focuses on the heads of the pins - is my practice piece with big snowflakes. Well: if one would like to see snowflakes in our winter this year, one has to make them in lace I think...


Het proeflapje is trouwens ook al af en deze week heb ik 136 klosjes opgewonden voor een bladwijzer in Vlaanderse kant, vol met sneeuwvlokken. Ik blijf dus in winterse sferen.

By the way: I finished this swatch and this week I've been winding 136 bobbins for a bookmark in Flanders lace, full of snowflakes. So I remain in a wintery mood.


Mijn textiele bezigheden hebben trouwens nogal veel concurrentie, de laatste tijd. Marja was zo lief om mijn breimachine te verkopen (ik deed er nooit meer wat mee en heb het eigenlijk nooit leuk gevonden) en van een deel van het geld kocht ik bij Amazon een kindle ereader. Nu lees ik daarop het ene digitale boek na het andere, maar ook lees ik plotseling veel meer op de iPad en op de Sony ereader die ik al geruime tijd had.
Via Ravelry (ja, die brei-site!) vond ik GoodReads, een boekensite, of liever een boeken sociaal netwerk, die ook nogal verslavend werkt. Je kunt al je gelezen, nog te lezen of aan het lezen boeken erop bijhouden, zien, wat je vrienden lezen en was ze van hun boeken vinden en lid worden van groepen over allerlei genres.
Het kost zeeën van tijd, maar is heel leuk!

My textile activities have quite a lot of competition lately, though. My friend marja was so kind to sell my knitting machine for me (I never used it any more and actually never liked it very much) and part of the money I spent on an Amazon kindle ereader. Now I read one ebook after the other on it, but I also read much more often on my iPad and on the Sony reader Ive had for quite a while now. On Ravelry (yes, that knitting site!) I heard aboud the social network sit on books GoodReads, which is very addictive as well. One can put all one's read - to-read -reading now book on it, see what your friends are reading and how they like these books and join groups on many different kinds of books.
It takes far too much time but I love it!


Sinds kort heb ik ook een tijdschriften blog (weaverannie leest tijdschriften). Ik lees zoveel tijdschriften, vooral over textiel, geschiedenis, en nog zo het een en ander, dat ik voor mezelf wil bijhouden, wat er allemaal in staat. Deze week las ik Piecework, waarin een aankondiging stond van een tentoonstelling in het Lacis museum in Berkeley, Californie. Hun site is de moeite waard voor kantliefhebbers. De huidige tentoonstelling gaat over Estlands kantbreiwerk, eerdere tentoonstelling gaan o.a. ook over kloswerk. Veel foto's, te bekijken als diashow. Wie belangstelling heeft, kan verder op mijn andere blog kijken. Het is voorlopig alleen nog in het Nederlands.


Since a few weeks I also have a magazine blog. I read so many mags on textile crafts, history and a few more things, that I want to keep track of what is in them all. Mainly for myself, but if you wish you can have a look, too. It's called weaverannie leest tijdschriften, but for the moment it is in Dutch only. If you'd like a translation: let me know. This week I read Piecework, in which I saw an exhibition announced in the Lacis museum in Berkeley, California. Their site is really worth looking at for people who love lace. This exhibition is on knitted Estonian lace, earlier exhibitions are also on bobbin lace. Many photos, presented in slide shows. 

Nieuw begin, maar ook nog wat oude eindjes.

New beginnings, but also some old things finished.


Het nieuwe jaar is begonnen, met vooral veel wind en regen - dingen waar ik niet bepaald dol op ben en het is dan ook prettig om met mijn nieuwe ereader (een Kindle touch, van Amazon) op de bank te zitten en me te verdiepen in een van de vele ebooks, die daarop te krijgen of te koop zijn.Verslavend!
Of met een gewoon 'dode-boom-boek, zoals dat in de boekenclub op Ravelry genoemd wordt. Toch raak ik de laatste tijd echt verslingerd aan de ereader.

