December

Op de eerste december beginnen de adventskalender breiwerken. Sjaals in mijn geval. Ik begon er gelijk maar met twee, waar het schip zou stranden zou ik wel zien. De eerste was de sjaal van Wollkistchen, die kende ik al van twee voorgaande versies, de tweede was voor mij nieuw en was ontworpen door Unikatissima. De laatste had de naam 'Wintersweet' gekregen.
Voor de eerste (rechts) gebruikte ik een van de overgebleven cones uit mijn breimachinetijdperk (meestal niet mijn favoriete garens, maar anders blijven ze maar op de plank staan) voor de Wintersweet (links op de foto) koos ik mijn handgeverfde, handgesponnen Blue Faced Leicester.

On December 1 the advent calendar knits start on Ravelry. I decided to start two of them this year, and didn't care when I would finish them. The first shawl was a design of Wollkistchen, whose designs I'd knit two previous years as well, the second was Lace Wintersweet, designed by Unikatissima.
For the first shawl (on the right) I used one of the cones of yarn in my stash, left over from my machine knitting years - most of the time these are not my favorite yarns, but they have to be used for something or they'll be on that shelf forever), for the Wintersweet (left in the picture) I chose my handdyed, handspun BFL.

Meteen na de verjaardag van Emmeke begonnen de voorbereidingen voor het Sinterklaasfeest, dat bij ons gevierd zou worden. Bedden moesten neergezet en opgemaakt worden, cadeaus gemaakt en ingepakt. Annette en de familie zouden een paar dagen komen logeren, Florentijn en Caroline sliepen wel thuis met de kinderen, maar overdag waren ze hier. Heel gezellig.

Right after Emmeke's birsthday we had to start preparing for St. Nicholas, which would be celebrated here at our house. So beds had to be put in every room, for DD and her family would stay for a few nights. DS and his family slept at home and were here during the day. Great fun.

 Friso vond de blokken en bouwde grote kastelen.

Friso found the building blocks and made huge castles.

 Pepijn tekende met overgave

Pepijn drew with lots of energy

Emmeke tekende ook, en zoals gewoonlijk wilde ze al het getekende ook uitknippen.

Maar toen waren er cadeaus. Met rijm. Judith leest voor, alle anderen zijn vol aandacht.

Emmeke was drawing pictures as well, and as usual she wanted to cut out hers.

But then there were presents. With poems. Judith is reading hers and all the others are paying attention.

Weeft Weaverannie dan helemaal niet meer? Jawel hoor, maar er komt nooit veel van om erover te schrijven.Ik had bedacht, dat ik proefjes wilde weven in vlechtkeper, een techniek, die ik al lang wilde uitproberen. Hier staan ze op het getouw.

 Does Weaverannie do any weaving nowadays? Yes, she does, but hardly ever she writes about it. I wanted to weave a double 2-tie unit weave, because that technique had fascinated me for quite a long time. Here samples are being woven.

Van ieder proefje maakje ik een zakje

I sewed little bags of every sample

En wat maak je er dan van in december? Juist: kerstwensen. Hier de zakjes die ik naaide, gevuld met spinbare vezels als kerstwens voor mijn spingroep vriendinnen. Voor de kantklosvriendinnen werden de zakjes gevuld met noodrantsoenen in deze tijden van crisis: wal- en hazelnoten.

And what does one make of samples in December? Right the first time: Christmas wishes. Here the little bags a made, filled with spinnable fiber for my spingroup friends. For my lacemaking friend they were filled with hazel- and wallnuts.

De jeugd moest even uitrusten, onder de dekentjes van oma. Filmpje op tv.

Somed erst was needed. Granny's blankets came in useful!

En toen was het kerst. De familie kwam opnieuw naar ons toe. Genieten dus, hoewel enige voorbereiding nodig was. Voor het eten zorgde een cateraar. Niet verkeerd. En het smaakte perfect!

And then Christmas was already here. The whole family was here again. Great, but it needed some preparations. Fortunately a caterer made our meal. Nothing wrong with that. And it tasted perfect!

