December

Op de eerste december beginnen de adventskalender breiwerken. Sjaals in mijn geval. Ik begon er gelijk maar met twee, waar het schip zou stranden zou ik wel zien. De eerste was de sjaal van Wollkistchen, die kende ik al van twee voorgaande versies, de tweede was voor mij nieuw en was ontworpen door Unikatissima. De laatste had de naam 'Wintersweet' gekregen.
Voor de eerste (rechts) gebruikte ik een van de overgebleven cones uit mijn breimachinetijdperk (meestal niet mijn favoriete garens, maar anders blijven ze maar op de plank staan) voor de Wintersweet (links op de foto) koos ik mijn handgeverfde, handgesponnen Blue Faced Leicester.

On December 1 the advent calendar knits start on Ravelry. I decided to start two of them this year, and didn't care when I would finish them. The first shawl was a design of Wollkistchen, whose designs I'd knit two previous years as well, the second was Lace Wintersweet, designed by Unikatissima.
For the first shawl (on the right) I used one of the cones of yarn in my stash, left over from my machine knitting years - most of the time these are not my favorite yarns, but they have to be used for something or they'll be on that shelf forever), for the Wintersweet (left in the picture) I chose my handdyed, handspun BFL.

Meteen na de verjaardag van Emmeke begonnen de voorbereidingen voor het Sinterklaasfeest, dat bij ons gevierd zou worden. Bedden moesten neergezet en opgemaakt worden, cadeaus gemaakt en ingepakt. Annette en de familie zouden een paar dagen komen logeren, Florentijn en Caroline sliepen wel thuis met de kinderen, maar overdag waren ze hier. Heel gezellig.

Right after Emmeke's birsthday we had to start preparing for St. Nicholas, which would be celebrated here at our house. So beds had to be put in every room, for DD and her family would stay for a few nights. DS and his family slept at home and were here during the day. Great fun.

 Friso vond de blokken en bouwde grote kastelen.

Friso found the building blocks and made huge castles.

 Pepijn tekende met overgave

Pepijn drew with lots of energy

Emmeke tekende ook, en zoals gewoonlijk wilde ze al het getekende ook uitknippen.

Maar toen waren er cadeaus. Met rijm. Judith leest voor, alle anderen zijn vol aandacht.

Emmeke was drawing pictures as well, and as usual she wanted to cut out hers.

But then there were presents. With poems. Judith is reading hers and all the others are paying attention.

Weeft Weaverannie dan helemaal niet meer? Jawel hoor, maar er komt nooit veel van om erover te schrijven.Ik had bedacht, dat ik proefjes wilde weven in vlechtkeper, een techniek, die ik al lang wilde uitproberen. Hier staan ze op het getouw.

 Does Weaverannie do any weaving nowadays? Yes, she does, but hardly ever she writes about it. I wanted to weave a double 2-tie unit weave, because that technique had fascinated me for quite a long time. Here samples are being woven.

Van ieder proefje maakje ik een zakje

I sewed little bags of every sample

En wat maak je er dan van in december? Juist: kerstwensen. Hier de zakjes die ik naaide, gevuld met spinbare vezels als kerstwens voor mijn spingroep vriendinnen. Voor de kantklosvriendinnen werden de zakjes gevuld met noodrantsoenen in deze tijden van crisis: wal- en hazelnoten.

And what does one make of samples in December? Right the first time: Christmas wishes. Here the little bags a made, filled with spinnable fiber for my spingroup friends. For my lacemaking friend they were filled with hazel- and wallnuts.

De jeugd moest even uitrusten, onder de dekentjes van oma. Filmpje op tv.

Somed erst was needed. Granny's blankets came in useful!

En toen was het kerst. De familie kwam opnieuw naar ons toe. Genieten dus, hoewel enige voorbereiding nodig was. Voor het eten zorgde een cateraar. Niet verkeerd. En het smaakte perfect!

And then Christmas was already here. The whole family was here again. Great, but it needed some preparations. Fortunately a caterer made our meal. Nothing wrong with that. And it tasted perfect!