The New year has begun with especially much wind and rain, both things I don't really like and so it's nice to sit on the couch with my new ereader (a kindle touch of Amazon)  and to dive into one of the many ebooks one can get on it in a matter of second. Addictive!
Of course reading also works well with a normal DT or Dead tree book, as it is called in the Ravelry book club I'm a member of. But of late I'm really into reading ebooks.


Er zijn nogal wat mensen, die willen weten, hoe mijn bezoek bij de dokter is afgelopen, kort na kerst. Welnu, de schildklier moet er dus echt uit. Hij is enorm grootgegroeid en maakt, dat mijn luchtpijp een vreemde kronkel moet maken en zelfs een beetje ingedeukt is. Nog even, en ik kan helemaal geen adem meer halen, en dat is toch een vrij essentiele bezigheid in een mensenleven. Opereren dus. Maar er is een wachtlijst en het duurt zeker tot half februari, voor ik aan de beurt ben.

Many people want to know, how my visit to the doctor was. Well, my thyroid has to be taken out. It has grown so big, that my windpipe has to make a strange curve and even has a dent in it. In a while it may be impossible for me to breathe and that is a rather essential activity in a person's life. This means surgery. But there is a waiting list and it won't be my turn until mid February.


Dus ga ik verder met het afmaken van dingen, waaraan ik vorig jaar begonnen ben. Sommige een hele tijd geleden, andere zijn van korter terug.


So I am continuing finishing things I started last year - sometimes a long time ago, some things more recent.

De wokkelsjaal had ik al laten zien, maar hier is hij dan, gedragen door de nieuwe eigenaresse.

I already showed the corkscrew scarf, but here it is, worn by the new owner.

De kleuren van deze foto kloppen helemaal niet. Het garen voor deze sjaal is handgesponnen en geverfd met, voor wat een draad betreft, met walnotenbolsters en de andere, een wol/zijde mengsel, met paaseierenverf. Van beide had ik maar één bol, en wat doe je daar nu mee. Juist. Een sjaal breien. Deze is gemaakt in het streeppatroon, dat ook in mijn geliefde boek 'Knit one below' staat. Het patroon gaat over vier toeren en wordt met twee kleuren gebreid op twee naalden zonder knop of een rondbreinaald:
Toer1: 1 recht, 1 recht, maar een toer lager insteken (=k1b) Schuif het werk weer terug naar het begin van de naald
Toer 2: met de andere kleur: k1b, 1r. Omkeren.
Toer 3, met kleur 1: 1 av., 1 av, dieper ingestoken (p1b), schuif het werk terug naar het begin.
Toer 4, met kleur 2: p1b, 1 av. Omkeren.
Deze vier toeren afwisselen, en aan de zijkanten ribbels breien.

The colours of this photo aren't at all what the scarf looks like in real life. The yarn is handspun and dyed with for one yarn walnut shells and the other (a wool/silk mixture) with easter egg dye. I only had a small ball of each and what can one do with that? Exactly: knit a scarf. This one I made in the stripe pattern from my beloved book 'Knit one below'. The pattern takes four rows and is knit with two colours on straight needles or a circ.
Row 1, colour 1: k1 - k1b (knit one below, by stitching into the row below the stitch you are at)). Slide the work back to the beginning of the needle
Row 2, colour 2: k1b - k1. Turn
Row 3, colour 1: p1 - p1b (purl 1 below) Slide the work back to the beginning.
Row 4, colour 2: p1b - p1. Turn.
Alternate these 4 rows and knit 2 or 3 stitches on the selfedges in garter stitch.