 De sjaals? Natuurlijk strandde het schip niet voortijdig. Ze waren allebei op kerstavond klaar, zoals dat hoort. Het opspannen moest wachten tot in 2014, maar ach, een kniesoor die daarop let Hier de Wintersweet

The advent calendar shawl? Of course I finished knitting them on Christmas Eve as I should. Blocking had to wait till 2014, but who cares? Here's the Wintersweet

 en hier de sjaal van het Wollkistchen.

and here's Wollkistchen's shawl

Zo. Nu kunnen we eindelijk met 2014 beginnen!

OK. Now we finally can start 2014.

Update

Het is al bijna twee maanden geleden dat ik schreef: het kwam er dus weer niet van! Nu kan ik wel zeggen, dat ik het goede voornemen heb gemaakt, om meer te gaan bloggen, maar ik ken mezelf zo langzamerhand en weet, dat er telkens redenen zijn, die maken dat het niet gebeurt. Nu maar eens snel beginnen met een verslag van de laatste weken van 2013. Niet alles en niet in een bericht, want het is eenvoudig teveel.

It's nearly two months ago that I last wrote here - I simply didn't get to write a blog. Now I can say that I have made the good intention to write more regularly, but knowing myself, that is not going to happen: too much always happens here, so that I don't get round to it. But let me srart telling you all now about the last weeks of 2013. Not everything and not in one message: there simply was too much.

Op de eerste dag van december is het altijd feest: Emmeke is jarig! Hier wachten de kaarsjes om uitgeblazen te worden en de taart om gegeten te worden.

On the first day in December there is always a birthday to celebrate: Emmeke's! Here the candles are waiting to be blown and the cake to be eaten.

Er waren genoeg vezels om te spinnen: op de markt in Doesburg kocht ik zijde in soorten: het turqoise/blauwe bolletje van Bart en Francis, geverfde zijden zakdoekjes van Viltatelier Vlinder en ongeverfde van De Spinners.

There were plenty of fibers to spin: I bought the blue/grey from Bart and Francis, the dyed silk hankies from Viltatelier Vlinder and the undyes ones from De Spinners when I was at the manifestation in Doesburg.

Maar eerst moest ik de Blue Faced Leicester opspinnen, die ik op de weversmarkt in Hoorn had gekocht. De dag erna gelijk geverfd, waarbij de kleuren prachtig gelukt waren naar mijn zin.

But first I had to finish spinning the Blue faced Leicester I had bought at the weavers market in Hoorn. The day after I bought it I dyed it in colours that pleased me a lot.

Op mijn Van der Heijde tolletje spon ik de prijs die ik won tijdens de Tour de Fleece op Ravelry. Heerlijke wol, mooie kleuren - wat wil een mens meer. Een genoegen om te doen.

On my Van der Heijde spindle I span the prize I won during the Tour de Fleece on Ravelry. Lovely wool, nice colours - what else can a spinner want? A pleasure to do.

 In de tussentijd toch maar begonnen aan een van de Vlinder zakdoekjes. Op de Bosworth tol.

In the mean time I started spinning one of the dyed Vlinder hankies. On the Bosworth spindle.

Het sokken breien moest natuurlijk doorgaan. Hier de Owlie sokken, met ingebreiede kraaltjes, die maken, dat er echte uilenoogjes te zien zijn.

Knitting socks has to go on as well: Here the Owlie socks. Beads are worked in to make real owl's eyes visible.

 Kanten kerstengelen - gemaakt op de kerstworkshop van de kantklosschool.

Lace angels, made at the Christmas workshop of our lace school.

Een kerstster mocht dit jaar ook in kant niet ontbreken.

A Christmas star had to be made as well this year.

 Toch nog even een andere mystery sock gemaakt, want de Action had zulke goedkope sokkenwol in de aanbieding: die kon toch niet blijven liggen daar (de Owlies waren van de andere helft van eht pakje wol met patroon en naalden)

Because one of the supermarkets had such cheap sock yarn on offer I couldn;t resist buying a few packets (four balls of 50 grams sock wool in two shades - the Owlie sock were from the second yarn in this packet - and a set of 5 needles with it) A mystery sock was made here.