 De sjaals? Natuurlijk strandde het schip niet voortijdig. Ze waren allebei op kerstavond klaar, zoals dat hoort. Het opspannen moest wachten tot in 2014, maar ach, een kniesoor die daarop let Hier de Wintersweet

The advent calendar shawl? Of course I finished knitting them on Christmas Eve as I should. Blocking had to wait till 2014, but who cares? Here's the Wintersweet

 en hier de sjaal van het Wollkistchen.

and here's Wollkistchen's shawl

Zo. Nu kunnen we eindelijk met 2014 beginnen!

OK. Now we finally can start 2014.

Update

Het is al bijna twee maanden geleden dat ik schreef: het kwam er dus weer niet van! Nu kan ik wel zeggen, dat ik het goede voornemen heb gemaakt, om meer te gaan bloggen, maar ik ken mezelf zo langzamerhand en weet, dat er telkens redenen zijn, die maken dat het niet gebeurt. Nu maar eens snel beginnen met een verslag van de laatste weken van 2013. Niet alles en niet in een bericht, want het is eenvoudig teveel.

It's nearly two months ago that I last wrote here - I simply didn't get to write a blog. Now I can say that I have made the good intention to write more regularly, but knowing myself, that is not going to happen: too much always happens here, so that I don't get round to it. But let me srart telling you all now about the last weeks of 2013. Not everything and not in one message: there simply was too much.

Op de eerste dag van december is het altijd feest: Emmeke is jarig! Hier wachten de kaarsjes om uitgeblazen te worden en de taart om gegeten te worden.

On the first day in December there is always a birthday to celebrate: Emmeke's! Here the candles are waiting to be blown and the cake to be eaten.

Er waren genoeg vezels om te spinnen: op de markt in Doesburg kocht ik zijde in soorten: het turqoise/blauwe bolletje van Bart en Francis, geverfde zijden zakdoekjes van Viltatelier Vlinder en ongeverfde van De Spinners.

There were plenty of fibers to spin: I bought the blue/grey from Bart and Francis, the dyed silk hankies from Viltatelier Vlinder and the undyes ones from De Spinners when I was at the manifestation in Doesburg.

Maar eerst moest ik de Blue Faced Leicester opspinnen, die ik op de weversmarkt in Hoorn had gekocht. De dag erna gelijk geverfd, waarbij de kleuren prachtig gelukt waren naar mijn zin.

But first I had to finish spinning the Blue faced Leicester I had bought at the weavers market in Hoorn. The day after I bought it I dyed it in colours that pleased me a lot.

Op mijn Van der Heijde tolletje spon ik de prijs die ik won tijdens de Tour de Fleece op Ravelry. Heerlijke wol, mooie kleuren - wat wil een mens meer. Een genoegen om te doen.

On my Van der Heijde spindle I span the prize I won during the Tour de Fleece on Ravelry. Lovely wool, nice colours - what else can a spinner want? A pleasure to do.

 In de tussentijd toch maar begonnen aan een van de Vlinder zakdoekjes. Op de Bosworth tol.

In the mean time I started spinning one of the dyed Vlinder hankies. On the Bosworth spindle.

Het sokken breien moest natuurlijk doorgaan. Hier de Owlie sokken, met ingebreiede kraaltjes, die maken, dat er echte uilenoogjes te zien zijn.

Knitting socks has to go on as well: Here the Owlie socks. Beads are worked in to make real owl's eyes visible.

 Kanten kerstengelen - gemaakt op de kerstworkshop van de kantklosschool.

Lace angels, made at the Christmas workshop of our lace school.

Een kerstster mocht dit jaar ook in kant niet ontbreken.

A Christmas star had to be made as well this year.

 Toch nog even een andere mystery sock gemaakt, want de Action had zulke goedkope sokkenwol in de aanbieding: die kon toch niet blijven liggen daar (de Owlies waren van de andere helft van eht pakje wol met patroon en naalden)

Because one of the supermarkets had such cheap sock yarn on offer I couldn;t resist buying a few packets (four balls of 50 grams sock wool in two shades - the Owlie sock were from the second yarn in this packet - and a set of 5 needles with it) A mystery sock was made here.

Voor vandaag is het genoeg: Jacobus en zijn nieuwe vriendinnetje Vera zeggen: tot ziens! Hopelijk snel, want de decembermaand zat vol met activiteiten, die verslagen moeten worden!