Bij al mijn breiwerk was het er nooit van gekomen eens wanten te breien. Vorige winter vond ik, dat ik dat toch eens moest doen en Drops had een mooi patroon. Een bol Fabel (effen blauw) en een bol Delight (verlopende kleuren) moest genoeg zijn. Ook wilde ik weer eens Noors breien, want ook daarvan komt het vaak niet. Vol goede moed begon ik, maar gelijk viel de zomer in. In het vroege voorjaar was het zo warm, dat wanten breien nu niet mijn eerste prioriteit leek. Ze belandden in een doos, waar ik ze kort geleden weer uitviste. Nu zijn ze in vergevorderde staat: nog de punt van de een en een duim in allebei. De kleuren zijn wel kompleet verschillend geworden.

With all my knitting I never knit any mittens before. Last winter I thought I'd better change that and Drops had a nice pattern. One ball of Fabel (blue) and one of Delight (variegated) should be enough. I also wanted to knit Fair Isle for a change, because I don't do that very often, but like it. Enthusiastically I started, but so did the summer. Very early in spring it was hot here and knitting mittens wasn't my first priority then. The mittens landed into a box and only recently I fished them out. Now they're almost finished: only one point to go and the thumb on both. The colours of both mits are completely different.

Tenslotte is er het nieuwe kantproject van Bad Cat Andrea, de Sugar Plum Fairy. Als je op Andrea's site kijkt, begrijp je, dat ik dat niet wil missen! Ik kocht dus Drops Lace garen en kraaltjes...

Finally thre is the new lace project of Bad Cat Andrea, de Sugar Plum Fairy. If you have a look at Andrea's site, you'll understand I couldn't reist taking part in that again! So I bought some Drops Lace yarn and beads...

en begon mijn eerste staaltje te breien. Het is inmiddels al een beetje groter en we gaan zo weer even verder. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

and started knitting my first swatch. It has already grown a little since I took te picture, and after finishing this I'll knit on again for a while. No doubt: to be continued.

In de afmaakmood

Finishing mood


Zoals ik vorige keer al schreef, ben ik aan het afmaken van dingen en het verwerken van handgesponnen materialen. Daar ben ik de afgelopen dagen mee doorgegaan, en er was nu zoveel te tonen, dat ik nu toch echt even een blog moet schrijven.

As I wrote last time, I am busy finishing things and making things of the many handspun yarns that are lying about. I've gone on doing that the past few days and now there is so much to show, that I really must write a blog about it.

Mijn weefgetouw is weer leeg. Ik heb zo het een en ander uitgeprobeerd, een paar staaltjes zijn het resultaat, plus een placemat (rood, inslag van handgesponnen en -geverfde katoen) en een anderhalve meter lange loper, met een inslag van een draad bouclé katoen en een gladde katoen, beide wit. De linnenbinding tussen de patrooninslagen is een heel dun linnen, de schering is van cottolin, beide naturelkleurig. Het was erg leuk om te doen en ik ben eigenlijk nog niet helemaal uitgestudeerd op dit ontwerp. Waarschijnlijk zet ik nu dunne katoen op, met 16 draden/cm (nu had ik 8 dr/cm), en sla in met linnen of/en ook met dunne, gekleurde katoen. Het staaltje rechts op de foto toont de achterkant van het patroon van de loper.

My loom is empty again. I tried out a few things and ended up with a few samples, plus a placemat (red, weft is handspun handdyed cotton) and a runner, a meter and a half long (weft is one end cotton boucle and the other a plain cotton, both white) Tabby weft is a thin linen, warp is cottolin, both natural coloured. This was a fun project and actually I'd love to try out a few more things with this design. Probaly I'll make a thin cotton warp, 16 epi, (now I had 8 epi) and use a thin linen and/or thin cotton as weft. The sample on the right of the picture shows the back of the pattern in the runner.

Er liggen een heleboel bolletjes gesponnen merinowol en dus besloot ik nog een paar polswarmers te breien. Het is een leuk werkje voor tussendoor.

There are many small balls of handspun merino and so I decided to knit another pair of wristers, like I made a few weeks ago. It's a nice little project.