Voor vandaag is het genoeg: Jacobus en zijn nieuwe vriendinnetje Vera zeggen: tot ziens! Hopelijk snel, want de decembermaand zat vol met activiteiten, die verslagen moeten worden!

Enough for today: Jacobus and his new friend very say ' See you soon!'. I hope it will be soon, for December was full of activities I have to show here!

Jarigen en weer wat handwerk

Birthdays and a little more crafting

Op 28 februari, net als ieder jaar, was het weer feest in de familie: onze kleinzonen Pepijn en Friso waren jarig. De een werd 8, de ander 4 jaar oud.

En als je vier wordt, heb je het heel druk met het bouwen van een Lego spoorbaan.

On February 28, like every year, we had a birthday party. Both our youngest grandsons Pepijn and Friso celebrated their birthday: the first was 8 and the second 4 years old. And when you are four, you are busy building your own Lego Railway.

Ook jarige broer Pepijn had het druk met zijn nieuwe Lego: onder het toeziend oog van jongere zus Emmeke en zijn opa bouwde hij aan zijn enorme nieuwe truck van Technisch Lego. Geweldig speelgoed.

Birthday-boy Pepijn was also busy, building his new Technic Lego truck, helped by his younger sister Emmeke and his grandfather. I love this Tehnic Lego.

 Mijn wingspan is af. Na anderhalf Zauberbolletje gebruikt te hebben vond ik de sjaal lang genoeg.

I finished my Wingspan. After using one and a half Zauberball I thought the scarf was long enough

Natuurlijk was ik niet gelijk van breiwerk verstoken, want al lang ben ik met tussenpozen bezig met het breien van een deken van handgesponnen garen. Vooral met koud weer is dat aangenaam werk, want dit is dan mijn uitzicht: de deken, liggend over mijn benen.

Of course I still had some knitting to do, because for quite a while now I'm working on a blanket in handspun wool. That's especially pleasant work when it is cold, because this is what I see when I'm working:the blanket, lying over my legs.

Hier een close up van het entrelac patroon, met verschillende kabels.

Here a close up of the entrelac pattern with different cables. 

Mijn kanten olifanten vorderen gestaag. Het maken van deze kantsoort kost veel tijd, maar is hoogst verslavend.

My lace elephants grow and grow. Making this type of lace takes a lot of time, but is highly addictive.

Op mijn spinnewiel: een mix van merino met zijde, gekocht bij De Spinners

On my spinning wheel a mix of merino/silk, bought at De Spinners

Tussendoor besloot ik ook nog 'even' een streng enkeldraads zijde te twijnen. Jaren geleden verfde ik cocons en spon de zijde daarna rechtstreeks uit die cocons. De bedoeling was het garen later te twijnen, met zichzelf, of met een andere draad. Het is er nooit van gekomen

In the mean time I decided to take an evening to ply the silk singles I had. Years ago I dyed cocoons and afterwards I span the silk straight from these cocoons. I meant to ply the skein later, on itself or on some other singles. It never happened.

Helaas: door het lange liggen, of door een andere onverklaarbare reden, brak het garen bijna onmiddellijk en het einde (begin?) was niet meer te vinden. Het resultaat was een heel grote streng heel dunne zijde, die heel erg in de war zat! Goede raad was duur, en de avond, die ik gereserveerd had voor het twijnen, bracht ik door met het voorzichtig ontwarren van de chaos. Later twijnde ik alles toch met redelijk succes. Het bleek bijna 500 meter garen op te leveren. Het warrige eendraads garen was dus ongeveer een kilometer geweest. Oef.

Unfortunately the yarn broke almost immediately. Because it had been lying there for so long, or for some other reason, I don't know, but I couldn't find the end (beginning?). The result was a very large skein of very thin silk yarn singles that was one kinky mess! What to do? I spent the evening I had planned to use for plying taking out all the knots etc. and wound balls of the silk. Later I did ply the yarn after all and ended up with almost 500 meters of plied yarn. So the messed up yarn had been nearly a kilometer! Oof!