Enough for today: Jacobus and his new friend very say ' See you soon!'. I hope it will be soon, for December was full of activities I have to show here!

Details

Zoals beloofd: details van de olifanten.
Op de foto klikken maakt deze groter

As promised a few close ups of the elephants.
Click on a picture to make it bigger










Om nog voldoende daglicht te hebben was ik een beetje gehaast, dus de foto's zijn niet helemaal naar mijn zin. Hopelijk kunnen jullie nu meer zien.

To have enough daylight I was a little in a hurry, so the pictures are not quite as I would have liked. I hope you can see more now.

Af!

Finished!

Het is al een tijdje geleden, maar hier heb ik ze nog niet laten zien: de olifanten zijn af. Vorig jaar november begon ik er aan, dus ik heb er precies een jaar aan gewerkt (hoewel: in de zomer kloste ik weinig)

It is a while ago already, but I haven't shown them here: my elephants are finished. I started the lace in November 2012, so it took me exactly a year to make them (although I didn't do much lacemaking in summer)

Het was vrij lastig foto's van het werkstuk van meer dan een meter lang te maken. Hier moeten we het maar mee doen:

It was pretty hard to take good pictures of this project, which is more than 1 metre long. This is what I managed to do:



Het geheel paste precies op de rugleuning van de driezitsbank.

The work was as wide as our sofa.


Het linker deel, dichterbij

The left part, a little closer


En het rechter deel.

And the right part.

Ik had ongeveer tweehonderd klosjes nodig. Techniek: vlaanderse kant.

I used about two hundred bobbins. Technique: flanders lace.

Nu klos ik verder aan het werk, waaraan ik vrijdag begonnen ben. Ieder jaar hebben we een hele 'kerstklosdag', en ik begon aan een paar kerstengelen. Meestal krijg ik zoiets wel af op zo'n dag, maar dat lukte nu niet. Verder was deze week weer zo hectisch, dat er weinig van klossen kwam.

Now I'm working at the project I started last Friday. Every year at lace school we have one day of 'Christmas lacing', and I started making two lace angels. Most years I finish these pieces on a day like that, but this year it took too long, so I didn't. For the rest this week was so hectic, that there was no time to make much lace.

Een volgend keer meer over de diverse andere aktiviteiten.

Another time I'll write more about my other activities.

Veranderingen

Ik houd niet van veranderingen. De afgelopen weken moest ik er toch weer aan geloven: updates moesten worden opgehaald, zowel op iPad en iPhone als op de pc, voor Windows. Nu doet alles het of niet meer, of anders. Geduld heb ik altijd in overvloed, maar nu even niet hiervoor. Steeds als ik denk, dat iets opgestuurd is, of ontvangen zal worden, blijkt dat het of niet gebeurd is, of, als er wel iets versuurd is, dat dat op een heel bijzondere, onbegrijpelijke manier gebeurde.

I don't like changes. The past few weeks had many for me: our iPad and iPhone had to be updated and the pc also needed a windows update. Noe everthing seems either not to work or works differently. Every time when I believe I've sent something by email, it hasn't been sent, or, if it was, it has been done in a peculiar way, which I can't understand.

Daarom bleef ik, mede na de grote stroom mails de na de vakantie op me wachtten en waar ik me doorgeworsteld heb, ver weg van het internet en computers.

Therefore I stayed away from the internet and computers for a while, which was also caused by the great number of mails that were waiting for me after we came home from our holidays and which took forever to wade through.

Maar ik ging intussen wel door met het maken van het een en ander.

But I carried on making things.

Deze zomer begon ik met het vreien van een 'sokkenwolrestendekentje' en liet daar ook al foto's van zien. Ieder blokje kreeg een andere kleur en het werd een bont geheel. Toen vroeg iemand me, of je echt zoveel kleuren moest gebruiken, want zij breide nog maar net en had niet zoveel kleurige resten. Dat inspireerde me tot het beginnen van sokkenwolrestendeken nummer twee: met de grijze wol, waarvan mijn oma altijd sokken breide ende geitenwolletjes, die mijn moeder verwerkte. Alle resten daarvan liggen al lang in dozen en omdat ik toch bezig was met het opmaken van resten, kwam dat goed uit. En omdat ik niet kon stoppen - het was te leuk - is dit dekentje nu af! Om het niet al te eentonig te maken, gebruikte ik toch ook nog een paar van mijn eigen kleurige restjes. De foto is helaas niet erg goed, maar het geeft een idee.