 Kristin Benecken van het Duitse Wollkistchen publiceerde deze maand een Adventskalendersjaal. Iedere dag een ajourpatroontje. Een paar jaar geleden spon ik een dunne alpaca, van een vacht, die ik had gekregen. Heel zwart. Heel lange vezel. Heel saai.
Daarom kaardde ik een deel met wit/grijs/zwarte merino (als van de wokkelsjaal en de eerste polswarmers) en een ander deel met paarse merino. Deze twee twijnde ik met elkaar. Ik vermoedde, dat het genoeg zou zijn voor deze sjaal en ook wel geschikt.
Niet dus.
Ik kon nauwelijks zien waar ik mee bezig was. Het ging nog een beetje, als je alles tegen het licht hield.

Kristin Benecken of the German site Wollkistchen published an Advent Calender scarf. A little lace pattern each day of December. A few years ago I span a thin alpaca, of a fleece I had been given. Very black. Very long fibers. Very boring.
Therefore I carded one part with the white/grey/black merino (which I also used for the first wristers and the corkscrew scarf) and another part with a purple merino. These two I plied together. I expected there would be enough for a scarf and that it would work well for this pattern.
It didn't. 
I could hardly see what I was doing. The pattern was just a little visible, when kept against the light.

 Na 19 dagen breien was de sjaal lang en de wol op. Hij ging in het sop, werd opgespannen en hé! Het viel mee! Plotseling verscheen het patroon! Hier de hele lengte, ongeveer 2.20 meter.

After knitting 19 days the scarf was long and all the yarn gone. Scarf went into the water and wow! It wasn't all that bad! Suddenly the pattern appeared! Here the full length, about 2.20 meters.

En een detail van het eerste deel.

And a detail of the first part.

 En nu ziet hij er zo uit, als hij voor het eerst mee naar buiten mag...

And this is what it looks like when it is allowed outside for the first time...

Al heel lang geleden (of zo lijkt het tenminste) begon ik aan een vestje, patroon van Drops.
Garen was alpaca/zijde, overgehouden van een eerder gebreide trui, aangevuld met wat Fabel, ook van Drops.
Ik was niet echt enthousiast, het was vrij saai breien. Het schoot dan ook niet echt op. Toen ik weer eens moest opruimen beneden, verdween het in een doos en kwam er even niet meer uit.

Quite some time ago I started knitting a little cardi, after a Drops pattern. Yarn was alpaca/silk, leftover of a sweater I'd knit and some Fabel. All Drops yarns.
I didn't like the project much, it was pretty boring. It didn't progress very quickly. When I had to make space in our liviongroom, it disapeared in a box and didn't come out for a while.

 Zo zag het er toen uit.

That's what it looked like then.

 Maar nu is het uit de doos gevist en af! Het was eigenlijk niet meer zoveel werk. Het in elkaar naaien duurde nog het langst, om maar te zwijgen van de duizend draadjes die ik moest wegstoppen.

But this week I fished it from the box where it had been hiding and now it's done! Sewing ittogether took longest, not to mention the thousand end I had to darn in.

De achterkant.


The back.

 Intussen is de wokkelsjaal ook klaar. Ook die werd langer dan twee meter, want de wol moest toch op, nietwaar?

In the mean time I finished knitting the corkscrew scarf. It also became longer than two meter, because I had to finish the wool, hadn't I?

Tenslotte wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties op mijn vorige blog. Zoals jullie zien, leid ik mezelf af met draadjes en vezeltjes en heb nog best veel plezier daarmee. Wat volgende week brengt kan ik toch niet beïnvloeden.


Finally I want to thank everyone for the nice reactions on last time's blog. As you can see, I cheer myself up with fiber and yarn and that still gives me fun. I can't influence what is going to happen next week and after that.

En natuurlijk wens ik iedereen heel gezellige en mooie, warme, gezonde feestdagen toe.


And of course I wish everone nice, merry, happy, warm, healthy holidays.