Hier de zijde op de haspel. De euromunt dient om aan te geven hoe dun een draadje getwijnd garen wel was.

Here the skeined silk. The euro coin is meant to show how thin one end of the plied yarn was.

Tenslotte is hier de streng (nog voor het wassen). Toch een zeer bruikbaar draadje, gelukkig.

Finally a picture of the skein (before washing) Fortunately a very usable yarn.

Bijna Kerst

Nearly Christmas

Op de kantklosschool maakten we kerstlaarsjes. Op de site van de school staat trouwens een heel leuk patroon, ontworpen door onze lerares Ans,  van een lantaarntje. Ga op de site naar 'gratis patroon en klik op het plaatje. Ooit wil ik het ook maken, maar of ik dat voor deze kerst afkrijg? Ik betwijfel het.

At lacemaking school we made Christmas boots. On the site of the school is a pattern of a sweet little lantern, designed by our teacher Ans. Go to the site, click on 'gratis patroon' and then click on the picture. 

 Er ligt weer veel handgesponnen wol te wachten, tot ik er iets van ga maken. Ook de zwart-witte merino, die ik vorig voorjaar getwijnd heb en waarvan ik toen foto's hier heb laten zien. Wat doe je met zo'n draad?
Je breit er polswarmers van, versierd met 200 kraaltjes per polswarmer. Het glinsterde wel mooi. Patroon van Elise Duvekot in het boek Knit one below. Een boek, dat ik toch erg de moeite waard en zeer inspirerend vind. De polswarmers waren een sintcadeautje voor dochter Annette. Wij doen niet aan kerstcadeaus.

A lot of handspun wool is waiting for me to make something of. So is the black and white merino I plied last spring and of which I showed pictures here. What to do with a yarn like that? You make wristers with them, adding 200 glass beads per wrister. Nice sparkle! The pattern is by Elise Duvekot in the book Knit one below. A book I like a lot and find very inspiring. The wristers were a present for DD Annette, at St. Nicolas, our gift giving event on December 5. We don't do presents for Christmas.

De bol wol was reusachtig. Na de polswarmers bleef veel over. Ik probeerde, hoe een 'wokkelsjaal' er uit zou zien met dit garen. Het beviel me wel, dus breide ik door. Niet op tijd voor de sint, dus misschien toch een cadeautje onder de kerstboom?

The ball of yarn was huge. After the wristers a lot remained. I tried what a 'corkscrew' scarf would look like in this yarn. I liked the result and knit on. Not in time for St. Nic., so perhaps there will be a present under the tree this year after all?

Polswarmers in bedrijf.

Wristers at work.

 De trui voor Judith was ook op tijd af. En hij paste! Zowel van achter...

Judith's sweater was done in time as well. And it fit! The backside as well as...

... van voren.
Het patroon kwam uit Verena, najaar 2011, het garen was van Lana Grossa, Cool Wool merino, naalden 4 mm. Voor dit patroon wel goed garen, maar niet een van mijn favoriete garens. Beetje glad. Beetje saai. Het patroon was nogal gecompliceerd en vergde wat oplettendheid bij breien en vooral ook bij in elkaar naaien. Het resultaat viel me niet tegen.


... the front.
The pattern was from Verena, Fall 2011, the yarn was Cool wool merino of lana grossa, needles 4 mm. The yarn was good enough for this pattern, but it isn't one of my favorite yarns. Very smooth. Pretty boring. The pattern was very complicated and needed some attention during knitting and especially while putting it together. The result wasn't too bad, I thought.


Het heeft lang geduurd voor ik weer eens in mijn blog schreef. Reden: ik zat niet lekker in mijn vel. Eigenlijk kan ik niet zeggen, dat dat vel nu beter past, maar ik vrolijk toch altijd wel op van dat schrijven.
Sinds september 2010 laat mijn gezondheid te wensen over en ik zie het ziekenhuis vaker van binnen dan me lief is. Ook dit jaar september moest ik op herhaling naar de specialist. Hij vond mijn schildklier te zeer opgezet en stuurde me door. Resultaat: meer afspraken en een MRI-scan, afgelopen dinsdag. Uitslag daarvan krijg ik op 29 december. Dat is om de kerstvrolijkheid wat te vergroten. Het wordt waarschijnlijk een operatie, waarbij de rechterhelft van de schildklier verwijderd wordt.