This summer I started knitting a 'Blankie', a blanket of small squares, knit from sockwool leftovers. Every square was made of a different coloured yarn. I showed apicture here of my work then. But somebody asked me if it was necessary to use so many colours, for she had just started knitting and didn't have so many leftovers yet. That inspired me to start another blanie, using the grey wools my grandmother always used to knit socks, and the grey/whites my mother tended to use for her socks. Boxes full of their leftovers were in my stash. Because I wanted that stash to get a bit smaller, it seemed a good idea. I couldn't stop: it was so much fun. And therefore this blanket is ready now. Because all that grey made knitting a little boring, I added a few of my coloured wools. The picture isn't very good, but you may get an idea.



Ik herinner me niet, of ik Jacobus al heb laten zien, gemaakt van een van mijn handgesponnen wolletjes, geverfd met ijsblokjes van KoolAid. Neus, voeten en handen van paarse wol, gesponnen op de tol, en lamnge tijd vergeten wachtend in een doos... Eindelijk afgesponnen en gebruikt.

I don't remember if I showed Jacobus here, made with one of my handspun wools, dyed with KA ice cubes. Nose, hands and feet wee knit with purple spindled wool, which I started spinning ages ago and finally finished spinning and used now.



Annita Wilschut ontwerpt zulke leuke knuffels - nu brei ik de beer Vera, ook door haar ontworpen. Ook gebreid van handgesponnen wol. Haar website is hier

Annita Wilschut designs such lovely things - no I'm knitting Vera, the bear she also designed. Also knit of handspun. Her website is here

Mijn weefgetouw is ook weer opgezet! Al lang wilde ik graag wat met vlechtkepers experimenteren, zodat ik daar nu mee bezig ben. Acht schachten, 16/2 katoen voor de schering. De inslag is nog even zoeken.

I've warped my big loom again! For a long time I wanted to weave a double two-unit weave, and that's what I'm experimenting with at the moment. Eight shafts, 16/2 cotton for the warp. Still deciding what to use for weft. Experiments are fun.



Er is nog een 'glimlachend' weefsel te zien: het trekt omhoog aan de zijkanten. Daar heb ik meestal geen last van. Hopelijk is dat over als de aanbindlat over de borstboom is.

There is quite a 'smile' in my weave: the edges go upwards. Normally I don't have that. Hopefully that will get better when the work is past the breastbeam.

Nog geen foto van de olifanten. Het klossen is zo goed als klaar! Alleen het afhechten nog, maar dat doe ik donderdag op school. (Kun je je erop voorbereiden, Ans!) Vanmorgen zag ik even niet meer hoe dat moest.

No picture of the lace elephants yet. They are almost done, only casting off (do you call it that in lace?) to do. But for that I'll ask the help of our teacher at school, next Thursday.

Tenslotte het spinnen: ook dat gaat gestaag door. In Doesburg, op het Textiel- en vezelgebeuren, kocht ik wat vezels, waarvan alweer wat gesponnen is. Nog steeds vind ik de spintolletjes heerlijk om te gebruiken

Finally I keep spinning. In Doesburg, where a fiber event was held, I bought a few things, which have been spun for a part. I still enjoy my spindles.

Monumentendag

Monument Day

Inderdaad: ik was er even niet. Plotseling bevond ik mezelf weer in Zuid Frankrijk, hoewel er toch echt geen plannen waren om op vakantie te gaan. Hoewel: plotseling - het was wel even 1250 km rijden. Ver dus.

Maar het weer was prachtig, en we konden er een paar dagen over doen om in de Provence te komen. Het was er lekker warm en gezellig, met allerlei bekenden, die we op de camping tegenkwamen.
Misschien later meer hierover, want nu moet ik gaan vertellen, waarom we weer met gezwinde spoed naar huis moesten, toen het september werd.