Bijna Kerst

Nearly Christmas

Op de kantklosschool maakten we kerstlaarsjes. Op de site van de school staat trouwens een heel leuk patroon, ontworpen door onze lerares Ans,  van een lantaarntje. Ga op de site naar 'gratis patroon en klik op het plaatje. Ooit wil ik het ook maken, maar of ik dat voor deze kerst afkrijg? Ik betwijfel het.

At lacemaking school we made Christmas boots. On the site of the school is a pattern of a sweet little lantern, designed by our teacher Ans. Go to the site, click on 'gratis patroon' and then click on the picture. 

 Er ligt weer veel handgesponnen wol te wachten, tot ik er iets van ga maken. Ook de zwart-witte merino, die ik vorig voorjaar getwijnd heb en waarvan ik toen foto's hier heb laten zien. Wat doe je met zo'n draad?
Je breit er polswarmers van, versierd met 200 kraaltjes per polswarmer. Het glinsterde wel mooi. Patroon van Elise Duvekot in het boek Knit one below. Een boek, dat ik toch erg de moeite waard en zeer inspirerend vind. De polswarmers waren een sintcadeautje voor dochter Annette. Wij doen niet aan kerstcadeaus.

A lot of handspun wool is waiting for me to make something of. So is the black and white merino I plied last spring and of which I showed pictures here. What to do with a yarn like that? You make wristers with them, adding 200 glass beads per wrister. Nice sparkle! The pattern is by Elise Duvekot in the book Knit one below. A book I like a lot and find very inspiring. The wristers were a present for DD Annette, at St. Nicolas, our gift giving event on December 5. We don't do presents for Christmas.

De bol wol was reusachtig. Na de polswarmers bleef veel over. Ik probeerde, hoe een 'wokkelsjaal' er uit zou zien met dit garen. Het beviel me wel, dus breide ik door. Niet op tijd voor de sint, dus misschien toch een cadeautje onder de kerstboom?

The ball of yarn was huge. After the wristers a lot remained. I tried what a 'corkscrew' scarf would look like in this yarn. I liked the result and knit on. Not in time for St. Nic., so perhaps there will be a present under the tree this year after all?

Polswarmers in bedrijf.

Wristers at work.

 De trui voor Judith was ook op tijd af. En hij paste! Zowel van achter...

Judith's sweater was done in time as well. And it fit! The backside as well as...

... van voren.
Het patroon kwam uit Verena, najaar 2011, het garen was van Lana Grossa, Cool Wool merino, naalden 4 mm. Voor dit patroon wel goed garen, maar niet een van mijn favoriete garens. Beetje glad. Beetje saai. Het patroon was nogal gecompliceerd en vergde wat oplettendheid bij breien en vooral ook bij in elkaar naaien. Het resultaat viel me niet tegen.


... the front.
The pattern was from Verena, Fall 2011, the yarn was Cool wool merino of lana grossa, needles 4 mm. The yarn was good enough for this pattern, but it isn't one of my favorite yarns. Very smooth. Pretty boring. The pattern was very complicated and needed some attention during knitting and especially while putting it together. The result wasn't too bad, I thought.


Het heeft lang geduurd voor ik weer eens in mijn blog schreef. Reden: ik zat niet lekker in mijn vel. Eigenlijk kan ik niet zeggen, dat dat vel nu beter past, maar ik vrolijk toch altijd wel op van dat schrijven.
Sinds september 2010 laat mijn gezondheid te wensen over en ik zie het ziekenhuis vaker van binnen dan me lief is. Ook dit jaar september moest ik op herhaling naar de specialist. Hij vond mijn schildklier te zeer opgezet en stuurde me door. Resultaat: meer afspraken en een MRI-scan, afgelopen dinsdag. Uitslag daarvan krijg ik op 29 december. Dat is om de kerstvrolijkheid wat te vergroten. Het wordt waarschijnlijk een operatie, waarbij de rechterhelft van de schildklier verwijderd wordt.