It's been quite some time since I wrote a blog. Reason: I wasn't not feeling very happy. Actually I can't say I feel better now, but writing a blog usually cheers me up.
Since September 2010 my health wasn't as good as I might have wished and I see the inside of the hospital more often than I would like. This year I had a repeat appointment with one of the specialists I'm seeing there. He thought my thyroid was swollen too much and sent me to one of his colleagues. Result: more appointments and last Tuesday I had to have an MRI-scan. On December 29 I'll hear the results of that. This is to make my Christmas merrier than ever. Probably it will mean surgery, where the right half of my thyroid will be taken out.


Als ik dus niet veel van me laat horen op deze plaats weet iedereen de reden.
Maar ik heb nog zo het een en ander onder handen en ook daarover moet bericht worden. Dus wie weet - er kan ook zomaar nog eens wat geschreven worden!

If you don't hear from me for a while you now know the reason.
But I'm working on a few projects yet and of course I have to write about these. So who knows: there may be a message one of these days again!

Praten over weven

Talking about weaving


Eigenlijk houd ik er niet zo van om over weven te praten. Het is meer iets om te doen.
Er zijn teveel weefsters, die vaker praten over weven dan ook zelf daadwerkelijk achter het getouw te zitten. Daar word ik wat ongedurig van.
Maar als ik er niet over praat, dan is er geen blog, dus hier moet het dan maar even.

Actually I don't like it so much: talking about weaving. There are too many weavers who talk about weaving more often, than that they really are at the loom. It makes me a bit restless. 
But if I don't talk about it here, there is no blog, so for a change I have to talk about weaving.


De (klein)kinderen waren op bezoek. Pepijn had al snel zijn weefgetouwtje weer ontdekt en wilde weer aan de slag. Hij had ook gezien, dat het weefgetouw in de kamer veranderd was. Zijn vragen vlogen me om de oren: waarvoor dienden al die knopjes? Kon hij daar ook op weven? Ging dat hetzelfde als op het kleine getouwtje? We praatten dus over weven samen.

The (grand)children were visiting. Soon Pepijn had discovered the small loom with his weaving on it and he wanted to go on with his work. He'd also seen, that the loom in the livingroom had changed. His questions flew at me: what were all these pins for? Could he weave on that loom, too? Did it work in the same way as the small loom? 
So we talked about weaving together.

 Jasper keek ook even mee.

Jasper had a look, too

Even proberen of de benen al lang genoeg zijn (nee dus)

Trying if the legs are long enough already (they weren't)

Dit was het weefsel waarmee ik bezig was. Ach ja, je hebt op de Megado 32 schachten, dus je zet een overshot op met maar vier schachten. Moet kunnen.
Deze overshot ontwierp ik als 'namedraft'. Om het uit te proberen gebruikte ik even deze duidelijke contrastkleur - in het wit kon ik slecht zien of er fouten in het patroon zaten en of het patroon me zo beviel of veranderd moest worden. De inslagdraad is handgeverfde en - gesponnen katoen, de schering is naturelkleurige cottolin. De tekst die ik gebruikte voor de 'namedraft' zal ik later wel eens verklappen.

This was the weave I was working at. Well: one has 32 shafts on the Megado loom, so one weaves an overshot on only four. Nice.
This overshot I designed as a 'namedraft'. To try out the pattern I used a contrast colour - in white I couldn't see very well if there were any mistakes in the pattern and if it pleased me as it is here or had to be changed. The weft is handdyed and handspun cotton, the warp is natural coloured cottolin. I'll tell you what the text was I used for the 'namedraft. 

Toen ging het wel in het wit: mijn oorspronkelijke plan. Ieder patroonblok hier maar eenmaal getrapt, zodat het patroon er heel anders uitziet. Meer naar mijn zin.