Indeed: I wasn't here for a while. Suddenly we found ourselves in the South of France again, although we hadn't had real plans to go on holiday. And 'suddenly'- it was a trip of over 1250 kilometers. Far. 

But the weather was fine and we could spend selveral days getting to the Proence. It was nice and warm, and fun to meet several old friends on the campsite.
But I'll perhaps write more about this another time, for now I must tel, why we had to hurry back home when September arrived.

Voor we weggingen had ik beloofd voor de Kantklosschool het kantklossen te demonstreren op de jaarlijkse monumentendag. Omdat kantklossen voor mij toch echt een winterse bezigheid is, moest het kussen en de klosjes bijna onder het stof vandaan worden gevist. Er op zaten mijn olifanten nog, met al die klosjes. Die meenemen naar Grooteboek, war we zouden zitten, was geen optie. Ik moest dus wat nieuws verzinnen. Gelukkig had ik op de Franse camping een patroon gekregen van een van mijn Franse kennissen, dat er eenvoudig genoeg uitzag. Omdat boerderijen vaak vrij donker waren vroeger, en we in een oude boerderij zouden zitten, moest het werk niet al te fijn zijn, want dan zou ik het niet kunnen zien. Ik maakte dus een vergrote versie van het patroon. Vrij dik linnengaren, een restant van een weefwerk, werd het garen.

Before we left I had promised to demonstrate bobbin lace making for our Lace School, on the occasion of the annual Monument Day in September. Because lacemaking for me is an actrivity for winter, the pillow and the bobbins had to be fished from under the dust (almost) On the pillow were still my elephants and the many, many bobbins. Taking that with me to the old, and probably dark, farmhouse where we would demo, was no option, so I had to think of something new. Fortunately one of the French ladies I knew at the camp site had given me a copy of one of het patterns, which looked simple enough. I enlarged it and wound the bobbins with linen, left over from weaving and not too thin.

Hier de boerderij waar we zaten / The farmhouse where we were.

 De huiskatten hadden de bedsteden ontdekt / The house cats had discovered the bedsteads

Iedereen die binnenkwam zag eerst die twee katten, maakte daarover een opmerking en vervolgde dan met de tweede, veelgehoorde opmerking: is het hier niet te donker voor jullie? De herhaling werkte bijna op onze lachspieren.

Everyone who came in first saw these two cats, made a remark about them and continued by asking, if it wasn't to dark for us in that room. The repetition of it almost made us laugh.

De andere klosster was Margreet, de schoonzuster van mijn broer, dus een goede bekende. Samen hadden we het heel gezellig.

The other lacemaker was margreet, my brother's SIL, so we knew each other well. Together we had a very nice day.

Ja, ik was er zelf ook. Hier was mijn eigen werkstuk al af, hoewel ik extra langzaam - voor mijn doen - geklost had. Gelukkig was er nog een demonstratie kussen van de school.

Yes, I was there, too. Here my own piece of lace was already done, although I had worked as slowly as I could (not very slow, probably) Fortunately the school had given me an extra pillo to show how lacemaking worked.

Er was de hele dag veel belangstelling en hier probeert een van de bezoekster zelf uit, hoe moeilijk klossen (niet) is.

There were many visitors and here one of the people tries out how hard it is (not) to make lace.

We genoten de hele dag van de bezoekers: we hoorden vele verhalen van het leven, vroeger in de oude boerderijen

All day we loved hearing the stories about life in the old farm houses as it used to be long ago.

Bij ons binnen was het gelukkig droog. Iedereen kwam drijfnat binnen: het regende bijna de hele dag hard. Jammer, want de organisatie had allerlei dingen bedacht, die met mooi weer een stuk leuker geweest waren.

Fortunately it was dry where we were. Everybody came in wet: it was raining hard almost all day. A pity, because many things had been organised, which would have been lovely in better weather. 

De parasol hoefde niet meer.

No need for the sun shade.

De gevelsteen in de voorgevel, naast de deur.

The stone in the front of the house, next to the door.

En nu is de zomer weer voorbij. De school is alweer begonnen en zelf word ik daar donderdagochtend weer verwacht. Zullen de olifanten misschien toch ooit af komen.

Now summer is over again. School has started already this week and I'll go there again for my first class of the season next Thursday. My elephants may be finished soon now. Perhaps.