It's been quite some time since I wrote a blog. Reason: I wasn't not feeling very happy. Actually I can't say I feel better now, but writing a blog usually cheers me up.
Since September 2010 my health wasn't as good as I might have wished and I see the inside of the hospital more often than I would like. This year I had a repeat appointment with one of the specialists I'm seeing there. He thought my thyroid was swollen too much and sent me to one of his colleagues. Result: more appointments and last Tuesday I had to have an MRI-scan. On December 29 I'll hear the results of that. This is to make my Christmas merrier than ever. Probably it will mean surgery, where the right half of my thyroid will be taken out.


Als ik dus niet veel van me laat horen op deze plaats weet iedereen de reden.
Maar ik heb nog zo het een en ander onder handen en ook daarover moet bericht worden. Dus wie weet - er kan ook zomaar nog eens wat geschreven worden!

If you don't hear from me for a while you now know the reason.
But I'm working on a few projects yet and of course I have to write about these. So who knows: there may be a message one of these days again!

Jarig en op reis.

Blog-aniversary and visiting.


Het is nauwelijks voor te stellen, maar vandaag is het precies vier jaar geleden, dat ik begon met dit blog! Waar blijft de tijd? Hoewel: dat is eigenlijk waarover dit blog gaat. Toch?

It's hard to imagine, but today it's exactly four years ago, that I started writing this blog. Where have these years gone? Well, that's what I tell here, isn't it?


Deze week waren we weer eens in de Achterhoek, want dochter was jarig. Het was al een hele tijd geleden, dat we daar waren en we hadden dus een heleboel te zien.

This week we were visiting DD on her birthday. It was a long time since we were there, so we had lots to see.

We moesten de Lego bouwwerken bewonderen. Hier het politiebureau. Helaas is het alweer te klein en Sinterklaas is vriendelijk verzocht een maatje groter te brengen. Tja, al die misdaad: dan zijn er meer cellen nodig.

We had to admire the Lego buildings. Here the police station. I was sorry to hear it was too small already and Santa has been asked to bring a bigger one. Of course, with all the crime of these times, one needs more cells.

 Ook in het echt werd er flink gebouwd. Het huis is in de weken, dat we er niet waren behoorlijk gevorderd.

In real life building has gone on. In the weeks we weren't there, the house has progressed a lot.

 Gelukkig was de hoop zand er nog om in te spelen.

Fortunately the sandmountain was still there to play in.

Moeder en dochter keken toe en zagen dat het goed was...

Mother and daughter watched and saw all was well...


Thuis keken we weer tegen alle witte lappen aan, die ons uitzicht zullen vormen, de komende drie maanden.

Back at home we saw the white sheets again, which will be our view, the next few months.

Het begon op 9 november: het bollenveld tegenover ons liep vol mensen, die het witte spul uit begonnen te rollen.

It started on November 9: the tulipfield across the street was full of people who started unrolling the white stuff.

Wat nu: mooi, die bollenvelden...?! Dat mooie duurt maar twee weken hooguit (eerder twee dagen)

What do you mean: pretty, these bulbfiels...?! That's only for two weeks (or days, rather) 

Hier moeten we het de komende tijd mee doen.


This will be it, the coming weeks.

En nu de foto's

And now the photos...

Zondag blogde ik vanaf mijn iPad en dat ging wel goed, maar het is nog even wennen. Nu maar weer even achter de oude vertrouwde pc. En foto's genomen met de vertrouwde camera. Dat is geen garantie voor kwaliteit, want de eerste foto, van de trui-in-wording is bepaald niet scherp. Hij geeft wel een goede indruk van waar ik mee bezig ben, dus hij mag toch blijven.

Last Sunday I sent a blog from my iPad, and that worked well, although I have to get used to it. So now I'm back at my trusted pc, and took photos with my trusted camera. That doesn't garantee quality, though, for the first picture I took of my WIP-sweater is not very clear. It does give an impression of what I'm doing, so it can stay.