Then I could go on in white, my original plan. Here I used every patternblock only once, so that the pattern looks completely different. It pleases me more.

Intussen speelden de andere kinderen met de iPad van oma. Buurmeisje Angela was ook gearriveerd, en Pepijn was in die iPad toch ook wel erg geìnteresseerd... Even kijken dus! Het praten over weven was (en is) dus weer even voorbij!

In the mean time the other children were playing with grandma's iPad. The girl from next door, Angela, had arrived, too and Pepijn was also very interested in that iPad... Just having a look! So talking about weaving was (and is) over again for the moment!


PS: Sinds vandaag heb ik een extra pagina bij dit blog. Daarop heb ik informatie geschreven over het kanten vestje van de vorige keer. Boven mijn profielfoto kan deze extra info en patronen pagina aangeklikt worden.

Since today I have an extra page on this blog. I've writeen some info on my lace vest on it. You can click on the extra info and pattern page, above my profile picture.

PS2: De sokken van de vorige keer hebben een goed tehuis gevonden. Ze hoeven dus niet gerecycleerd te worden!

Last blog's socks have found a new home and needn't be recycled!

Weversmarkt en oppassen.

Woensdag was het jaarlijkse feestje in Hoorn: de weversmarkt. Met enige zorg had iedereen geluisterd naar het weerbericht, want er werd veel regen verwacht. Gelukkig hadden de weermannen het verkeerd, want het weer was prachtig. Enig nadeel was wel, dat iedereen te warme kleding aanhad.

Last Wednesday was the day of the annual weaversmarket in Hoorn. Worrying a bit about the weather everyone had listened to the weatherforecast: lots of rain were expected. Fortunately all the weatherpeople were wrong: the weather was great! Only problem with that was, that everyone tended to wear clothes that were too hot.


Ik had mijn fototoestel thuis laten liggen. Jammer, want nu kan ik niets van de markt laten zien, maar wel prettig rondlopen, zonder de noodzaak alles te vereeuwigen. Ik had er ook vast geen tijd voor gehad, want wat waren er een bekenden en wat heb ik heerlijk staan kletsen met iedereen! Geweldig! De wandeling van het ene eind van de straat naar het andere en terug duurde meer dan een paar uur en toen had ik nog zo het een en ander overgeslagen. Maar ik was toen echt wel aan zitten toe: het was al heel lang geleden, dat ik zo lang achter elkaar op de been was geweest. Het terras van de Keizerskroon bracht uitkomst, met een heerlijk kopje koffie. Helaas was het nog te vroeg voor de Ravelry dames, die ook op dit terras hadden afgesproken. Ik zag wel een paar buttons in de verte, toen wij weer naar huis gingen.

I had forgotten my camera. Pity, because now I can't show anything of the market, but it was pleasant to walk around without the need to take pictures of everything. No doubt I'd hardly had time to do that, because there were so many people I knew and hadn't seen for ages and I've been talking to so many of them. Great! Walking from end of the (not such a long) street to the other and back took me far over two hours and then I hadn't stopped and looked at all the things there were to see. After that I was tired though: it was a long time ago I could walk around for so long. Coffee at the restaurant was nice. Unfortunately it was too early for the Dutch Ravelry members, who had planned to get together at this same restaurant. I did see a few Ravelry buttons from the distance, when we went home, though.


Ik heb natuurlijk ook wat gekocht, hoewel de dingen, die ik eigenlijk wilde hebben er niet waren. Die houd ik dus nog maar even te goed. Maar de grote zakken met vreemde vezels van 'de Belgische jongens' Bart en Francis, kon ik niet weerstaan en ook de zijden 'zakdoekjes' van Dineke (De Spinners) moesten mee naar huis. Leuk om te verven! Hieronder mijn schatten.

Of course I bought a few things, although the things I'd planned on buying weren't available. It's good to have some wishes remaining for later. But the big bags full of funky fibers of the 'Belgian boys' Bart and Francis were irresistable and the silk hankies Dineke (The Spinners) sold had to come home with me. Nice for dyeing soon. Here my treasures.