Warm!

Eigenlijk wist ik het al lang: hitte is niet aan mij besteed. Of liever: ik heb er een hekel aan. Mijn benen zwellen op, tot ze meer lijken op de poten van een olifant. Als ik de was aan de lijn hang, die uiteraard in de zon is, slaan de vlammen me uit en val ik bijna flauw. Mijn activiteit was dus niet groot en schaduw zeer welkom.

Actually I knew: a heatwave is not my favorite type of weather. Or rather: I hate that heat. My legs get swolen so much, that they look like those of an elephant. When I try to hang the washing on the line, which obviously is in the sun, I get so hot, that I almost faint. So I wasn't very active and shadow was welcome.

Van onder de parasol keek ik naar de vele vlinders op de vlinderstruiken. Met zijn vieren zaten ze soms op een bloem en hele dikke hommels boorden zich dan nog een weg tussen hen door. Geweldig!

From under the umbrella I spent a lot of time watching the many butterflies on the flowers of the buddleia. Sometimes four of them were on one flower at a time and very fat bumblebees found themselves a way into the flower between them. Great!



De vezels die ik in mijn vorige bericht liet zien, nadat ze geverfd waren, zijn nu voor een deel gesponnen. Vooral het spinnen van de zakdoekjes met mijn Bosworth tolletje gaat geweldig goed met die warmte. Ik scheid de verschillende laagjes van elkaar en trek dunne lontjes, die vervolgens op een toiletrolletje gewikkeld worden. Zo waait de dunne zijde niet alle kanten op tijdens het spinnen, want waaien deed het af en toe echt wel.

I span some of the fiber I showed here last time after they had been dyed. Especially spinning the silk hankies with my Bosworth spindle was enjoyable. I separated the layers, pulled thin rovins of the fiber and wound these on toilet roll tubes. In that way the light and thin fiber wasn't blown away by the wind, of which there often was much.



Al het garen dat ik had gesponnen, moest natuurlijk ook gewassen worden. Daarvoor was het weer ook goed, dus ik laste nu en dan een wasdagje in.

All the yarn I span had to be washed an now and then I had a yarn washing day.



Als je dan toch wast, kan een geweven sjaal er ook wel bij. Want ja: de sjaal is eindelijk ook af en gewassen. Dat maakte een verschil: het werk werd veel soepeler en mooier! Blij mee.

When you are washing, you may as well wash a woven scarf. For yes: the scarf has finally been wet finished. What a difference that made! It became a lot softer and more drapable. Happy dance!






Hier nog een collage, met links het weefsel op het getouw, rechts voor en achterkant na het wasen. Techniek: schijndubbel. Garen: handgesponnen merino en Texelaar. Rode garen gedeeltelijk zelf (bij Jolanda) geverfd met cochenille. Voor de schering gebruikte ik een lont in verlopende kleuren rood.

Here a collage, with the weaving on the loom (left) and on the right front and back of the project after wet finishing. Technique was Deflected Double Weave, yarns handspun merino and Texel. The reds were han dyed with cochenille and in the warp I used a yarn, spun of a variegated roving.

Het inkle getoutje is ook opgezet en het eerste bandje wordt geweven.

I also warped the inkle loom and started weaving my first ribbon.



Ondanks de warmte toch nog heel wat gedaan. Geprobeerd overal foto's van te maken, wat dan weer door rondwarende spionnen gefotografeerd werd...

In spite of all the heat I've been pretty productive. I tried to take pictures of everything I did, and then was taken a picture of by roaming spies...



En bij al dat werk kregen we ook nog bezoek. De kip van de buren vond het gezelliger bij ons. Hij kleurde ook zo goed bij de stoelen! Als ik vond, dat hij weer naar huis moest, hoefde ik maar richting buurtuin te lopen en braaf volgde hij me. Dan bleef hij weer weg, totdat het weer te stil werd in zijn eigen tuin.

And with all that work we had a visitor. The neighbour's cick liked it better in our garden. Well: she looked quite good with our chairs: same colour! When I thought it was time for him to go back home, I just walked in the direction of the neighbours and he followed me nicely. Then he stayed away, until it got too quiet again in his own garden.