Ik had dus echt te weinig rood garen en was gister bij Wilbert in de winkel. Gelukkig had hij nog een bolletje. Rood is nogal populair, vooral nu de kerst nadert, and iedereen lijkt wel kerstballen te breien, die ontworpen zijn door twee Noorse mannen. Misschien verdwijnt de rest van de bol die ik nu kocht, ook wel in een bal.

I really had not enough of the red yarn, so yesterday I was in Wilbert's yarn shop. Fortunately he had a ball left, for red is a popular colour with Christmas approaching, and everybody seems to knit the christmas baubles, designed by two Norwegian chaps. Perhaps the rest of this ball I bought will disappear in a bauble.

De schuine biezen zijn af, ik ben begonnen aan de mouwen. Ook die zitten vol patroonsteken en zijn dus nogal bewerkelijk. Onder het breiwerk de afbeelding van de trui, zoals hij moet worden.

De red ribbons are done and I've started knitting the sleeves. They are full of patterning, too, and take some time and attention. Under the knitting a picture of the sweater as it will be (I hope)

Omdat ik toch in de winkel was, kocht ik ook een naaldenmetertje. Ik had er een paar, maar op onverklaarbare wijze zijn ze verdwenen. De losse KnitPicks naaldpunten, die verwisselbaar zijn, verliezen heel snel de aanduiding van de maat, die erop gedrukt pleegt te staan. Verwarrend. Dus dit apparaatje gekocht. Nu kon ik gelijk eens opmeten, of mijn naalden wel even dik waren. Wel volgens de knopjes aan het eind: 4 mm. Maar de onderste paste keurig in het 4 mm gaatje en de bovenste beslist niet!

Because I was in the shop I also bought a gauge. I used to have a few, but lost them somehow. On the exchangeable KnitPicks needlepoints the size is printed, but that soon disappears when you use them.  Confusing. So I bought this gadget. Now I could also see, if the needles I was using for the sweater were the same size. It said 4 mm on the ends of both, but the bottom one fit in the 4 mm hole without a problem, the top one certainly didn't!

Nog even een paar proefkantjes van de Vlaanderse kantlessen.

A few pictures of exercise pieces of the Franders lace lessons.

Dit kantje heet De Aap. Iemand een idee waarom? Het moet een heel oud patroon zijn.

This lace pattern is called The Monkey. Anybody an idea why? It is said to be a very old pattern.

 Eerder schreef ik over de carrier rods: een afvalproduct van de zijdeindustrie. Een paar ervan verfden we mee met de indigo. Thuis kookte ik ze op met wat soda en spoelde ze in azijn. Erg veel blauw bleef er niet over. Hier liggen ze te drogen. Nadat de 'lijm' eruit gewassen is, moeten ze met veel zorg behandeld worden, want de korte vezeltjes vallen snel uit elkaar.

I wrote about the carrier rods, a waste product of the silk industry. We dyed a few with indigo a few weeks ago. At home I boiled mine in a little soda, rinsed them with vinegar. Not much blue was left. Here they are drying. They have to be handled carefully after the 'glue' is washed out, because the short fibers fall apart easily.

Rechts het resultaat na het spinnen, getwijnd met indigo wol. Een ongewassen, ongeverfde ´rod´ ligt ernaast. Van 3 ´rods´kreeg ik 37 meter garen. Links een streng, die ik spon van vezels, die ik op de weefmarkt in Hoorn bij Bart en Francis kocht. Glad en glibberig, maar wel een mooi resultaat.

On the right the result after spinning, plied with indigo wool. An unwashed, undyed ´rod´ is next to it. 3 ´rods´ gave me 37 meters of yarn. On the left yarn I spun from fiber I bought from Bart and Francis at the weavers market in Hoorn this summer. It was very slippery and shiny, but the result is nice, I think.