 Het was zo zonnig, dat ik nauwelijks kon zien, wat ik op de foto zette, dus erg goed is die niet. Het geeft wel een indruk, denk ik. Werk aan de winkel, of liever het spinnewiel. Eerst maar even de alpacavacht opspinnen. Nog veel te doen daarvan.

The sun was shining so brightly that I had trouble seeing what would be in the picture, so that's not very good. It does give an impression, I think. Lots of work for the spinningwheel! But let's finish spinning the alpacafleece first... Still much to go.

 Het breien aan de sjaal gaat verder. Nu het garen langzaam maar zeker donkerder wordt, zijn de kraaltjes beter te zien. Ik heb nu al drie aanwijzingen af. Komend weekend volgt de vierde.

Knitting the scarf goes on. Now that the yarn gets slowly darker, the beads are more visible. I've finished three clues now. next weekend the 4th will follow.

 Vorig weekend waren de jongste drie kleinkinderen hier voor een paar nachtjes. Ze waren hier nog nooit geweest zonder ouders, dus het was even afwachten hoe dat zou gaan. Waar kan een mens zich druk over maken: ze hadden geen tijd om er erg in te hebben, dat er een paar familieleden afwezig waren. Pepijn ging verder met zijn weefwerk, geholpen door oma.

Last weekend our youngest grandchildren were stayng here for a few nights. They'd never been here before without their parents, so we had to wait and see what would happen. Why worry? They didn't even have time to notice some relatives were absent. Pepijn carried on with his weaving, helped by gran.

Friso was uren zoet met zijn gereedschap. Vooral de schroevendraaier en het meetlint werden goed gebruikt.

Friso enjoyed playing with his tools. Especially the screwdriver and the measuring tape were well used.

's Middags kwam Jasper spelen. Pepijn en Emmeke blij: grote neef kon hun spelletje op de Nintendo DS vele levels verder spelen. Ademloos keken ze toe.

In the afternoon Jasper came to play. Pepijn and Emmeke were happy: big cousin could play and finish many levels on their Nintendo DS game. Breathless they watched.

Weefmannen

Weavemen

Blogger of Internet wilden me de vorige keer mijn verhaal niet laten afmaken: sterker nog, de helft van wat ik had geschreven was spoorloos verdwenen en ik moest het opnieuw schrijven. Daarna was mijn tijd op en daarom pas nu het vervolg dat ik beloofde.

Blogger or the Internet didn't let me finish my story last time. It was even worse: half of what I'd written had completely gone and I had to write it again. After that my time was up and that's why I'm posting the rest of the story now, as promised.

Op zondag was Pepijn nog verrukt over zijn weefwerk: 'Nu ben ik een weefman', verkondigde hij. Toen ik voorzichtig informeerde, of dat niet 'wever' moest zijn, kreeg ik een vernietigende blik: 'Nee, ik ben een weefman'. Ok: het zij zo...

On Sunday Pepijn was still very excited about his weaving. 'Now I'm a weaveman', he announced. When I carefully informed, if that shouldn't be 'weaver' he sent me a look, that said it all: 'No, I am a weaveman'. Ok: so be it...

Op dinsdag ging de telefoon: Jasper wilde graag komen spelen. Ik had hem al min of meer verwacht.
Hij was nog niet lang binnen, of het hoge woord kwam eruit: hij wilde graag 'hetzelfde doen, wat Pepijn zaterdag aan het doen was'. Juist ja.
Nieuwe schering gemaakt, en daar ging een nieuwe weefman van start.

On Tuesday the telephone rang: Jasper wanted to come and play. I had expected him more or less.
He hadn't been in for a long time, when he told, what was on his mind: he wanted to do the same thing Pepijn had been doing during the weekend. Of course...
A new warp was made, put on and a new weaveman could start.

Jasper is een jongen, die graag zeker wil weten, dat hij iets kan. Zo niet, dan begint hij er niet aan. Hij had goed gekeken: hij weefde, of hij nooit anders had gedaan. En zo netjes! En snel!

Jasper is a boy, who likes to be sure he can do something. If not, he won't start. He had looked very well, because he was weaving as if he'd never done anything else. And so perfect! And fast!

Binnen de kortste keren had hij een sjaal af. Hebben jullie ooit zulke mooie zelfkanten gezien, bij een eerste weefsel? Zulke regelmaat? Hij vond het zelf ook geweldig!

In no time he'd finished his scarf. Have you ever seen such beautiful selfedges in a first weft? Such regularity? He thought it was great himself, too!

Ik vroeg, voor welke knuffel het sjaaltje bedoeld was. Hij heeft er diverse en had er geen meegenomen. Het antwoord:
Ik ga een wedstrijd houden voor alle knuffels, en degene die wint, mag het sjaaltje hebben. Maar de pinguin mag niet meedoen, want dat is een winterdier en winterdieren hoeven geen sjaals.

Ach ja...

I asked which pet toy would get the scarf. He has several and didn't bring a special one. The answer:
I'm going to have a competition and the toy that wins will get the scarf. But the penguin can't take part, for that's a winter animal and winter animals don't need scarves.

O well...

Nieuwe wevers staan op!

Dit was een druk weekje. Vrijdagavond kregen we 8 logé's:
Dochter Annette en schoonzoon Taco,

Kleinste kleinzoon Friso, die we voor het eerst zagen lopen,  met zijn konijn:

This was a busy week: Last Friday we had 8 guests:
Daughter Annette and SIL Taco

Youngest grandson Friso, whom we saw walking for the first time, with his rabbit:

Kleinste kleindochter Emmeke, met Bella Beer:

Youngest granddauhter Emmeke, with Bella Bear:

Hier nog wat verstopt, maar ze was er echt:

Here she was a little hidden, but she really was there:

En ook kleinzoon Pepijn. de middelste van de kleinzonen, was er met zijn Knuf, de giraffe. Pepijn zag voor het eerst bewust, dat er geweven werd op het weefgetouw, dat in onze woonkamer staat. Het riep bij hem veel vragen op, dus oma ging demonstreren.

And so was GS Pepijn, the middle one of the GSs, with his toy pet Knuf, the giraffe. Pepijn saw the loom and the warp on it for the first time. He had a lot of questions, so grandma had to demo.

De antwoorden maakten hem nog nieuwsgieriger, dus nu wilde hij zelf weven. Knuf had het heel koud (de zomer heeft ons nog niet echt verlaten, maar ja...) en had dus dringend behoefte aan een sjaal. Mijn kleine Louet moest opgezet worden.

The answers made hime more curious, so now he wanted to weave himself. Knuf was very cold (summer hasn't left us yet, but well...) and badly needed a scarf. My little Louet had to be warped.

Interessant!

Interesting!

Het weven begint, onder grote belangstelling van opa, zus en kleine broer.

Weaving begins, watched by grandpa, sister and litlle brother

Concentratie!

Concentration!

Het was toch wel mooi weer, dus het weven werd buiten voortgezet.

The weather was rather nice, so weaving was continues outside.

Toen grote neef Jasper kwam, kon het weven even onderbroken worden, om af te koelen

When big cousin Jasper arrived, weaving was stopped for a while, to cool down

maar toen moest er weer verder geweven worden

but then weaving had to be continued

Jasper vond het ook wel leuk!

Jasper like weaving, too!

Zo ging de dag verder: weven, zwemmen en doorwarmen

So the day went on: weaving, swimming and getting warm again

en weer doorweven. In het weefgetouw ligt Knuf op zijn sjaal te wachten.

then weaving on again. In the loom Knuf is waiting for its new scarf.

Friso is vol bewondering voor het werk van grote broer

Friso is admiring his big brother's work

Het einde van de schering nadert

The end of the warp is near

En op zondagochtend (oma werd al heel vroeg wakker gemaakt: er moest gewerkt worden!) was de sjaal af. Hier een trotse Knuf met zijn nieuwe kledingstuk.

And on Sundaymorning (grandma had to wake up early: there was work to be done!) the scarf was done. Here a proud Knuf with its new scarf.

(wordt vervolgd)

(to be continued)